Με τη συμπλήρωση του πρώτου τετραμήνου του 2026, ο Δήμος Διονύσου εξακολουθεί να βρίσκεται χωρίς εγκεκριμένο προϋπολογισμό, ενώ σχεδόν το σύνολο των Δήμων της χώρας έχει ολοκληρώσει αυτή τη διαδικασία, οι ελάχιστοι που παραμένουν σε εκκρεμότητα είναι πλέον μετρημένοι στα δάχτυλα. Δυστυχώς, ο Δήμος Διονύσου εξακολουθεί να ανήκει σε αυτή τη μικρή και κάθε άλλο παρά τιμητική κατηγορία.
Η έγκριση του σχεδίου Προϋπολογισμού του Δήμου Διονύσου για το 2026 από τη Δημοτική Επιτροπή, με μόλις δύο θετικές ψήφους, δεν μπορεί να θεωρηθεί μια κανονική εξέλιξη. Αντίθετα, αποτελεί μια σαφή ένδειξη των δυσκολιών, των αντιφάσεων και των αδυναμιών που χαρακτηρίζουν τη λειτουργία της δημοτικής διοίκησης.
Το γεγονός ότι ο προϋπολογισμός πέρασε με την επίκληση της «κυβερνησιμότητας»(!!!), ενώ καταγράφηκαν αρνητικές ψήφοι ακόμη και από μέλη της ίδιας της διοίκησης, αποτυπώνει μια εικόνα εσωτερικής αστάθειας και έλλειψης συνεννόησης σε κρίσιμα ζητήματα. Ένας Δήμος δεν μπορεί να διοικείται από ένα σχήμα λίγων προσώπων. Η τοπική αυτοδιοίκηση προϋποθέτει συλλογικότητα, σύνθεση απόψεων και ουσιαστική συμμετοχή, όχι αποφάσεις που περνούν οριακά και χωρίς ευρύτερη αποδοχή.
Τα ίδια τα οικονομικά στοιχεία εντείνουν τον προβληματισμό. Έσοδα που εκτιμώνται περίπου στα 56,6 εκατομμύρια ευρώ και δαπάνες που προσεγγίζουν τα 62,7 εκατομμύρια ευρώ δημιουργούν εύλογα ερωτήματα για την ισορροπία και τη βιωσιμότητα του σχεδιασμού. Παράλληλα, επισημάνθηκαν αποκλίσεις μεταξύ προϋπολογισμένων και πραγματικών μεγεθών, κατακερματισμός υπηρεσιών αντί εξορθολογισμό τους και το πιο ανησυχητικό εκτεταμένη χρήση απευθείας αναθέσεων.
Ακόμη πιο προβληματική είναι η απουσία κρίσιμων έργων από τον σχεδιασμό της διοίκησης. Υποδομές απαραίτητες για την καθημερινότητα των πολιτών, έργα που έχουν συζητηθεί επί σειρά ετών, αλλά και παρεμβάσεις με αναπτυξιακό χαρακτήρα, φαίνεται να μην αποτυπώνονται επαρκώς ή να απουσιάζουν πλήρως. Ένας προϋπολογισμός χωρίς σαφές αποτύπωμα για το μέλλον της πόλης δεν μπορεί να εμπνεύσει εμπιστοσύνη.
Και μέσα σε όλα αυτά, η πραγματικότητα γίνεται ακόμη πιο σκληρή και ταυτόχρονα πιο αποκαλυπτική. Στην πράξη, ο Δήμος Διονύσου μοιάζει να έχει κατεβάσει τα μολύβια. Πέρα από τη μισθοδοσία των υπαλλήλων και τα απολύτως αναγκαία, η λειτουργία του δείχνει να κινείται σε μια ιδιότυπη «αναμονή». Οι υπηρεσίες περιορίζονται, οι πρωτοβουλίες απουσιάζουν και η καθημερινότητα αφήνεται να αυτορυθμιστεί, σαν να πρόκειται για ένα διοικητικό πείραμα χωρίς σαφείς κανόνες.
Και εύλογα προκύπτει το ερώτημα: πώς ακριβώς λειτουργεί ένας Δήμος χωρίς προϋπολογισμό και δη τόσους μήνες; Με ποιο σχέδιο, με ποιες προτεραιότητες και με ποια εργαλεία; Ή μήπως η απάντηση είναι απλούστερη — ότι ΔΕ λειτουργεί, τουλάχιστον όχι με τον τρόπο που θα όφειλε;
Την ίδια στιγμή, διατυπώθηκαν ακόμη και επιφυλάξεις ως προς το ίδιο το περιεχόμενο του προϋπολογισμού από εκείνους που τον εισηγούνται. Όταν ένας σχεδιασμός προωθείται χωρίς σαφή πολιτική και λειτουργική συμφωνία, το πρόβλημα δεν είναι απλώς τεχνικό — είναι βαθύτερα ζήτημα κατεύθυνσης.
Σοβαρά ερωτήματα εγείρονται και για τη διαδικασία. Η ισχύουσα νομοθεσία θέτει ως ελάχιστη προϋπόθεση την ύπαρξη εγκεκριμένου Τεχνικού Προγράμματος. Ωστόσο, στην περίπτωση του Δήμου Διονύσου, αυτό δεν έχει ακόμη εγκριθεί. Παρ’ όλα αυτά, ο προϋπολογισμός προχωρά, με την προσδοκία ότι τα κενά θα καλυφθούν σε επόμενα στάδια.
Η πρακτική αυτή δεν ενισχύει την εμπιστοσύνη. Αντιθέτως, ενισχύει την αίσθηση προχειρότητας και μετακύλισης ευθυνών στο μέλλον — μια λογική «βλέποντας και κάνοντας», που δύσκολα συνάδει με σοβαρό διοικητικό σχεδιασμό.
Ο προϋπολογισμός θα εξεταστεί πλέον από το Παρατηρητήριο και στη συνέχεια, εάν κι εφόσον εγκριθεί από το Παρατηρητήριο, θα τεθεί προς έγκριση στο Δημοτικό Συμβούλιο. Εκεί θα υπάρξει η ευκαιρία για ουσιαστική τοποθέτηση και ανάληψη ευθύνης.
Ωστόσο, το βασικό ζήτημα παραμένει: ένας Δήμος δεν μπορεί να λειτουργεί με καθυστερήσεις, εσωτερικές αντιφάσεις και ασαφή σχεδιασμό. Η τοπική αυτοδιοίκηση οφείλει να παρέχει σταθερότητα, διαφάνεια και ξεκάθαρη προοπτική.
Αυτό είναι το ελάχιστο που απαιτείται και το αυτονόητο που μέχρι σήμερα δεν διασφαλίζεται.
*δικηγόρος, διδάκτωρ Νομικής και
τέως αντιδήμαρχος – τέως πρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου, Δήμου Διονύσου Αττικής
