Εξω από τη διεθνή η εντόπια UNICEF;

Προσωρινά-ξεπροσωρινά, με τούτα και τ’ άλλα, έως ότου ολοκληρωθούν οι σχετικές έρευνες –μέχρι νεωτέρας, όπως έλεγαν παλιά–, η Ελληνική Επιτροπή της UNICEF από την περασμένη Παρασκευή μένει έξω από τη διεθνή. Το καταφέραμε και αυτό; Για την (κακιά μας) ώρα το καταφέραμε.

Τώρα, τι και πώς καταφέραμε, το οποίο η σημερινή διοίκηση της ελληνικής επιτροπής προσάπτει στην προηγούμενη (η ίδια μάλιστα, υποστηρίζει, έκανε τις αρχικές έρευνες και διαπιστώσεις και την εν συνεχεία καταγγελία στα κεντρικά του οργανισμού στη Γενεύη τον περασμένο Οκτώβριο, η οποία και οδήγησε στη σημερινή «έξωση»), οψόμεθα. 

Αναλυτικά, όλα αυτά, περιέχονται και στην προχθεσινή «Εφ. Συν.» («Οικογενειοκρατία, “μίζες” και διαπλοκή στη UNICEF!») αλλά και σε πολλές ιστοσελίδες, με τη μία εκδοχή είτε με την άλλη· η καταφορά σε τέτοιες περιπτώσεις είναι αμφίδρομη· ο ένας τα φορτώνει στον άλλο. 

Επειδή όμως οι πόροι της UNICEF (United Nations International Children’s Emergency Fund, Διεθνές, Ταμείο Επείγουσας Βοήθειας των Ηνωμένων Εθνών για τα Παιδιά) προέρχονται –διαβάζω– από κυβερνήσεις κρατών, αλλά και ιδιώτες και επειδή, ως παλαιός συνδρομητής της UNICEF, επιτρέπεται, νομίζω, να καταταγώ στους ιδιώτες (ακόμα και με την αρχαία σημασία της λέξης: του ηλίθιου), θα πω ό,τι είχα πει και παλαιότερα, στην «Ελευθεροτυπία», σε ανάλογη υπόθεση του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, σχετικά με εισπράξεις από εράνους ανώνυμων πολιτών: Πρώτα, η συγγνώμη από όλους αυτούς, που πίστεψαν στο έργο (εν προκειμένω της UNICEF) και το ενίσχυσαν, ακόμα και από το υστέρημά τους, και μετά τα «διαδικαστικά».

Ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός τότε δεν το είχε κάνει. Ελπίζω να μην ακολουθήσει το «παράδειγμά» του τώρα η (υπό αναστολή) Ελληνική Επιτροπή της UNICEF.