ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ efsyn.gr , Πέτρος Μανταίος
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Πρώτη φορά επισκέφτηκα το Παρίσι αρχή καλοκαιριού του 1979. Θυμάμαι ότι το αεροπλάνο προσγειώθηκε βράδυ και κατά τις δέκα, που κυκλοφορήσαμε στο ιστορικό κέντρο, ήταν ακόμα μέρα λόγω Βορρά. Το πρώτο που μας έδειξε ο φίλος που μας φιλοξένησε ήταν η Παναγία των Παρισίων, η Νοτρ Νταμ [Notre Dame· Ημετέρα Κυρία, αν μου επιτρέπεται η μετάφραση, στο πιο οικείο: Η Κυρά μας· Κυρά και Κουρά λένε την Παναγία και σε κάποια μέρη της Ελλάδας]. «Το καμάρι μας!» είπε ο φίλος καθώς μας την έδειχνε.

Επισκέφτηκα ακόμα τρεις φορές το Παρίσι. Η τελευταία, το 1999, ήταν Πάσχα, των καθολικών. Μπήκα στην Παναγία. Ο αρχιεπίσκοπος της Γαλλίας κήρυττε υπέρ ειρήνης του σύμπαντος κόσμου. Μεγάλη Δευτέρα, 20 χρόνια μετά, γίνηκε το κακό. Ανεπανόρθωτο.

Από μία ελληνική επιγραφή [προλογίζει στην πρώτη έκδοση της «Παναγίας των Παρισίων» ο Βίκτωρ Ουγκώ] εμπνεύστηκε το μυθιστόρημά του. Την ανακάλυψε σε σκοτεινή γωνιά ενός από τους δυο πύργους της Νοτρ Νταμ και ήταν, στα ελληνικά γραμμένη, η λέξη: ΑΝΑΓΚΗ.

Η «ανάγκη» είναι η συνήθης εξήγηση του ανεξήγητου: «Ηταν ανάγκη». «Ηταν ιστορική αναγκαιότητα», από μαρξιστική άποψη! Εδώ δεν ισχύει. Την αποτέφρωση του καμπαναριού, από όπου ο τραγικός Κουασιμόδος διαλαλούσε, στο Παρίσι και τον κόσμο, τον αφανέρωτο έρωτά του στην Εσμεράλδα με κωδωνοκρουσίες που ο ίδιος δεν άκουγε, δεν υπάρχει ιστορική αναγκαιότητα να την εξηγήσει.

Ελληνική λέξη διάλεξε και η χθεσινή «Λιμπερασιόν» να θρηνήσει, από την πρώτη σελίδα της, μέσα από τα αποκαΐδια, τη μεγάλη απώλεια, σε… δραματική παραλλαγή του Notre Dame: Notre Drame! Το Ημέτερο Δράμα. Το δικό μας δράμα. Τα μνημεία, όπου και αν βρίσκονται, είναι μνημεία του κόσμου ολόκληρου. Μια ζωντανή μνήμη κάηκε.