Υπάρχουν ημέρες που ακόμα και down να είσαι για εξωαθλητικά αίτια, κάποιο αθλητικό δρώμενο σου ανεβάζει την ψυχολογία (ακόμα και ως ψευδαίσθηση των πρώτων ωρών…). Είτε γιατί νίκησε η ομάδα που ήθελες εσύ, είτε γιατί παρακολούθησες κάτι που σε άφησε ικανοποιημένο για εύρος πιθανών παραμέτρων.
Άλλες φορές, πάλι, συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο. Εσύ μπορεί να είσαι μες στην καλή χαρά (που λέει ο λόγος), και να δεις κάτι αθλητικό που να σε ρίξει “παρά τη θέληση σου”. Π.χ., μια απροσδόκητη ήττα της ομάδας που υποστηρίζεις από έναν κατώτερο αντίπαλο, μια συντριβή από έναν ισάξιο ή καλύτερο αντίπαλο, μια παρατεταμένη περίοδο απογοητευτικών εμφανίσεων…
H Lady Hope έχει βιώσει στο παρελθόν πάρα πολλές φορές και τις δύο περιστάσεις, αλλά και τις ενδιάμεσες παραλλαγές. Γιατί κάθε αγώνας είναι μια ξεχωριστή ιστορία και όλοι μαζί η ίδια η Ιστορία…
[… Τι εβδομάδα και αυτή για τις ελληνικές συμμετοχές στο φετινό Γιουρόπα Λιγκ, Θεέ μου… Αυτό θα μπορούσε να αναφωνήσει ο άρχοντας της (μετριασμένης) απόγνωσης…
Φτάνει το βήμα πρόκρισης του Ολυμπιακού για να σωθεί το όποιο πρόσχημα; Όχι. Γιατί αυτή η αγωνιστική ήταν η κρίσιμη, για το προς τα πού θα γείρει η πλάστιγγα των πιθανοτήτων για σύσσωμη την εγχώρια τριάδα…
Στις έδρες τους έπαιζαν (ΠΑΟΚ και Παναθηναϊκός), οι αντίπαλοι δεν ήταν κάτι το untouchable, στις προηγούμενες αγωνιστικές -στρογγυλοποιημένα…- οι δύο συγκεκριμένες ελληνικές ομάδες είχαν δείξει ότι μπορούσαν να προκριθούν αν βελτίωναν κάποια πράγματα. Για να μας πείσουν την Πέμπτη τελικά πως όχι, στην πιο απότομη προσγείωση για τους φίλους τους μέχρι τώρα φέτος…
Τις είδαμε να βγάζουν μόνες τους δωρεάν εισιτήριο κατήφειας, εσωστρέφειας, προβληματισμού, ατομικών σταυρωμάτων, και βέβαιης μεταφοράς της όποιας “εσωτερικής μόλυνσης” στον εγχώριο ανταγωνισμό…
Είναι στο γραφείο κινήσεων και περιμένουν να δουν αν θα γίνει εισαγωγή ή μη… Κάθε φιλοδοξία μαραίνεται, που μετά -και να πάρει τα πάνω της- μοιάζει κάτι το λιγότερο…
Τα άλλα αποτελέσματα πότε βολεύουν, πότε όχι. Οι άλλες ομάδες όταν παίζουν με σένα μπορεί να κάνουν το καλύτερο τους παιχνίδι, και με κάποιον βασικό αντίπαλο/διεκδικητή της πρόκρισης να μην βλέπονται ούτε από τους πιο φανατικούς οπαδούς τους. Το πρόγραμμα πάντα έχει κάποιες λεπτομέρειες που ενδέχεται να αποδειχθούν καθοριστικές για την έκβαση της σχετικής υπόθεσης. Εσύ ενδέχεται να λαθέψεις στον προγραμματισμό της φυσικής σου κατάστασης και οι απέναντι να πετύχουν την κορύφωση στο κατάλληλο χρονικό σημείο. Ή στην επιλογή προσώπων με κομβικό ρόλο στην ομάδα. Πολλά μπορούν να γίνουν για να αποτύχεις…
Αλλά, για να πετύχεις (στο οτιδήποτε), πρωτίστως πρέπει εσύ να είσαι οκ… Την Πέμπτη ορισμένοι δεν το κατάλαβαν αυτό, ή μήπως τελικά δεν μπορούσαν ακόμα και αν ήθελαν;…]
Άλλο πράγμα να κλωτσάς/σπρώχνεις συνειδητά κάτι προς τα εκεί που θες (άσχετα πού θα καταλήξει αυτό…) και άλλο να είσαι υποχρεωμένος να αποτρέψεις κάτι από το να σε καταβάλλει/ εισχωρήσει σαν ιός μέσα σου. Η αποτυχημένη επίθεση δεν συγκρίνεται με το εύρος της καταστροφής μιας αποτυχημένης άμυνας…
H Lady Hope ξέρει πως τις (συντριπτικά) περισσότερες φορές η κάθε ομάδα παίρνει σε μάκρος χρόνου αυτό που της αξίζει (πάνω-κάτω). Ένα πρόσκαιρο διάστημα παραπλανήσεων δεν μπορεί να φέρει τούμπα καταστάσεις.
Κι όμως, Νοέμβριος μήνας, και είναι ακόμα νωρίς μπροστά στο ευμετάβλητο της φάσης. Είτε έχουμε θετικές, είτε αρνητικές παραστάσεις στο σήμερα…
Το επαναλαμβάνουμε συνεχώς αυτό. Γιατί όποιος το ξεχνάει θα δυσκολευτεί να συνηθίσει το τελικό αποτέλεσμα, έτσι ώστε του χρόνου να ξεκινάει ξανά από επισφαλή βάση…
