Στην παρέα της Τσικνοπέμπτης, περίπου αυτοσχέδιο το γλεντάκι, φίλος παρακαθήμενος, βοηθούσης και της σχετικής συζήτησης, εμπνεύστηκε τι θα ντυθεί τις απόκριες: «Το βρήκα!», αναφώνησε θριαμβευτικά. «Θα ντυθώ προστατευόμενος μάρτυρας!».
Δεν ξέρω αν κρατάμε οι Ελληνες και λίγο από Αριστοφάνη (όπως π.χ. κρατάμε από τον Μεγαλέξανδρο). Αλλά και λίγο χιούμορ, λίγη σάτιρα ποτέ δεν βλάφτει.
Στα σοβαρά όμως, όλη αυτή η ιστορία με τη Novartis, που δουλειά δεν είχαμε, δουλειά βρήκαμε, πρέπει να μπει σε τάξη ως ο νόμος και οι θεσμοί ορίζουν και όσο γίνεται το συντομότερο.
Γιατί δωροδοκίες έγιναν, και όχι μόνο στην Ελλάδα· πολυεθνικάρα είναι κυρία (να βγαίνει άραγε από τη μίζα η μιζέρια;). Μην το πάμε το πράγμα ανάποδα και κει που μας τσουρνέψανε την τσόχα, χάσουμε και τα ραφτικά.
Γιατί πολλές μπεκάτσες βγήκαν στα κεραμίδια (πολιτικοί, υποτίθεται θιγόμενοι και δημοσιογράφοι, γνωστοί θεράποντες της αντικειμενικότητας) και παρασταίνουν τα αγγελούδια.
Γιατί διάβασα την Παρασκευή την αγαπητή Αντα Ψαρρά να γράφει ότι όντως δύο από τα αδικήματα έχουν ήδη παραγραφεί βάσει νόμου περί ευθύνης υπουργών, ενώ δεν παραγράφεται, εφόσον όμως αποδειχθεί, το ξέπλυμα μαύρου χρήματος.
Αλλά «…ούτε παραγράφεται στη συνείδηση κανενός, αν όντως διαπράχθηκαν, ακόμα κι αν έχουν παραγραφεί». Συμπαθάτε με, αλλά αυτό το απαράγραπτο στη συνείδηση, το έχουν μόνο οι συνειδητοί· αυτοί που όταν έχουν το μέλι στο δάχτυλο, δεν το γλείφουν. Τα μούτρα, ακριβώς τη (νόμιμη) παραγραφή περιμένουν.
Το είπε και κάποιος της γενικής συνομοταξίας: ηθικό είναι το νόμιμο. Προσοχή στους άδειους ντενεκέδες, κάνουν τον περισσότερο θόρυβο…
