Ο Ευρωπαίος κ. Ντ. Τραμπ

Ο Γάλλος υπουργός για το Διεθνές Εμπόριο, Ματιάς Φεκλ, που τον Αύγουστο πίστευε ότι οι διαπραγματεύσεις για τη διατλαντική συμφωνία εμπορίου E.E.-HΠΑ (ΤTIP) θα πρέπει να σταματήσουν, μόλις δύο μήνες μετά προχωρεί σε εικοσιτετράωρη παραίτηση «ατίθασων» Σοσιαλιστών βουλευτών-μελών της Επιτροπής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης, για να μην εκδοθεί ψήφισμα εναντίον της εμπορικής συμφωνίας της Ε.Ε. με τον Καναδά, της CETA.

Αμέσως μετά ο ίδιος τούς επανέφερε ως μέλη της Επιτροπής. Είναι ο ίδιος υπουργός σήμερα που πιστεύει ότι η CETA θα πρέπει να επικυρωθεί από τα εθνικά Κοινοβούλια γιατί η Ευρώπη «δεν έχει μέλλον αν η δημοκρατία μας δεν είναι εξαιρετικά ισχυρή» (sic) υποστηρίζοντας ότι θα πρέπει η Ε.Ε. να δει τον αδιαμφισβήτητο ρόλο του Κοινοβουλίου στην Αμερική και να κάνει το ίδιο.

Προειδοποίησε, δε, ότι θα ζητούσε στο Συμβούλιο των Ευρωπαίων Υπουργών για το Εμπόριο στις 11 Νοεμβρίου να συζητηθεί η πολιτική της διαφάνειας στις εμπορικές συμφωνίες της Ε.Ε. (CETA και TTIP) με τη δημόσια διαδικτυακή διάθεση των εγγράφων που παρέχουν πλήρη πληροφόρηση για τις διαπραγματεύσεις.

Ομως, στη σχετική ανακοίνωση της σλοβακικής προεδρίας για το Συμβούλιο Υπουργών για το Εμπόριο διαβάζουμε: «Κατά τη διάρκεια του γεύματος, οι υπουργοί θα συζητήσουν τις πρόσφατες εμπειρίες σχετικά με τις εμπορικές συμφωνίες…».

Υποθέτουμε ότι στο γεύμα ο κ. Φλεκ θα συζήτησε την «εμπειρία» του για τη διαφάνεια και την ενημέρωση των πολιτών στο θέμα των εμπορικών συμφωνιών.

Το βέβαιο είναι ότι έκτοτε δεν έχει καταγραφεί κάποια τομή στην πολιτική διαφάνειας της Ε.Ε. και έτσι η βαρύνουσα πολιτική θέση του διευθυντή του Διεθνούς Οργανισμού για την Εργασία (ILO) ότι η εκλογή Τραμπ «είναι το αποτέλεσμα της δικής μας αποτυχίας, γιατί είμαστε όλοι σε αυτό», είναι στοιχείο της σύλληψης της ιστορίας που επιλέγει να δείξει τη θύελλα, που όμως τα λάφυρα της κοινωνικής συντριβής θολώνουν το πρόσωπο και την κυνική υποκρισία του ίδιου και των πολλών Φεκλ.

Η συντριβή και ο ακυρωμένος ρόλος της «εκδικήτριας τάξης» -χλευασμός πια μέσα από τον ρόλο των πολλών κυνικών αυτοκριτικών των κύριων εκφραστών του αδυσώπητου πολέμου ενάντια στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια, όπου ακόμα και η φιλελεύθερη θέση για τη νόμιμη αντίσταση ενάντια σε άδικη και αυθαίρετη εξουσία γίνεται εφιάλτης που απειλεί τις οικονομικές επιταγές– περιφέρονται ως ιστορική διαδικασία στο όνομα της ευημερίας και της προόδου.

