Συναντήσεις κορυφής του Νικηφορίδη

Συναντήσεις κορυφής επίσημα πραγματοποιούνται μεταξύ αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων, συχνά ανάμεσά τους πολιτικές μετριότητες που δεν απασχολούν την Ιστορία. Απλοί άνθρωποι όμως σαν τους Νικηφορίδη και Φύσσα κατέχουν περίοπτη θέση και άρα μια συνάντησή τους, εννοώ μεταφορικά, όχι μόνο συγκινεί, αλλά και κινητοποιεί. Αυτό περιμένουμε να συμβεί στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων τη Δευτέρα 22 Σεπτεμβρίου 2025, ώρα 7 μ.μ., όπου θα φιλοξενηθεί η φετινή εκδήλωση απονομής του Βραβείου Ειρήνης «Νίκος Νικηφορίδης».

Μια εκδήλωση με αντιπολεμικά, αντιπυρηνικά και αντιφασιστικά μηνύματα, μηνύματα ζωής. Τούτο διότι ο γραμματέας της ΕΠΟΝ Παγκρατίου Νίκος Νικηφορίδης στερήθηκε τη ζωή του με την κατηγορία ότι διακινούσε, μετά την Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη, την ιστορική «Εκκληση της Στοκχόλμης» για την κατάργηση όλων των πυρηνικών όπλων, ανατολικών και δυτικών. «Εγκλημα» για το οποίο ο θαρραλέος αγωνιστής στήθηκε στον τοίχο του Γεντί Κουλέ στα 22 χρόνια του, έχοντας μόλις ελευθερωθεί από το κολαστήριο της Μακρονήσου.

Η μητέρα του, Ευγενία, πρόσφυγας με τον σύζυγό της, Μενέλαο, από την Κωνσταντινούπολη, έκανε τα πάντα να σώσει τον μοναχογιό τους, μέχρι του σημείου να τον παρακαλεί να υπογράψει δήλωση μετανοίας. «Μια υπογραφή είναι, παιδί μου», έλεγε η κυρα-Ευγενία, εισπράττοντας την απάντηση: «Μάνα, δεν θέλουν μόνο την υπογραφή μου, να γίνω καταδότης των συντρόφων μου θέλουν».

Ετσι πέρασε ο Νικηφορίδης στο πάνθεον των ηρώων και μαρτύρων του παγκόσμιου κινήματος ειρήνης, με καθιέρωση του Βραβείου Ειρήνης στο όνομά του το 2018, ύστερα από προτροπή και του Διεθνούς Γραφείου Ειρήνης (Νόμπελ Ειρήνης 1910). Με μεγάλη καθυστέρηση οι τιμές στον αδικοχαμένο, δολοφονημένο από το μετεμφυλιακό κράτος, αντιστασιακό, ίσως διότι δεν ήταν επώνυμος σαν τον Λαμπράκη, πότισαν όμως με το αίμα τους και οι δυο το χώμα της Θεσσαλονίκης, με διαφορά δώδεκα ετών.

Ιδιαίτερης σημασίας η φετινή εκδήλωση απονομής του Βραβείου «Νίκος Νικηφορίδης», καθώς συμπίπτει με σημαντικές επετείους, όπως τα 80 χρόνια από τα πυρηνικά ολοκαυτώματα των Χιροσίμα-Ναγκασάκι και από την ίδρυση του ΟΗΕ, επιστέγασμα της αντιφασιστικής νίκης στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Επιπλέον, οι βραβευόμενοι παρουσιάζουν ξεχωριστό ενδιαφέρον, αφού πρόκειται για δύο γυναίκες- σύμβολα αγώνα, τις Μάγδα Φύσσα και Μαρία Καρυστιανού, όπως και έναν πολίτη της Γερμανίας με πλούσια αντιφασιστική και φιλειρηνική δράση, τον Χέλμουτ Σολτζ, επί πολλά χρόνια πρωτεργάτη πρωτοβουλιών ειρήνης στο Ευρωκοινοβούλιο, όπου συνεργάστηκε στενά με τον Μανώλη Γλέζο στηρίζοντας το αίτημα της Ελλάδας για απόδοση των οφειλών της χώρας του. Επομένως, πρόκειται για σπουδαίες συναντήσεις κορυφής του Νικηφορίδη, μεταφορικά εννοείται.

* Προέδρος του Παρατηρητηρίου Διεθνών Οργανισμών και Παγκοσμιοποίησης-ΠΑΔΟΠ