Ακόμα μία λέξη, νεόκοπη, φρέσκια (προσωπικά δεν είχα ξαναδεί), που εμμέσως προέρχεται από το διαρκώς εμπλουτιζόμενο, δόξα τω θεώ, «λεξικό μνημονίων»: παρατασιούχος, παρατασιούχοι. Την είδα στη χθεσινή «Εφ.Συν.», στο ρεπορτάζ του Στέργιου Ζιαμπάκα «Εσβησαν οι προοπτικές των παρατασιούχων – Ακαρπη η συνάντηση Σκουρλέτη με τους συνδικαλιστές των ΟΤΑ».
Οπερ σημαίνει: απεργούν σήμερα οι ανά την επικράτεια εργαζόμενοι στην καθαριότητα (κάπου άκουσα τον Καμίνη να συνιστά στους Αθηναίους να μην κατεβάζουμε τα σκουπίδια -ριζοσπαστική πρόταση, ιδίως σε ενδεχόμενη απεργία διαρκείας καλοκαιριάτικα!). Ενώ επρόκειτο να υπάρξει σήμερα νέα συνάντηση του αρμόδιου υπουργού Εσωτερικών Π. Σκουρλέτη με τους συνδικαλιστές της τοπικής αυτοδιοίκησης (ΠΟΕ-ΟΤΑ), μπας και βρεθεί άκρη.
Πράγμα μάλλον δύσκολο. Διότι στην υπόθεση, πέραν των εργαζομένων στην καθαριότητα, της τοπικής αυτοδιοίκησης και της πολιτείας (κυβέρνηση) –καθείς με τα δίκια του, που λέμε–, που εμπλέκονται ούτως ή άλλως, εμπλέκεται και το, αρμόδιο επί δημοσίων δαπανών Ελεγκτικό Συνέδριο, που ήδη απεφάνθη δυσμενώς για τους εργαζόμενους, όμως με ισχυρή μειοψηφία με την οποία συντάσσεται και η πρόεδρος.
Μύλος δηλαδή! Εμπλέκονται όμως, κυρίως, οι δανειστές (ΔΝΤ, Ε.Ε., ΕΚΤ), που δεν έχουν ακόμα αποφανθεί επί του θέματος, που σημαίνει πως όλοι οι άλλοι ημεδαποί παράγοντες (συνδικαλιστές, δήμαρχοι, κυβέρνηση, διοικητικά όργανα κ.λπ.) λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο…
Γενικεύοντας επομένως, μεταφορικά, στο θέμα των εργαζομένων στους ΟΤΑ αντανακλά η Ελλάδα του σήμερα: Παρατασιούχοι που θέλουν να γίνουν συμβασιούχοι, συμβασιούχοι ορισμένου χρόνου που θέλουν να γίνουν συμβασιούχοι αορίστου χρόνου, αριθμοί που δεν βγαίνουν, ξενοδόχος που παραμονεύει, ξενοδοχείο που ουδέποτε φημιζόταν και καθαριότητα και πάστρα (μετά το είπαν: καθαρότητα και διαφάνεια) και ο καιρός περνάει…
