Καμιά φορά το ημερολόγιο σκαρώνει δικά του παιχνίδια αδιαφορώντας για την (επίκαιρη λόγω διαπραγματεύσεων και επιστημονικών δεξιοτήτων του Ελληνα διαπραγματευτή) θεωρία των παιγνίων. Θες οι εκλογές, που έγιναν περί τα τέλη Ιανουαρίου, θες οι έντονες, συνεχείς και ολίγον θρίλερ διαπραγματεύσεις για την παράταση που έφτασαν μέχρι την τελευταία Παρασκευή των Αποκριών, για να πάμε στον, κατά τον Ελληνα πρωθυπουργό, «έντιμο συμβιβασμό»…
…Ηρθαν έτσι χρονικά τα πράγματα, που η έναρξη της τετράμηνης παράτασης (της Κύριας Σύμβασης Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης, το… επίσημο όνομα!) να συμπέσει με το ξεκίνημα της Μεγάλης Σαρακοστής και η πρώτη αξιολόγηση διά τα περαιτέρω, αρχές Απριλίου, να πέσει πάνω στη Μεγάλη Εβδομάδα των Παθών. Που σημαίνει ή ότι (το κακό) εφέτος το Πάσχα πέφτει νωρίς ή ότι (το καλό) για συμφωνίες παρατάσεων που είναι δυνατόν να αποβούν επωφελείς, ποτέ δεν είναι αργά. Οπότε, αν οι πρώτες αξιολογήσεις, τον Απρίλιο, είναι θετικές, ίσως έχουμε μία… μίνι Ανάσταση στο ημερολογιακό Πάσχα, οπότε θα… παραταθεί η… καλή Ανάσταση μέχρι τη συμπλήρωση του τετραμήνου, τον Ιούνιο.
Βέβαια η φετινή Σαρακοστή, και εκ των παρελθόντων ετών και εκ της ενεστώσης συμφωνίας παρατάσεως, προβλέπεται… νηστίσιμος, έτι περαιτέρω εκ του γεγονότος ότι τα φετινά σαρακοστιανά είναι απλησίαστα, με τον λεγόμενο χαλβά του μπακάλη να έχει καταστεί είδος ντελικατέσεν, αλλά, όπως λέει κι η παροιμία… ο νηστευμένος τη νηστεία δεν φοβάται, κι αν πρέπει να νηστέψουμε για την Ελλάδα, θεία είναι η δάφνη, μια φορά κανείς νηστεύει (και ξανανηστεύει).
Εκείνο πάντως που, ομολογουμένως, με συγκίνησε έως δακρύων είναι το διακαές …ενδιαφέρον του κ. Σόιμπλε για την κυβέρνηση (δεν ξέρω αν και προσωπικά για τον κ. Βαρουφάκη που, ως γνωστόν, τον συμπαθεί ιδιαιτέρως…), ότι (η κυβέρνηση) «θα δυσκολευτεί να εξηγήσει τη συμφωνία στους ψηφοφόρους της». Πονεσιάρης άνθρωπος! Ερχεται στη θέση του άλλου…
