Δε βαριέστε. Τα λέμε χρόνια και ζαμάνια. Από εποχής «Ελευθεροτυπίας» (1982) μέχρι πρόσφατα, «Εφ.Συν.», 22.9.17: «Παλιά μας τέχνη… των εκάστοτε κυβερνήσεων. Ιδίως τώρα που δει δη χρημάτων. Αυθαίρετα. Γη της επαγγελίας εξαπανέκαθεν…». Τότε είχε ανακοινωθεί το περί αυθαιρέτων (ένα ακόμα) νομοσχέδιο που ήταν να ψηφιστεί χθες. Τίτλος στη χθεσινή «Εφ.Συν.»: «Νομιμοποίηση αυθαιρέτων με ευνοϊκότερους όρους».
Κλασικός και ο τίτλος: ευνοϊκός, ευνοϊκότερος, ευνοϊκότατος, παραθετικά του επιθέτου, που από ρύθμιση σε ρύθμιση, από κυβέρνηση σε κυβέρνηση διέπουν το σύστημα ή το καθεστώς «αυθαίρετα». Γιατί για σύστημα (στημένο) ή καθεστώς (παγιωμένο) πρόκειται. Σκαστή περίπτωση, όπου το κράτος, δαπανώντας ελάχιστα (κόστος υπηρεσιών), εισπράττει μέγιστα.
Τα στοιχεία (χθεσινή «Εφ.Συν.», ηλεκτρονική βάση Τεχνικού Επιμελητηρίου) μιλούν για δηλώσεις νομιμοποίησης, υποβληθείσες έως τέλη Αυγούστου, 1.340.000 αυθαιρέτων, που δεν αποκλείεται («υπηρεσιακά στελέχη» υπουργείου Περιβάλλοντος), εντέλει, να υπερβούν τις 2.000.000, με πρόχειρο υπολογισμό εσόδων από πρόστιμα –εφόσον εισπραχθούν– περί τα 2.000.000.000 ευρώ.
Επομένως, μπορεί η πολιτεία να δίνει κίνητρα στον πολίτη που αυθαιρετεί. Αλλά και η ίδια δεν βγαίνει ζημιωμένη, εάν κατορθώσει να εισπράξει! Επαναλαμβάνω παλαιότερη επισήμανση: Εάν όλα ήταν νόμιμα, έπρεπε να ανακαλυφθούν τα αυθαίρετα.
Μένει βέβαια ζητούμενο: πού θα πάνε τα πρόστιμα. Προηγούμενες κυβερνήσεις και νόμοι/ρυθμίσεις επί των αυθαιρέτων έστελναν το μεγαλύτερο μέρος των προστίμων στα ταμειακά διαθέσιμα του Δημοσίου. Τώρα, μας λέει ο σημερινός υπουργός Περιβάλλοντος (το καλό!), μισά θα πηγαίνουν σε δήμους/περιφέρειες και μισά στο Πράσινο Ταμείο (για το περιβάλλον), με μηδέν στα ταμειακά διαθέσιμα.
Οψόμεθα! Πλην, ο νέος νόμος επαναφέρει την εν υπνώσει, λόγω αλλεπάλληλων καταδικαστικών αποφάσεων του Συμβουλίου Επικρατείας, «αμαρτωλή» μεταφορά συντελεστή δόμησης. Εδώ… φτου κι αποξαρχής…
