Μαθήματα οικολογικής κουλτούρας παρέδωσε πάλι ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, αυτή τη φορά στη Βουλή και στον Δήμο Αθηναίων. Και επειδή τα προηγούμενα χρόνια δεν πήραν όλοι το μήνυμα, τώρα έθεσε το ζήτημα σε πολιτική βάση. Η εκκλησιαστική καθαρεύουσα μπορεί να εμποδίζει τους νεότερους να αφομοιώσουν το σαφές οικολογικό, αντικαπιταλιστικό και αντιπολεμικό περιεχόμενο:
«Η οικονομική δραστηριότης, η οποία δεν σέβεται τον οίκον της ζωής, το φυσικόν περιβάλλον, δεν είναι “οικονομία”, αλλά “οικο-ανομία”. Δεν έχομεν μέλλον χωρίς την ολικήν στροφήν προς μίαν “οικολογικήν οικονομίαν”. Η οικονομική ζωή και οι κοινωνικοί αγώνες οφείλουν να υπηρετούν τον άνθρωπον και τας ζωτικάς ανάγκας του και την ακεραιότητα της δημιουργίας, στόχους, οι οποίοι δύνανται να επιτευχθούν μόνον εις περιβάλλον ειρήνης και σεβασμού των δικαιωμάτων του ανθρώπου».
Δεν αρκείται σε θεολογικό κήρυγμα υπέρ της προστασίας της Δημιουργίας, την εποχή που απειλείται «η φύσις ως κτίσις». Μιλάει για κοινωνικούς αγώνες, για μετάβαση σε μια οικολογική οικονομία χωρίς κερδοσκόπους, για σεβασμό της ειρήνης και των ανθρώπινων δικαιωμάτων.
Μπορεί κάποιοι να είναι επιφυλακτικοί απέναντι στο χριστεπώνυμο πλήρωμα ή στην ειλικρίνεια του Πατριάρχη, να κάνουν κριτική στη στάση του απέναντι σε ιεράρχες ή στον οικουμενισμό του, αλλά οφείλουμε να κρατήσουμε τα θετικά. Οι αναφορές του στην οικολογική κρίση προκύπτουν από το σταθερό ενδιαφέρον του εδώ και δεκαετίες. Και αυτό ήταν στην ατζέντα και του προκατόχου του.
Από τότε που τον είχα επισκεφθεί στην Κωνσταντινούπολη ξεπέρασε τα περιβαλλοντικά. Δεν είχε διστάσει, στην έδρα του εθνικιστικού παροξυσμού, του Ανθιμου και του Ψωμιάδη, τη Θεσσαλονίκη, να πει το 2015 ότι στην Εκκλησία έχουν εισχωρήσει ο εθνοφυλετισμός και ο εθνικισμός.
Θαρραλέα είναι και η τωρινή αναφορά του ενώπιον της Βουλής και της πολιτικής και άλλης ηγεσίας της χώρας να πει ότι προσεγγίζει την οικολογική κρίση ως κοινωνικό πρόβλημα και να τονίσει ότι «το κυρίαρχον πρότυπον οικονομικής αναπτύξεως ανήκει εις τα κύρια αίτια της οικολογικής κρίσεως».
Στην εκδήλωση στον Δήμο Αθηναίων, όπου απέρριψε το μπετόν, την άσφαλτο, την καναλοποίηση των ρεμάτων, την οικοπεδοποίηση, ο πολιτικός του λόγος έγινε πιο συγκεκριμένος: «Ο αποκλειστικός προσανατολισμός της οικονομικής δραστηριότητος προς την μεγιστοποίησιν του κέρδους δεν ευνοεί εν τέλει ούτε την οικονομικήν ανάπτυξιν ούτε το κοινόν καλόν». Και τόνισε ότι «η καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος θίγει πρωτίστως και εντονώτερον τους πτωχούς της γης και τους εμπεριστάτους πληθυσμούς. Η κλιματική αλλαγή και αι κοινωνικαί επιπτώσεις της, με πρώτην την έκρηξιν των μεταναστευτικών ροών διά κλιματικούς λόγους, αποδεικνύουν σήμερον του λόγου το αληθές».
Εκτός από την καταδίκη του θρησκευτικού φανατισμού και της μισαλλοδοξίας, είχε και μήνυμα προς τους Τραμπ – Πούτιν και σία: «Η σύγχρονος εκδοχή της λεγομένης Realpolitik έχει κατισχύσει πλήρως του Διεθνούς Δικαίου και αυτού τούτου του Καταστατικού Χάρτου του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, ο οποίος διέπεται υπό της γενικής αρχής της ειρηνικής επιλύσεως των διαφορών».
Πρόκειται για Μανιφέστο. Και το έγραψε μόνος του…
*Πρώην ευρωβουλευτής, Πράσινοι-Οικολογία
