Το άκυρο Σάββατο ενός ρακοσυλλέκτη

Αρχές του 1994, δέκα χρόνια από τον θάνατο του Βασίλη Τσιτσάνη, η «Ελευθεροτυπία» δημοσίευσε επί μέρες –νομίζω, εβδομάδα ολόκληρη– αφιέρωμα στον μεγάλο λαϊκό δημιουργό, το οποίο έγραψε και επιμελήθηκε ο, επαΐων του είδους, Κώστας Χατζηδουλής. Ημουν τότε στο τμήμα ύλης της εφημερίδας (υλατζής στη δημοσιογραφική γλώσσα), χρονογράφος και υπεύθυνος αλληλογραφίας· Πανεπιστημίου και Εμμ. Μπενάκη τα γραφεία.

Στο τελευταίο δημοσίευμά του για τον Τσιτσάνη, ο Χατζηδουλής, βέβαιος ων ότι στις δύο σωζόμενες στροφές του «Υμνου των Τηλεγραφητών», που στιχούργησε και συνέθεσε ο Τσιτσάνης, υπήρχε και τρίτη (ο Τσιτσάνης υπηρέτησε προπολεμικά ασυρματιστής στο Τάγμα Τηλεγραφητών Θεσσαλονίκης, μαζί με τον Χαρίλαο Φλωράκη) απηύθυνε έκκληση στους αναγνώστες παραθέτοντας τις δύο σωζόμενες στροφές: όποιος γνωρίζει την τρίτη στροφή του «ύμνου», να επικοινωνήσει μαζί του μέσω της εφημερίδας.

Τω όντι (που έλεγαν και οι παλαιοί) ο Χατζηδουλής είχε δίκαιο για τη «χαμένη» στροφή. Δυο-τρεις μέρες μετά, ως υπεύθυνος αλληλογραφίας ο επιγραφόμενος, παρέλαβα με το ταχυδρομείο της «Ελευθεροτυπίας» τη «χαμένη» στροφή, την οποία κατέγραφε αναγνώστης από τη Θεσσαλονίκη που είχε συνυπηρετήσει με τον Τσιτάνη στο Τάγμα Τηλεγραφητών. Τηλεφώνησα αμέσως στον Χατζηδουλή για τα ευχάριστα. Και αυτή η «χαμένη» (και ανευρεθείσα) στροφή του «Υμνου των Τηλεγραφητών» ήταν η αφορμή της γνωριμίας μου με αυτόν τον ακούραστο, ανεξάντλητο «Ρακοσυλλέκτη» (έτσι υπέγραφε πολλά δημοσιεύματά του) του νεότερου πολιτισμού μας και της αστικής λαογραφίας μας.

Τη Δευτέρα, τέσσερις φίλοι τα σιγοπίναμε συνοδεία ζωντανής ρεμπέτικης μουσικής, στου Μαραθωνίτη στη Γούβα (Αγιος Αρτέμιος με το… νέο ημερολόγιο). Ο Σταύρος είπε: «Δεν πάμε το Σάββατο στου Χατζηδουλή;» (συναυλία ρεμπέτικου στο Τάε Κβον Ντο με τίτλο «Ασεβή Τροπάρια με τους Ηχους της Κάνναβης» και επιμέλεια του Κώστα Χατζηδουλή). Τετάρτη πρωί έλαβα e-mail: «Σάββατο, άκυρο»!