Κυριακή Μπεϊόγλου
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Η ζωή είναι μια σκηνή και εμείς οι ηθοποιοί, είπε ο Σέξπιρ. Εννοώντας πιθανώς ότι κάθε ζωή λέει αυτόματα μια ιστορία ακριβώς όπως κάθε παράσταση λέει μια ιστορία. Αλλά είμαστε κάτι περισσότερο από ηθοποιοί. Είμαστε και ο θεατρικός συγγραφέας, δημιουργώντας νέα γραφή με τις εμπειρίες μας, καθώς ενεργούμε στο συνεχές παιχνίδι. Επομένως η ζωή είναι η αφήγηση.

Ετσι, το νόημα της ζωής είναι σαν την έννοια του «παιχνιδιού». Οχι ένα παιχνίδι σαν τη «Μονόπολη», με οικόπεδα, αντικειμενικές αξίες και πληροφορίες, αλλά το νόημα πίσω από τον λόγο για να υπάρχουν έργα με συγγραφέα, σκηνή, ηθοποιούς, σκηνικά, ακροατήριο, και θέατρο. Ο σκοπός του έργου είναι η αυτο-έκφραση, η προσπάθεια του θεατρικού συγγραφέα να πει μια ιστορία. Η δική μας προσπάθεια. Η ζωή, ένα μεγάλο έργο γραμμένο με μεγάλη φαντασία στην πλοκή της ανθρωπότητας. Αλλά εκτός από το να είσαι ο θεατρικός συγγραφέας, είσαι και ο ακροατής, ο αποδέκτης των μηνυμάτων άλλων θεατρικών συγγραφέων.

Οι δυνατότητές μας να αποκτήσουμε γνώση και να την εφαρμόσουμε δημιουργικά είναι πια απεριόριστες. Με προϋπόθεση βέβαια μια λέξη-στέγη: Ελευθερία. Ελευθερία σκέψης και δημιουργίας. Με την ελευθερία η ζωή είναι χαρά. Επομένως, η ελευθερία ίσως είναι το βασικό συστατικό του νοήματος της ζωής.

Θέλουμε να σχετιζόμαστε με άλλους ανθρώπους. Να διαβάσουμε περισσότερα βιβλία, να ταξιδέψουμε. Να κάνουμε περισσότερα χρήματα. Αυτές οι επιδιώξεις δεν έχουν νόημα, ή δεν είναι σημαντικές από μόνες τους. Αυτό που κάνει μια ζωή γεμάτη, σημαντική ή ασήμαντη, αντανακλά στον λόγο για τον οποίο κάποιος επιδιώκει αυτούς τους στόχους. Οταν κάποιος ρωτάει «Ποια είναι η έννοια της ζωής;» μπορεί να σημαίνει «Τι κάνει τη ζωή μας ουσιαστική!» Κάνοντας ένα βήμα πίσω από την καθημερινότητα και βλέποντας τη ζωή μας με διαφορετικό τρόπο ίσως το ανακαλύψουμε.

Διαφορετικό είναι το νόημα βέβαια για τον καθένα και την καθεμία από μας. Πρόσφατα, άκουσα μια ιστορία που υπήρξε και έμπνευση γι’ αυτό το κείμενο. Ηταν κάποτε λέει ένας άνθρωπος που αναζητούσε παθιασμένα το νόημα της ζωής, ταξίδεψε σε ηπείρους, σε θάλασσες και σε στεριές, όλοι του έλεγαν πως υπάρχει ένας δάσκαλος στο Θιβέτ που ξέρει το νόημα της ζωής.

Αποφάσισε να πάει να τον βρει και μια ωραία μέρα τον είδε να κάθεται στα ριζά ενός βουνού, προσηλωμένος σε ένα ποταμάκι. Τον πλησιάζει και τον ρωτά: «Ποιο είναι το νόημα της ζωής δάσκαλε;» Εκείνος τον κοιτάζει σοβαρά και απαντά: «Το βλέπεις αυτό το ποταμάκι που κυλά έτσι ήσυχα; Ε, αυτό είναι το νόημα της ζωής!» Ο άνθρωπος αποσβολωμένος τον ξαναρωτά: «Μα αυτό; Αυτό το ποταμάκι είναι το νόημα της ζωής;» Και ο δάσκαλος τον ρωτά με απορία, προβληματισμό και την αμφιβολία της πραγματικής σοφίας: «Τι; Δεν είναι;»