Λόγος υποστηρικτικός και επικριτικός για Δραγασάκη

Δεν απέδωσε την πραγματικότητα τούτη η εφημερίδα με τον κεντρικό τίτλο (19.7.2024) «Μετασεισμοί της αποχώρησης Δραγασάκη». Οι υπερβολές δεν ωφελούν την υπόθεση της Αριστεράς.

Θέλω εξαρχής να διαφοροποιηθώ από μειωτικούς χαρακτηρισμούς για τον επί δεκαετίες σύντροφο και φίλο μου, που συμπορευτήκαμε από τα χρόνια της χούντας όταν συνυπήρξαμε σε ολιγάριθμη ομάδα μελών του ΚΚΕ στο Λονδίνο. Μεθοδικός, οργανωτικός και αδογμάτιστος, ο χαμηλών τόνων Γιάννης βρέθηκε νωρίς στο στόχαστρο σκληροπυρηνικών εντός του κόμματος που τον θεωρούσαν συμβιβαστικό και ευάλωτο στον ρεφορμισμό.

Συνυπήρξαμε ένα διάστημα και στο Π.Γ. του ΚΚΕ υπό την Παπαρήγα, μέχρι τον εξοστρακισμό δεκάδων κορυφαίων στελεχών, Ιούνιο 1991, βαθιά διάσπαση την οποία οι δυο μας δεν επιθυμούσαμε, έχοντας ωστόσο ως αποκούμπι τον ΣΥΝ.

Στον ΣΥΝ, αν και μετείχε στο αριστερό ρεύμα, ο Γιάννης επέλεγε πάντοτε προωθητικές συνθέσεις και όχι πρακτικές «αριστερού ταλιμπανισμού» (δική μου έκφραση), ούτε αντιευρωπαϊσμού. Με είχε βοηθήσει πολύ το 1995, όταν είχα τολμήσει την οργάνωση στο Ζάππειο Βαλκανικού Φόρουμ της Αριστεράς, εισηγούμενος την ιδέα ενός σχεδίου Βαλκανικής Συνανάπτυξης στην ευρωπαϊκή προοπτική.

Δεν θα επεκταθώ στη δική μου, αδιατάρακτη, πιστεύω, σχέση με τον Γιάννη, προκειμένου να του απευθύνω ορισμένα σκληρά ερωτήματα: Αγαπητέ Γιάννη, τελείωσε ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., όπως λέει και ο Φίλης; Γιατί, τι άλλο σημαίνει η πρόσκλησή σου να αγωνιστούμε για νέο λαϊκό μαζικό κόμμα της Αριστεράς; Μας καλείς να ξεσπιτωθούμε χωρίς να προτείνεις επιδιορθώσεις στο κοινό μας σπίτι. Γιατί υποτιμάς και συ τον λαό του ΣΥΡΙΖΑ που πήγε κατά δεκάδες χιλιάδες στις εσωκομματικές κάλπες, νέα και παλαιά μέλη (όχι φυτευτά), εκλέγοντας πρόεδρο τον Στέφανο Κασσελάκη; Μήπως διότι δεν έχει κομματικά γαλόνια από το ΚΚΕ και το ΚΚΕ Εσ.

Περίμενα τη διατύπωση εκ μέρους σου βαθύτερου προβληματισμού σχετικά με την επιλογή αυτή του κόσμου του ΣΥΡΙΖΑ, που αψήφησε τις δικές μας προτροπές (εμού συμπεριλαμβανομένου) να επιλέξει ως ηγέτη τη σπουδαία Εφη Αχτσιόγλου. Δεν θα αρνηθώ ότι ο νέος πρόεδρος έκανε πολλά λάθη, επιδεικνύοντας αδικαιολόγητη σπουδή για ορισμένα θέματα και προβολή ασυνήθιστη για ηγέτη της Αριστεράς, που και ο ίδιος έχω επισημάνει δημοσίως. Ούτε στιγμή, όμως, δεν διανοήθηκα να μη σεβαστώ την ετυμηγορία του λαού του ΣΥΡΙΖΑ.

Τέλος, σε τι συνίσταται η αποαριστεροποίηση που διαπιστώνεις στις αποφάσεις του συνεδρίου μας τον περασμένο Φλεβάρη; Στις θέσεις μας για τις ευρωεκλογές, στις δράσεις του προέδρου για την Παλαιστίνη και την Κύπρο, ή μήπως στην επιλογή των μελών του ευρωψηφοδελτίου μας από τη βάση, που ούτε το 2014 ούτε το 2019 υπήρξε;

* Συγγραφέας του βιβλίου «Ο διαρκής μετασχηματισμός της Αριστεράς»