Εχουν περάσει 227 χρόνια από τη Γαλλική Επανάσταση και όμως τα αποτελέσματά της δεν φαίνεται να έχουν αγγίξει τη χώρα μας και σε κάθε περίπτωση το πολιτικό μας σύστημα.
Αναφέρομαι συγκεκριμένα, με αφορμή τον εκλογικό νόμο, στην αρχή της ισότητας της ψήφου ή, σε πιο απλά ελληνικά, ότι η ψήφος του καθενός από εμάς έχει την ίδια αξία με κάθε άλλου συμπολίτη μας ή ακόμα πιο απλά ότι 1=1.
Θα έλεγε κανείς ότι αυτή ακριβώς η αρχή είναι που χαρακτηρίζει ένα πολίτευμα δημοκρατίας, σε κάθε άλλη περίπτωση μπορούμε να διαλέξουμε μεταξύ ολιγαρχίας ή φεουδαρχίας.
Ας είμαστε ξεκάθαροι: το εκλογικό σύστημα που προτείνει ο κ. Τσίπρας σίγουρα δεν είναι απλή αναλογική, θα τον έκοβε στο μάθημα κάθε καθηγητής Πολιτικών Επιστημών αν υποστήριζε τέτοια ανοησία.
Η «απλή αναλογική» του κ. Τσίπρα μάς λέει ότι 199.999 ψήφοι (περίπου το όριο του 3%) ισούνται με μηδενική εκπροσώπηση, ενώ αντίθετα 200.001 ψήφοι άνετα καταλαμβάνουν εννέα έδρες στη Βουλή! Εάν αυτό δεν είναι τερατούργημα και στραγγαλισμός της δημοκρατίας, τότε τι είναι;
Επιπρόσθετα με βάση το όριο του 3%, που ισχύει από τον νόμο 1907/1990 (έργο Μητσοτάκη), μεγάλα τμήματα του ελληνικού λαού, που κυμαίνονταν ανά αναμέτρηση μεταξύ του 4% και 18% (στις εκλογές του Μαΐου 2012), δεν έτυχαν καμίας εκπροσώπησης! Σε ποιο αρρωστημένο μυαλό αυτό καλείται δημοκρατία;
Είναι ντροπή για ένα κόμμα που αυτοαποκαλείται αριστερό να επικαλείται «εθνικούς» λόγους για το όριο του 3% και αυτοί οι εθνικοί λόγοι να αναφέρονται στους μουσουλμάνους συμπολίτες μας της Θράκης.
Ωσάν να μην εξυπηρετούσαν τους ίδιους σκοπούς όσοι εκπρόσωποι της μειονότητας βρήκαν κατά καιρούς στέγη σε όλα τα κόμματα του κομματικού στερεώματος, του ΣΥΡΙΖΑ συμπεριλαμβανομένου!
Ο κ. Τσίπρας θα πρέπει να αλλάξει ρόλο και από αυτόν της ολοφυρόμενης Αριστεράς για την απλή αναλογική, να πει ότι διατηρεί το όριο του 3% γιατί δεν θέλει να δει στη Βουλή τον κ. Λαφαζάνη, την κ. Κωνσταντοπούλου και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και ταυτόχρονα επιθυμεί να δυσκολέψει τον κ. Μητσοτάκη να κυβερνήσει ως αναμενόμενος νικητής των προσεχών εκλογών.
Αν ήθελε ο κ. Τσίπρας να αλλάξει τον εκλογικό νόμο θα το είχε κάνει και τον Σεπτέμβριο του 2015 ή ακόμα καλύτερα τον Μάιο του 2012 θα είχε υιοθετήσει την πρόταση του Μανώλη Γλέζου και του γράφοντα να συγκληθεί η Βουλή και να υιοθετήσει τον νόμο της απλής αναλογικής για τις εκλογές του Ιουνίου.
Αντίθετα, τοποθετήθηκε στη Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ λέγοντας ότι τώρα που θα μπορέσει να περάσει μπροστά το κόμμα να μη χάσουμε το μπόνους, οδηγώντας μας μαζί με τον Μανώλη σε αποχώρηση από τη σχετική συνεδρίαση.
Τέλος, το καλό μας πολιτικό προσωπικό φλέγεται από αγωνία για τη σταθερότητα της χώρας, που θα καταρρακώσουν οι πολλές μικρές φωνές στο Κοινοβούλιο. Μα πόση υποκρισία πια; Δεν ήταν δηλαδή οι «ισχυρές μονοκομματικές κυβερνήσεις» που οδήγησαν τη χώρα στο σημερινό χάλι και αδιέξοδο;
Αλλά και σε αυτό έχουμε το παράδειγμα της Νορβηγίας όπου εκλογές γίνονται υποχρεωτικά κάθε τέσσερα χρόνια, οπότε τα κόμματα μαθαίνουν να συνεργάζονται, και έτσι η χώρα μας θα έχει τη σταθερότητα στην οποία τα φεουδαρχικά κόμματα της Ελλάδας ομνύουν.
Η ΕΔΗΚ σταθερά προτείνει την υιοθέτηση της απλής και άδολης αναλογικής και θυμίζει την πρωτοβουλία του Γιάννη Ζίγδη, στο 12ο Συνέδριο του ΚΚΕ, για τη δημιουργία εκλογικού μετώπου για την απλή αναλογική. Θεωρούσαμε και θεωρούμε ότι η υιοθέτησή της θα εξυγιάνει την πολιτική ζωή του τόπου και θα δυναμώσει τη δημοκρατία.
Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία, μα περισσότερο θέλει ανοιχτά μυαλά για να καταργήσουμε τη φεουδαρχία και τον κοτζαμπασισμό που κυριαρχεί στο πολιτικό μας σύστημα και διαλύει τη χώρα εδώ και 200 πάνω κάτω χρόνια…
*πρόεδρος της Ενωσης Δημοκρατικού Κέντρου (ΕΔΗΚ)
