Κατηγορείται από συντρόφους ο Σωκράτης Φάμελλος ότι τηρεί στάση αναμονής ως προς τις ενδεχόμενες συμμαχίες του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., με υπαινιγμούς εναντίον του για την παράλληλη πορεία που έχει χαράξει με το υπό ίδρυση πολιτικό εγχείρημα Τσίπρα. Αλήθεια, θα έπρεπε να ανοίξει πόλεμο παρόμοιο με αυτόν της υπό τον Σακελλαρίδη πλειοψηφίας της ΝΕ.ΑΡ.;
Στρατηγική επιλογή πάντοτε της Αριστεράς, η οικοδόμηση κοινωνικών και πολιτικών μετώπων ανάλογα με το διακύβευμα, που σήμερα είναι η απαλλαγή της Ελλάδας και του ελληνικού λαού από την κυβέρνηση Μητσοτάκη, αγαπημένη του Τραμπ και υπόλογη για πληθώρα σκανδάλων.
Το ζητούμενο, λοιπόν, είναι η οικοδόμηση μιας προοδευτικής εναλλακτικής, με τη συμμετοχή δυνάμεων από το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝ.ΑΛΛ. και αριστερότερα, όπου υφίστανται πολλά αριστερά σχήματα, εκ των οποίων το σημερινό ΚΚΕ δεν συζητά για το ενδεχόμενο συνεργασιών. Επίσης, η υπό τον Ανδρουλάκη ηγεσία του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝ.ΑΛΛ. έχει χαράξει ασυζητητί γραμμή αυτόνομης καθόδου στις επόμενες εκλογές, τις οποίες θεωρεί ότι μπορεί να κερδίσει «έστω και με μία ψήφο».
Με άλλα λόγια, η προοδευτική εναλλακτική που διεκδικούν ο ΣΥΡΙΖΑ και ο πρόεδρός του Σωκράτης Φάμελλος οδηγείται καταρχήν σε αδιέξοδο. Γι’ αυτό, προτείνεται από ορισμένους ως επισπεύδοντες των συνεργασιών να τεθεί προθεσμία στα υποψήφια για συνεργασία σχήματα, πρόταση που η σχετικά πρόσφατη Κεντρική Επιτροπή του κόμματος απέρριψε, κυρίως διότι οι στρατηγικές επιλογές δεν έχουν χρονικό ορίζοντα, διεκδικούνται μέχρι τέλους.
Επειδή η σχετική συζήτηση, συχνά πλούσια κυρίως σε τοπικό επίπεδο, περιλαμβάνει και ιστορικές εμπειρίες συμμαχιών, θυμίζω ότι άλλοτε στον χώρο της Αριστεράς δέσποζε το ΚΚΕ, όπως και στο ευρύτερο λαϊκό κίνημα, ενώ υπήρχε και το διεθνές αποκούμπι των λαϊκών αγώνων, η Σοβιετική Ενωση.
Ειδικότερα, το 1941, όταν ιδρύθηκε το ΕΑΜ, είχε προηγηθεί το ιστορικό γράμμα του Ζαχαριάδη από τις φυλακές της Κέρκυρας, η δε Κομμουνιστική Διεθνής έδινε ήδη γραμμή για λαϊκά μέτωπα. Πριν δε και από την ίδρυση του ΕΑΜ, ιδρύθηκε η «Εθνική Αλληλεγγύη», διότι προείχε η σωτηρία του λαού από την πείνα. Επιπλέον, στον ευρύτερο προοδευτικό χώρο της Ελλάδας υπήρχαν τότε μικρά και αδύναμα σοσιαλδημοκρατικά σχήματα, τα οποία και ανταποκρίθηκαν στην πρόσκληση του ΚΚΕ, προσερχόμενα στο ΕΑΜ.
Τέλος, διακινείται ο ισχυρισμός ότι ο Τσίπρας το 2019 αρνήθηκε τις συνεργασίες του 2015, ενώ η αλήθεια είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ συλλογικά, με την Ελλάδα ήδη εκτός μνημονίων, είχε επιλέξει τη γραμμή της διεύρυνσης που είχε προχωρήσει με επιτυχία, τουλάχιστον «από τα πάνω», με προσχώρηση της ΔΗΜ.ΑΡ. και των περισσότερων βουλευτών των ΑΝ.ΕΛΛ., εκ των οποίων οι Κόκκαλης και Κουντουρά στελεχώνουν και σήμερα τον ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. με λαμπρές επιδόσεις.
*Υπεύθυνος Γραφείου Ειρήνης του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.
