«Δεν μου αρέσουν τα μυστικά των άλλων. Με ενδιαφέρουν, όμως, οι εξομολογήσεις τους» Αλμπέρ Καμί
Πυροτέχνημα δίχως ουσία και αξία χρήσης; Συγκυριακή εξέλιξη; Απλή επιβράβευση μιας στοιχειώδους σοβαρότητας; Υπέρβαση λόγω πάθους, που αποσκοπεί στην κάλυψη αδυναμιών; Αναπόφευκτο προϊόν της βαθιάς κρίσης του Παναθηναϊκού, της ΑΕΚ και του ΠΑΟΚ; Σίγουρα, για να είναι σε τόσο προχωρημένο στάδιο του πρωταθλήματος (αρχές δευτέρου γύρου) τόσο ψηλά η Ξάνθη, ο Πανιώνιος και ο ΠΑΣ Γιάννινα, κάτι κάνουν καλά.
H Lady Hope πιστεύει και αυτή πως η φετινή τους πορεία αποτελεί πρωτίστως μια δικαίωση για τους ίδιους τους ανθρώπους αυτών των σωματείων και τις προσπάθειες τους. Ο ανταγωνισμός που περιμέναμε, η νότα αισιοδοξίας που παρακαλούσαμε να εμφανιστεί, έχει τη σφραγίδα αυτών των τριών ομάδων και όχι των άλλων, των μεγάλων που πήγαιναν και καλά για πρωτάθλημα φέτος (γιατί αυτοί ξέχασαν πρώτα από όλα να συστηθούν στο ίδιο το πρωτάθλημα…). Aρκεί αυτό για να αλλάξει σελίδα το ποδόσφαιρο μας; Όχι… Είναι άχαρο, και λίγο άκομψο να τους ανεβάζουμε -χωρίς να τους ρωτήσουμε καν…- τον πήχη, όταν ήδη έχουν κάνει πολλά. Είναι, όμως, η λαχτάρα μας για ένα καλύτερο πρωτάθλημα που μας κάνει βιαστικούς και απαιτητικούς.
Για όλους εμάς είναι μια καλή ευκαιρία να ξεχάσουμε λίγο τη στείρα αντιπαλότητα, να απομακρύνουμε το νου μας από το δηλητήριο του παρασκηνίου και του διαρκούς αναμασήματος των ίδιων προσώπων, πραγμάτων και καταστάσεων. Να πάρουμε μια καλή πρόγευση για έναν άλλο ποδοσφαιρόκοσμο, που μας λείπει πολύ. Η Lady Hope τολμάει να το πει: Ναι, “είμαστε όλοι Ξάνθη, Πανιώνιος και ΠΑΣ Γιάννινα”.
Το ζήτημα είναι όταν επανέλθουν κάποιοι, ή και οι τρεις, από τον Παναθηναϊκό, την ΑΕΚ και τον ΠΑΟΚ, σε υψηλές πτήσεις, να μην εξαφανιστούν από το προσκήνιο οι άλλες ομάδες. Προς το παρόν, τους ανήκει εξολοκλήρου η επιτυχία τους και τα ανάλογα εύσημα. Οι θέσεις της επιτυχίας πρέπει να προκηρύξουν διαγωνισμό για περισσότερες προσλήψεις… Μακάρι να αντέξουν μέχρι τέλους, μακάρι να είναι και του χρόνου σε κοντινά επίπεδα, μακάρι να παραδειγματιστούν κι άλλες ομάδες και να ανοίξει η όρεξη για διεκδίκηση υψηλών στόχων.
Πάνω από όλα, μακάρι να εθιστούν οι παράγοντες, οι ποδοσφαιριστές και ο κόσμος των ομάδων αυτών σε μια διαφορετική καθημερινότητα, με σοβαρούς και εντατικούς ρυθμούς εργασίας. Αυτό θα σημαίνει πραγματικό ανέβασμα επιπέδου… Όλοι μπορούν, αρκεί να το θελήσουν και να το πιστέψουν… Αυτό, πέρα από οτιδήποτε άλλο…, μας αποδεικνύουν-διδάσκουν εδώ και κάποιους μήνες οι Ακρίτες, οι Νεοσμυρνιώτες και οι Ηπειρώτες…
