Ο σύλλογος φοιτητών του Τμήματος Κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου «Νίκος Πουλαντζάς» διοργάνωσε το Σάββατο 2 Απριλίου ημερίδα με θέμα «Διακυβέρνηση και ΜΜΕ».
Η εκδήλωση έλαβε χώρα στην αίθουσα διαλέξεων του Εμπορικού και Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Λέσβου, ώστε εκτός από τους φοιτητές να προσέλθουν και ενδιαφερόμενοι από το κοινό της Μυτιλήνης. Προσκεκλημένοι εκ μέρους του φοιτητικού συλλόγου ήταν ο δημοσιογράφος Γιάννης Πολίτης, ο συνάδελφος καθηγητής Παναγιώτης Γρηγορίου και ο υπογράφων.
Ακολουθούν ορισμένες σκέψεις του υπογράφοντος, που είχα την τιμή και την ευχαρίστηση να εκθέσω ενώπιον των ακροατών στο πλαίσιο της εν συνόλω συζήτησης:
Ο φοιτητικός συνδικαλισμός, δηλαδή η θεσμική αποτύπωση του φοιτητικού κινήματος, έγραψε λαμπρές σελίδες στην ιστορία του δημόσιου πανεπιστημίου.
Διαχρονικός αντίπαλός του υπήρξε η επιβουλή και επιβολή στην πανεπιστημιακή λειτουργία του αυταρχικού κράτους, υπό όλες τις ιστορικές εκδοχές του από την ίδρυση του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου και μετά.
Η αντιπαλότητα αυτή ενείχε πολλές φορές και αιματηρά χαρακτηριστικά, όπως κατά το 1936-1940, κατά την Κατοχή και τον εμφύλιο πόλεμο 1941-1949 και βεβαίως, τελευταία, κατά τη ζοφερή περίοδο 1967-1974.
Η πολιτεία, για να τιμήσει την αληθινή αυτή προσφορά του φοιτητικού κινήματος, νομοθέτησε το 1982 τη φοιτητική συμμετοχή στην εκλογή και τη λειτουργία τόσο των μονοπρόσωπων όσο και των συλλογικών οργάνων διοίκησης των πανεπιστημίων.
Ολα αυτά μέχρι το 2010, οπότε και άρχισε να εφαρμόζεται από σκοτεινά πρόσωπα, στον χώρο της τριτοβάθμιας παιδείας (ΑΕΙ, ΤΕΙ), μια σκοτεινή πολιτική, με τελικό στόχο την εξουδετέρωση και ακύρωση του δημόσιου πανεπιστημίου και την κατίσχυση ιδιωτικών ιδρυμάτων, χάριν των παιδαγωγικών και παιδευτικών συμφερόντων των γόνων της οικονομικής ολιγαρχίας. Αμετανόητοι συμπαραστάτες τα συστημικά ΜΜΕ.
Η θλιβερή, άφεγγη και καταχθόνια αυτή πολιτική κατάργησε πρωτίστως τη φοιτητική συμμετοχή σε όλη της την έκταση. Και βεβαίως μετά το 1974 το κράτος παρεμβαίνει διά των κατασταλτικών μηχανισμών του, εάν παρεμβαίνει, με φειδώ και ιδιαίτερη προσοχή στις ακαδημαϊκές λειτουργίες, αναγνωρίζοντας το ευαίσθητο του χώρου.
Ομως και αν δεν είναι παρούσα στα πανεπιστήμια εξωτερική δύναμη, είναι παρούσα εσωτερική εξουσία, η οποία έχει ονοματεπώνυμο: Καθηγητική αυθαιρεσία. Η αυθαιρεσία αυτή κατέστη αχαλίνωτη και απρόσβλητη μετά τον εξοβελισμό της φοιτητικής θεσμικής παρουσίας.
Εν συνεχεία η εν λόγω πολιτική επέβαλε ολιγαρχικό τρόπο εποπτείας, διοίκησης και διεύθυνσης στα πανεπιστήμια. Στα διαβόητα «συμβούλια ιδρύματος» ολίγοι εκ του εσωτερικού, με σκανδαλώδη τρόπο εκλεγόμενοι, συναθροιζόμενοι προσκαλούν ολίγους φίλους τους και όλοι μαζί, μια συμμαχία προθύμων, εδραιώνουν «λύσεις» και «συμφέροντα ιδιωτικής παιδείας».
Τοιουτοτρόπως προέκυψαν στα ΑΕΙ χρηματιστές, εφοπλιστές, μεγαλέμποροι, μεγαλοεπιχειρηματίες, ποικίλοι συνταξιούχοι και άλλοι άξιοι εκπρόσωποι κάθε είδους κατεστημένου.
Το μέγα δυστύχημα είναι ότι ενώ από τον Ιανουάριο του 2015 στο κράτος και στο υπουργείο Παιδείας «εξουσιάζουν» πολιτικά πρόσωπα απαράμιλλης προσήλωσης και αφοσίωσης στις θεμελιώδεις αρχές της φοιτητικής συμμετοχής και της δημοκρατικής διαδικασίας και λειτουργίας, το νομοθετικό καθεστώς στα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ παραμένει μέχρι τώρα αναλλοίωτο.
Καλά λένε κάποιοι ότι στο πανεπιστήμιο πρέπει να έχεις ιώβεια υπομονή.
Βεβαίως, η δημόσια ομήγυρη, ανταποκρινόμενη στο κεντρικό θέμα της ημερίδας, άκουσε και συζήτησε διεξοδικώς για τη διαπλοκή, για το τρίγωνο της αμαρτίας (πολιτικό σύστημα – ΜΜΕ – οικονομικό σύστημα), για τη συνταγματική αποτύπωση της άμυνας της δημοκρατίας απέναντι στην παραεξουσία των ΜΜΕ (άρθρα 14 παρ. 9 και 15 παρ. 2) με πολιτική και θεσμική πίεση των Κώστα Καραμανλή και Προκόπη Παυλόπουλο, για τον ρόλο του ΔΕΚ και του ΣτΕ στο «ναυάγιο» της πολιτικής για τον βασικό μέτοχο, για τον οικονομικό φιλελευθερισμό και σε αυτό το θέμα της Ε.Ε. (αδιόρθωτη μέχρι σήμερα, ε;), για τις σχέσεις ΜΜΕ και πολιτικών κομμάτων, για τις παράπλευρες επιχειρήσεις ΜΜΕ ως περίεργο δείγμα καπιταλισμού των ζημιών, για την τρέχουσα αδυσώπητη σύγκρουση εξουσίας ΣΥΡΙΖΑ και ΜΜΕ, για τους στοχευμένους Αλέξη Τσίπρα και Νίκο Παππά, κ.λπ.
Για όλα αυτά τα τελευταία θα επανέλθουμε εν εκτάσει από τις φιλόξενες στήλες της «Εφ.Συν.».
Υστατες ευχαριστίες στους φοιτητές μου Μενέλαο Χρυσό και Αγγελο Λοσταράκο, πρόεδρο και αντιπρόεδρο του φοιτητικού συλλόγου, για την άρτια οργάνωση. Και εις άλλα.
* καθηγητής Πολιτικής Κοινωνιολογίας, πρώην αντιπρύτανη του Πανεπιστημίου Αιγαίου
