Κάθε εποχή, τέτοιες μέρες, λαμβάνουν χώρα τα ίδια (ποδοσφαιρικά) πράγματα. Και δεν είναι κακό αυτό, καθώς πρόκειται για μια αναγκαία συνήθεια που λειτουργεί, και ως ξεσκαρτάρισμα, και ως προωθητικό των επόμενων (που είναι και τα σημαντικότερα). Η αρχή, οι εναρκτήριοι γύροι που οδηγούν στους ομίλους των ευρωπαϊκών διασυλλογικών θεσμών της ΟΥΕΦΑ, για κάποιους είναι μια σημαντική συνθήκη, για άλλους ασήμαντη. Πχ, αν είσαι μια μεγάλη ομάδα που βρίσκεσαι απευθείας στους ομίλους του Champions League, δεν ενδιαφέρεσαι για την προκριματική φάση. Όταν, όμως, μιλάμε για το ελληνικό ποδόσφαιρο -και τη βαθμολογική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει- οι προκριματικές φάσεις έχουν καταστεί πλέον ζήτημα επιβίωσης. Υπόκρυφος αυτοσκοπός, που καθορίζει τον σκοπό…
[… Και αν οι αντιμαχίες του εσωτερικού μετώπου με επίκεντρο την ΕΠΟ (και με εμπλεκόμενες διάφορες πλευρές, Πολιτεία, φιλόδοξους παράγοντες, ηγεσίες ΠΑΕ) έχουν “διεθνοποιηθεί”, η διεθνής εικόνα και παρουσία των εγχώριων ομάδων κρίνει πολλά. Και για το παρόν και για το άμεσο μέλλον… Η κλήρωση στην προηγούμενη φάση αποδείχτηκε γαλαντόμα. Έτσι ο Ολυμπιακός, ο Παναθηναϊκός, και ο ΠΑΟΚ, προκρίθηκαν. Βέβαια, κάθε “πέρασμα” έχει τις δικές του ιδιαιτερότητες. Για παράδειγμα, αναρωτιέται κανείς πόσο άσχημα θα μπορούσε να τα πάει ο ΠΑΟΚ με μια ομάδα όπως η Ντιναμό Τιφλίδας; Και να ήθελε να τα μουσκέψει ο Δικέφαλος του Βορρά, μάλλον θα τα έβρισκε “μπαστούνια” σε μια τέτοια απόπειρα απέναντι σε αυτόν τον αντίπαλο. Όμως, πρέπει να του πιστωθεί πως μπόρεσε να κάνει το minimum που “απαιτούσε” η περίσταση.
Το πέρασμα του Παναθηναϊκού από την αξιόμαχη σαν σύνολο (με ελλείψεις στην ατομική ποιότητα, όμως…) Μπρόντμπι σε γενικό επίπεδο συνιστά ίσως το σπουδαιότερο επίτευγμα της ομάδας αυτής μετά την κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδας λίγα χρόνια πριν. Όσο υπερβολικό και αν ακούγεται αυτό. Γιατί ήρθε ως απάντηση στο περσινό “δίμπαλο” με Μπριζ και Γκαμπάλα, αλλά και γιατί σε πολλά χρονικά σημεία ο Παναθηναϊκός άρεσε τόσο στους φίλους του, όσο και στους ουδέτερους. Πάνω από όλα, όμως, απέφυγε όλα εκείνα που θα έβρισκε μπροστά του αν “σκόνταφτε” είτε στην ΑΙΚ, είτε στη Μπρόντμπι. Είχε, όμως, και ορισμένα εμφανέστατα αγωνιστικά τρωτά και αυτό μάλλον είναι χρήσιμο γιατί διατηρείται το “ελικόπτερο” προσγειωμένο στο “ελικοδρόμιο της σύνεσης”. Προς το παρόν, κρατάει στα χέρια του “σκανδιναβική κάρτα ανανέωσης” και συνεχίζει…
Από την άλλη, μπορεί ο πρωταθλητής Ολυμπιακός να νίκησε εν τέλει την Αρούκα και στους δύο αγώνες, όμως έπεισε κανέναν πως βρίσκεται σε καλή κατάσταση; Στην ουσία έχασε τη ρεβάνς. Με την πρόκριση του στην παράταση -από τη μία- βοήθησε το ελληνικό ποδόσφαιρο κυρίως, και κέρδισε (λίγο) χρόνο για τον ίδιο του τον εαυτό. Μετά την πρόκριση επί των Πορτογάλων μιλάνε πολύ στον Πειραιά για νέο ξεκίνημα, για τη δημιουργία από τον Μπέντο μιας ομάδας όπως τη θέλουν οι φίλοι της, για “σαρωτική” μεταγραφική ενίσχυση, κοκ. Μα, όποιοι αναγκάζονται τέλη Αυγούστου να λένε τέτοια πράγματα είναι εκείνοι που τους πρώτους μήνες μιας περιόδου απέτυχαν να κάνουν τα αυτονόητα. Οι πραγματικοί λόγοι έχουν αξία και όχι τα φραστικά “μπαλώματα”. Ο Ολυμπιακός μπορεί να βρει ένα καλό επίπεδο και φέτος, αλλά είναι η πρώτη φορά που πολλοί -κυρίως στους κόλπους του- προβληματίζονται για το αν θα το κάνει ή όχι…]
Η κλήρωση για τη φάση των ομίλων του Europa League και για τις 3 ελληνικές ομάδες δεν είναι κακή. Αφήνει περιθώρια για κάτι καλό. Αρχικά, ως κάτι καλό μπορούμε να ορίσουμε μια ικανοποιητική βαθμολογική συγκομιδή και ύστερα κάποιες ενδεχόμενες προκρίσεις. Όμως, η Lady Hope, βλέποντας τα ονόματα των αντιπάλων θεωρεί πως και οι τρεις έχουν άλλον έναν αντίπαλο πέρα από τους 3 που ανέδειξε για τον καθένα η κληρωτίδα: τον εαυτό τους. Γιατί, αν προσεγγίσουν τα στάνταρντς που μπορούν είναι σε θέση να πετύχουν τους σκοπούς τους. Πολλές φορές είναι έτσι τα πράγματα που αν εσύ πιάσεις τα όρια σου αρκεί να πετύχεις, ενώ άλλες φορές και να “χτυπιέσαι να κάνεις υπερβάσεις” αυτό να μη φτάνει… Μάλλον, είμαστε στην πρώτη περίπτωση και μένει τους επόμενους μήνες να φανεί αν μπορούν οι ελληνικές ομάδες να επιδείξουν σοβαρότητα και σθένος ή όχι…
