Η αισιόδοξη αγωνία του κυρίου προέδρου

«Τεράστια επιτυχία. Σας ευχαριστώ όλους!», έγραψε ο Τραμπ στο Twitter, την επομένη των εκλογών· δημοψήφισμα ως προς τον ίδιο. Οι Ρεπουμπλικανοί πέτυχαν ενισχυμένη νίκη στη Γερουσία. Οι Δημοκρατικοί ανέκτησαν, μετά από οκτώ ρεπουμπλικανικά χρόνια, τον έλεγχο του Κοινοβουλίου. Αποτέλεσμα: Διαιρεμένο το 116ο Κογκρέσο στην Ιστορία των ΗΠΑ.

Ενώ προμηνύεται επεισοδιακή δεύτερη διετία για τον 45ο πρόεδρο, με Δημοκρατικούς πλέον μπροστά του σε πολλές «γκραν-γκινιόλ» πρωτοβουλίες του, κυρίως εις βάρος της υγείας των πολλών (Obamacare) και υπέρ φοροαπαλλαγών για τους λίγους.

Ομως, παρά τα ευκταία για κάποιους, μεταξύ αυτών και ο επιγραφόμενος, το προαναγγελθέν «κύμα αντι-Τραμπ», δυστυχώς, δεν επιβεβαιώθηκε. Οθεν ο Τραμπ μπορεί ακόμα και να πανηγυρίζει, και κάποιοι να μελαγχολούμε γι’ αυτήν την αγωνιώδη για μας αισιοδοξία του 45ου προέδρου των ΗΠΑ, που, αν μη τι άλλο, δείχνει ότι ο ολισθηρός «κατήφορος» Τραμπ στην πρώτη δύναμη παγκοσμίως έχει ακόμα μέλλον, με ό,τι μπορεί να σημαίνει αυτό (πάντως όχι καλό) στο διεθνές πολιτικό περιβάλλον. Ακόμα κι αν «μαλάκωσε» κάπως στην πρώτη μετεκλογική συνέντευξη, για να αγριέψει αμέσως μετά.

Εχουν πολλή δουλειά μπροστά τους οι δημοκρατίες, αν έχουν ακόμα διάθεση να σωθούν από επιβουλές, που μπορεί να μην τις ανατρέπουν, τις αδειάζουν όμως από το περιεχόμενο, τις «βαλσαμώνουν», και αυτό σίγουρα είναι ό,τι χειρότερο. Μιλάμε πια για δημοκρατίες «κουρασμένες».

Κάπως έτσι βρήκε ο Χίτλερ τη δημοκρατία της Βαϊμάρης· «κουρασμένη». Ακριβώς 95 χρόνια από σήμερα, 8-9 Νοεμβρίου 1923, επιχείρησε την πρώτη δυναμική, εξωκοινοβουλευτική άλωση της δημοκρατίας με το (αποτυχόν τότε) Πραξικόπημα της Μπυραρίας («Μπιργκερμπροϊκέλερ» του Μονάχου). Μετά, χώθηκε μες στις αδυναμίες της δημοκρατίας και, 10 χρόνια μετά, την κατέλυσε «νομίμως». Μαθήματα; Σύμφωνοι, αλλά ποιοι μαθαίνουν!