Μεταμοντέρνα Οδύσσεια

Η 15η Ιουλίου θα μείνει ως η μέρα που το Facebook απέτρεψε ένα πραξικόπημα. Κάπως έτσι, μέσω ενός μηνύματος στο Facebook, έμαθα κι εγώ όσα συνέβαιναν στην Τουρκία.

Το μυαλό κάνει παράξενους συνειρμούς – μέσα σε δευτερόλεπτα η σκέψη μου πέρασε από την απόγνωση («μα είναι δυνατόν να γίνονται πραξικοπήματα στη γειτονιά μας το 2016;») στην ανησυχία για πιθανές επιπτώσεις στην Ελλάδα και τελικά πήγε και σταμάτησε σε κάτι πιο οικείο: τι θα γίνει τώρα με την Αννίτα και τον Σάββα;

Οι φίλοι μου, ένα ζευγάρι να το ζηλεύεις πραγματικά, είχαν πάει στη Σιγκαπούρη να δουν τον αδερφό της Αννίτας και θα επέστρεφαν στην Αθήνα μέσω Κωνσταντινούπολης. Επρόκειτο να προσγειωθούν στο «Κεμάλ Ατατούρκ» στις δύο τα ξημερώματα του Σαββάτου.

Την ώρα δηλαδή που τανκς και πολίτες μάχονταν έξω από την αίθουσα των αφίξεων – οι μεν για να εμποδίσουν τον Ερντογάν να προσγειωθεί, οι δε για να βοηθήσουν τον πρόεδρο να αποτρέψει το πραξικόπημα.

Το αεροπλάνο τους έκανε στροφή και προσγειώθηκε στην Αττάλεια. Οι ίδιοι δεν είχαν ενημέρωση, το αεροδρόμιο δεν είχε ίντερνετ, τα τηλεφωνικά δίκτυα ήταν πεσμένα και η μητέρα της Αννίτας είχε σκάσει από την αγωνία – εδώ ανησυχούσε η δική μου, η αγεωγράφητη, για μένα που βρίσκομαι στην Ολλανδία.

Ιδρωνε η Στέλλα, δεν ήξερε τι να κάνει που το παιδί της βρισκόταν δίπλα στον πανικό.

Τους φίλους μου κανείς δεν τους ενημέρωνε και περίμεναν δεκαέξι ώρες στο αεροδρόμιο μέχρι να αποφασίσει η Turkish Airlines να τους στείλει σε ξενοδοχείο της πόλης και αφού εν τω μεταξύ αναγκάστηκαν να πληρώσουν 16 ευρώ το τοστ στους επιτήδειους, οι οποίοι μυρίστηκαν «παρά» μέσα στην ανοργανωσιά (για να μη λέμε ότι υπήρχαν μόνο στα νησιά μας και στην Ειδομένη).

Λεφτά που δεν μπορούν να διεκδικηθούν από την εταιρεία που τους άφησε νηστικούς, αφού η Τουρκία δεν είναι μέλος της Ε.Ε. και οι ευρωπαϊκοί νόμοι δεν έχουν καμία ισχύ.

Περίπου στη μία τα ξημερώματα της Κυριακής τούς πήραν από το ξενοδοχείο και τους… επέστρεψαν στο αεροδρόμιο. Πέταξαν στο «Ατατούρκ», κι από εκεί, ύστερα από νέες δώδεκα ώρες αναμονής, στην Αθήνα. Μεταμοντέρνο το παρ’ ολίγον πραξικόπημα, μεταμοντέρνα και η Οδύσσεια.