Ολόκληρος ο μηχανισμός των δήμων -όχι όλων- της Θεσσαλονίκης πιάστηκε να κοιμάται… στη σκοπιά.
Μετά από τέσσερις μέρες ολικού παγετού, τις προειδοποιήσεις των μετεωρολόγων, τις δηλώσεις και ανακοινώσεις… ετοιμότητας, μέσα σε μία ώρα όλες οι ασκήσεις θάρρους και αποφασιστικότητας θάφτηκαν σε 2-3 πόντους χιόνι.
Ο γράφων είχε την «τύχη» να επιβιβαστεί στις 2 μετά το μεσημέρι σε ένα λεωφορείο στο κέντρο της πόλης, για να φτάσει τελικά με τα πόδια μετά από 2,5 ώρες στην Καλαμαριά (ελπίζω όσοι είχαν θέση και έμειναν στο όχημα αναλύοντας την κατάσταση ή μιλώντας στα κινητά τους τηλέφωνα, για να διασκεδάσουν την ώρα τους, να είχαν φτάσει τελικά στον προορισμό τους όταν γράφονταν αυτές οι γραμμές).
Ηταν δεκάδες τα μηνύματα οργής που λάβαμε σε διάστημα τριών ωρών με την παράκληση να δημοσιεύσουμε τις εκφράσεις «στολίσματος» με μπόλικα «γαλλικά», για την πρωτοφανή και απόλυτη παραλυσία μιας σύγχρονης πόλης με χιονόπτωση τριών ωρών.
Αν πάντως στον Δήμο Θεσσαλονίκης και στην Περιφέρεια δεν ήξεραν τι πρέπει να κάνουν, ας ρωτήσουν τον δήμαρχο Πανοράματος, που κράτησε την ανηφοριά του ανοιχτή.
Το πολιτικό προσωπικό έχει την τάση, και στη Θεσσαλονίκη, να σχολιάζει, σε άλλες περιπτώσεις, ατομικές αντικοινωνικές συμπεριφορές πολιτών -καταδικαστέες αναμφιβόλως- με βάση τα στοιχειώδη μέτρα κοινωνικής συνείδησης.
Τώρα λοιπόν οι ευθύνες έχουν ονοματεπώνυμο και -το λιγότερο- μια συγγνώμη θα πρέπει να ακουστεί. Χθες, όμως, ο Δήμος Θεσσαλονίκης έμεινε κυριολεκτικά στήλη άλατος…