O Γάλλος Πράσινος ακτιβιστής εναντίον της παγκοσμιοποίησης και της συμφωνίας CETA, ευρωβουλευτής Μποβέ κρατείται από τις καναδικές αρχές για ώρες στο αεροδρόμιο του Μόντρεαλ τις μέρες που συζητείται η εμπορική συμφωνία, ενώ ο Γερμανός επίτροπος κ. Ετινγκερ, που έχει εκπαιδευτεί ως φιλελεύθερος στον ηθικό σχετικισμό του καπιταλισμού, χαρακτήρισε τη Βαλονία μια «μικροπεριφέρεια της Ε.Ε. που διοικείται από κομμουνιστές», επειδή το περιφερειακό Κοινοβούλιο και η κυβέρνηση της γαλλόφωνης αυτής περιοχής του Βελγίου των 3,5 εκατ. κατοίκων (πολλαπλάσια σε μέγεθος πολλών κρατών της Ε.Ε. του κ. Ετινγκερ) τόλμησε να διαφωνήσει με τη CETA.

Να σημειωθεί ότι η «κομμουνιστική» κυβέρνηση της Βαλονίας αποτελείται από το Σοσιαλιστικό Κόμμα και το Δημοκρατικό Ανθρωπιστικό Κέντρο, το CDH, μια κοινοβουλευτική δύναμη που ανήκει στην πολιτική ομάδα του κ. Ετινγκερ (!). Δέκα μέρες άντεξε η αντίσταση των Βαλόνων.

Μετά τα 24ωρα προειδοποιητικά τηλεγραφήματα των δημοκρατικών ηγετών της Ε.Ε. εναντίον της κυβέρνησης της Βαλονίας, η αλλαγή απόφασης ήταν θέμα χρόνου και έτσι στις 30 Οκτωβρίου μέσα στην κυριακάτικη ομίχλη των Βρυξελλών άστραψαν τα χαμόγελα της πολιτικής ηγεσίας της Ε.Ε. και του Καναδά με την υπογεγραμμένη συμφωνία στα χέρια έπειτα από επτά ολόκληρα χρόνια αναμονής.

Την ίδια μέρα των αμερικανικών εκλογών, στις 8 Νοεμβρίου, στην Ευρώπη ο κ. Ορμπάν και το συντηρητικό κόμμα του Fidesz δεν πήρε τις 133 ψήφους που απαιτούνταν για να περάσει μια προτεινόμενη συνταγματική τροποποίηση για την απαγόρευση της μετεγκατάστασης των προσφύγων στην Ουγγαρία.

Και έχασε την πλειοψηφία επειδή η αξιωματική αντιπολίτευση, το ακροδεξιό κόμμα Jobbik, δεσμεύτηκε να υποστηρίξει την τροπολογία μόνο αν ο Ορμπάν καταργήσει ένα πρόγραμμα που επιτρέπει στους αλλοδαπούς να «αγοράζουν» τον δρόμο τους προς την Ουγγαρία αν πληρώσουν τουλάχιστον 300.000 ευρώ σε ομόλογα(!). Ακόμα και αυτή η τεράστια αποζημίωση για την εξασφάλιση ενός δρόμου διάσωσης των προσφύγων, για τους ακροδεξιούς Ούγγρους θεωρείται εχθρική πράξη.

Η Γερμανίδα καγκελάριος Α. Μέρκελ πρόσφερε συνεργασία στον Ντ. Τραμπ υπενθυμίζοντας τις αξίες που συνδέουν τη Γερμανία και την Αμερική, που είναι η δημοκρατία, η ελευθερία, ο σεβασμός του δικαίου και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, ανεξάρτητα από την καταγωγή, το χρώμα του δέρματος, τη θρησκεία, το φύλο, τον γενετήσιο προσανατολισμό ή τις πολιτικές τάσεις (!).

Ο κ. Τραμπ όμως, που θα μάθει ότι το όλον δεν είναι μεγαλύτερο από τα μέρη στην Ευρώπη σήμερα, μπορεί να περάσει τη βαθιά θάλασσα που μας χωρίζει και να συνδράμει ως Ευρωπαίος πολίτης. Θα έχει και αυτός μερίδιο στην ιστορία της δημοκρατίας σε αυτή την Ευρώπη.

Ο δικός του τοίχος απέναντι στους φτωχούς Μεξικανούς μετανάστες θα συναντήσει τον 13 μέτρων ύψους πέτρινο τοίχο στο Neuperlach Sud, έξω από το Μόναχο, που έχτισε ο δήμος για να απομονώσει 168 ασυνόδευτα προσφυγόπουλα από την τοπική κοινωνία γιατί, όπως είπαν οι κάτοικοί της, η γειτνίαση με τα προσφυγόπουλα έριχνε την τιμή των ακινήτων τους.

*πολιτική επιστήμων, δρ Επιστήμης της Πληροφορίας