Διασκεύασα γνωστό εδάφιο από τον Ματθαίο και αντί «ιμάτια» έβαλα «κτήματα», γιατί πιστεύω πως ετούτοι οι ενεστώτες που κυβερνάνε έτσι βλέπουνε την ανάπτυξη που διατυμπανίζουν: μοιράζουν κτήματα και βάζουν κλήρους· δηλαδή τυχηρά παίγνια, όλο μαζί καζίνα. Από το Ελληνικό μέχρι το Μαρούσι και το κτήμα Δηλαβέρη, Κηφισίας και Σπύρου Λούη, όπου σχεδιάζεται (αν φτουρήσουν τα σχέδια, τζόγος είναι αυτός…) να μεταφερθεί το καζίνο της Πάρνηθας: «Χαμένο το Μαρούσι στη ρουλέτα της ανάπτυξης», «Εφ.Συν.» Σαββατοκύριακου.
Αν πεις ότι με ρουλέτες και καζίνα δεν χτίζεις ούτε ανάπτυξη, μπορεί και να σε πάρουν με τις ντομάτες οι οικονομολόγοι και οι Γεωργιάδηδες του επιτελικού κράτους του Προβλέψιμου πρωθυπουργού, τώρα που τους έκατσε η μπίλια και δεν διακρίνονται άλλοι παίκτες λίαν προσεχώς. Παίζουν εν ου παικτοίς (από Ομιλία του Ιωάννη του Χρυσόστομου αυτό· σήμερα πιάσαμε τα… πατερικά και ο Θεός να βάλει το χέρι του!). Ομως και μόνοι τους να παίζουν, θένε-δε θένε κι ας λένε ό,τι θένε, ανάπτυξη με ρουλέτες και καζίνα δεν γίνεται, όσο και να χτυπιούνται.
Εντελώς συμπτωματικά (και συμβολικά) ακριβώς το κτήμα Δηλαβέρη, που πάνε τώρα να του βάλουν χέρι όμιλοι επενδυτών με τις ευλογίες της κυβερνήσεως (διαστέλλοντας κάπως τους νόμους και τις ερμηνείες τους· επικαλούνται δε, συν τοις άλλοις, για τη μεταφορά, καζίνου και ξενοδοχείου, και την… προστασία του Εθνικού Δρυμού της Πάρνηθας· εκεί να δεις… φαρισαϊσμός!), συμβολίζει και ιστορεί ενός άλλου είδους ανάπτυξη. Αυτήν που θεωρώ υγιή και που θεμελίωσε τη νεότερη Ελλάδα, που τώρα εκθεμελιώνουμε.
Διότι το κτήμα Δηλαβέρη ήταν η πηγή που τροφοδοτούσε με άργιλο τις μεγάλες πειραιώτικες πλινθο-κεραμοποιίες του Ευστάθιου Δηλαβέρη και, μετέπειτα, του γιου του, Κρίτωνα για περίπου έναν αιώνα. Ευπατρίδηδες αμφότεροι· υπάρχει ακόμα η λέξη, στα λεξικά…
