Είναι το γνωστό «αντισοβιετικό» ανέκδοτο εποχής ΕΣΣΔ: Αμερικανός επιχειρηματίας επισκέπτεται τη Μόσχα και αφού εξαίρει στον ξεναγό του όλα τα μεγάλα των ΗΠΑ, εκείνος, σε απόλυτο αδιέξοδο υποτίθεται, τον «αποστομώνει» με το περίφημο, έκτοτε: «Κι εσείς γιατί βασανίζετε τους νέγρους;».
Κάτι ανάλογο με το ιστορικό, του Μένιου Κουτσόγιωργα, προς νεοδημοκράτες: «Δεν δικαιούστε διά να ομιλείτε».
Και σε διάφορες κατά καιρούς παραλλαγές, στην πολιτική και στην πιάτσα: «Για δε’ ρε ποιος μιλάει!..» κ.λπ., συνήθως προς αποφυγήν απαντήσεως, εκεί που πιθανόν δυο απλά λόγια θα έκλειναν τα στόματα.
Εχουμε τώρα ένα ταξίδι που έκανε το 2013 στη Βενεζουέλα ο σημερινός υπουργός Ψηφιακής Πολιτικής, Νίκος Παππάς, που το έβγαλε στη φόρα, πρόσφατα, ο «Ελεύθερος Τύπος» με πολλά ερωτηματικά, υπαινικτικά αλλά και ευθύβολα: γιατί πήγε, με ποιους, ποιος πλήρωσε, ποιους συνάντησε, τι είπαν κ.λπ.
Και αντί ο υπουργός να πει δυο λόγια που θα διασαφηνίζουν και θα αποστομώνουν, το γυρίζει στο… καλαματιανό και μπουρδουκλώνει τα πράγματα.
Μπλέκει Novartis, «Κήρυκα Χανίων», «ακίνητα Βολταίρου» (αυτό που απέκτησε στο Παρίσι η οικογένεια Μητσοτάκη!), πόθεν έσχες, προανακριτική για Γιάννο Παπαντωνίου, εξεταστική για Υγεία και… κατατάσσει το ταξίδι στη Βενεζουέλα υπό τον γενικό τίτλο: «Περσινά ξινά σταφύλια» και ότι «κάθε φορά που στριμώχνεται (η Ν.Δ.) φωνάζει “Βενεζουέλα”».
Μα είναι απάντηση αυτή που βάζει τα πράγματα στη θέση τους;
Ή μήπως ο νυν υπουργός αισθάνεται άνετα, καθόλου στριμωγμένος από εκείνο το ταξίδι, τότε, στη Βενεζουέλα, ώστε, τώρα, να μη χρειάζεται να δώσει άλλη απάντηση από… άλλα λόγια να… μισούμαστε!
Για να παραφράσω κουβέντα του Συγγρού στον Τρικούπη: Και το διαψεύδειν θέλει τέχνη!
