Κώστας Μαρούντας
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Oι σελίδες των εφημερίδων, οι ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές και η πλειοψηφία του διαθέσιμου χώρου στα αθλητικά sites επικεντρώνονται -όπως είναι το απολύτως φυσιολογικό- στα αθλητικά δρώμενα που ανήκουν στις “πρωτεύουσες” κατηγορίες του ανταγωνισμού. Πρωταθλήματα, Κύπελλα, διεθνή τεκταινόμενα, και πάει λέγοντας. Έτσι γίνεται και στην Ελλάδα. Όμως, η Lady Hope επιμένει διαρκώς να ρίχνει σταθερές ματιές και να παρακολουθεί με αμείωτο ενδιαφέρον τα δρώμενα στις “μικρότερες” κατηγορίες. Εκεί που βρίσκεται η ψυχή του ποδοσφαίρου (και κάθε άλλου ομαδικού αθλήματος…), εκεί που τίποτα δεν μπορεί να θεωρηθεί δεδομένο, και κάθε βήμα προς τα εμπρός σηματοδοτεί “θρίαμβο” επί των σημαντικών δυσκολιών…

[… Διάφορες πόλεις της χώρας, εξαιτίας του ποδοσφαίρου, βιώνουν στιγμές που δεν ξεχνιούνται εύκολα και που δεν τις βρίσκεις πλέον σε άλλες κοινωνικές δραστηριότητες με την τροπή που έχουν πάρει τα πράγματα στη χώρα τα τελευταία χρόνια… Η Λάρισα, η Κέρκυρα και το Ηράκλειο Κρήτης, π.χ., τον τελευταίο καιρό “ξέρουν από χαμόγελα”… Η ΑΕ Λάρισας επέστρεψε μαζί με τους “Φαίακες” στη Σούπερ Λιγκ, ο ΟΦΗ έγινε η τέταρτη (χρονολογικά) ομάδα -μετά τον Άρη Θ., τον Αιγινιακό, και την υπερφιλόδοξη Σπάρτη- που ανέβηκε από τη Γ΄ Εθνική στη Football League. Tην ίδια ώρα που σε 14 ομίλους (με 4 ομάδες ο καθένας), σε όλη τη χώρα, γίνεται μεγάλη μάχη για να αποσαφηνιστούν οι 28 ομάδες που θα ανέβουν -στα μπαράζ- από τα τοπικά πρωταθλήματα στη Γ΄Εθνική της ερχόμενης αγωνιστικής περιόδου.

Θα αντιτάξει, βέβαια, κάποιος πως όταν οι επαγγελματικές κατηγορίες είναι παραδομένες στην καχυποψία, στις ποινικές διώξεις, στο κακό θέαμα, στα οικονομικά προβλήματα, στη βία, στον προβληματικό ανταγωνισμό, γιατί να ασχοληθεί κάποιος με τα “πιο κάτω”;  Μα, φυσικά, και στα “φυτώρια” δεν γίνεται να εκλείψουν τα φαινόμενα που ταλανίζουν τα “μεγαλύτερα”… Όμως, δεν είναι όλα “μαύρα”. Υπάρχουν αφενός περιπτώσεις αξιοπρέπειας, και μάλιστα πάρα πολλές (οι συντριπτικά περισσότερες, θα λέγαμε…), που αξίζουν τον κόπο για να στηριχθούν. Αλλά, πάνω από όλα, τίποτα δεν γίνεται με το ζόρι… Ή το νιώθει κάτι κάποιος, ή όχι… Το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο, οι χαμηλότερες κατηγορίες γενικώς, έχουν τη δική τους “ομορφιά”. Όποιος την ανακαλύπτει, μπορεί να κερδίσει κάτι. Όποιος δεν θέλει, δεν το κάνει, και όλα συνεχίζονται…]

Οι “μικρές” κατηγορίες είναι, λοιπόν, η μεγάλη “γεννήτρια” του εγχώριου ποδοσφαίρου. Εκεί θα βρεις τους “προδρόμους” του μέλλοντος. Τους ποδοσφαιριστές, τους προπονητές, τους διαιτητές, ναι ακόμα και τους παράγοντες, που θα διακριθούν, που θα τους ξεχωρίσουν, και θα τους διαλέξουν για να συμμετάσχουν κάποια στιγμή στα υψηλότερα σκαλοπάτια του ανταγωνισμού. Εκεί, σε κάθε συνοικία, σε κάθε χωριό της χώρας, από πολύ παλιά “χτυπάει η καρδιά” του παρόντος και του μέλλοντος. Ας σταθούμε όλοι οι ποδοσφαιρόφιλοι -όσο περισσότερο μπορεί ο καθένας- κοντά σε αυτούς τους ανθρώπους (που, κυριολεκτικά, “φτύνουν αίμα”). Γιατί, αν επιζητάμε διακαώς μια “πιασάρικη” (και λειτουργικότερη…) βιτρίνα, τα θεμέλια είναι εκείνα που θα στηρίξουν ή μη το όποιο εποικοδόμημα μέσα στο χρόνο…