Αριστεία και χάος

Ακούμε συνεχώς τη λέξη αριστεία σαν να πρόκειται περί μιας ιδιαίτερα σημαντικής έννοιας και ως μια μορφή αρετής ή ταλέντου που πρέπει να έχει κάποιος για να κυβερνάει τους ταξικά και μορφωτικά κατώτερους, την πλέμπα. Εδώ όμως τίθεται το ερώτημα πώς μπορεί ένας πολίτης κάποιας από τις αποκαλούμενες φιλελεύθερες δημοκρατίες να επικαλείται την αριστεία ως στοιχείο της δημοκρατίας; Αριστεία σημαίνει μια μικρή ομάδα κάποιων σπουδαίων υποτίθεται πνευματικά ατόμων, με υψηλή μόρφωση, η οποία στελεχώνει τον πυρήνα εξουσίας του λεγόμενου αριστοκρατικού πολιτεύματος, το οποίο ήταν το ακριβώς αντίθετο της δημοκρατίας.

Συνεπώς είναι αντιφατικό να μιλάς για αριστεία σε μια δημοκρατία. Και οι λόγοι είναι ότι η αριστεία βασίζεται σε αποκλεισμούς, σε διακρίσεις και σε ανισότητες παραβιάζοντας και τις τρεις βασικές αρχές της δημοκρατίας, που είναι η λαϊκή κυριαρχία, η ισονομία, δηλαδή όλοι να είναι ίσοι απέναντι στον νόμο, και η ισηγορία, που σημαίνει ελευθερία έκφρασης και ισότητα στη συμμετοχή στον λόγο όλων ανεξαιρέτως με σκοπό την κοινή λήψη αποφάσεων. Αριστεία λοιπόν και δημοκρατία είναι ασύμβατες μεταξύ τους έννοιες.

Παρ’ όλα αυτά όμως ακούμε τον πρωθυπουργό να μιλάει διαρκώς για αριστεία και για το πώς αυτή θα μας βοηθήσει να απαλλαγούμε από τις χρόνιες παθογένειες που ταλαιπωρούν το ελληνικό κράτος. Γι’ αυτό λοιπόν διάλεξε και τους ικανότερους, τους άριστους (λέει) να αναλάβουν τη βαριά ευθύνη να φέρουν εις πέρας το δύσκολο αυτό έργο. Για να δούμε όμως, έστω κάνοντας την παραδοχή ότι αριστεία και δημοκρατία είναι μεταξύ τους συμβατές έννοιες, ποιο είναι το αποτέλεσμα που προέκυψε:

Σε όλους τους τομείς τους οποίους η αριστεία, η λεγόμενη και επιτελικό κράτος, ανέλαβε να διαχειριστεί και να τους βελτιώσει, αντί για αριστεία βλέπουμε χάος. Στην οικονομία η ακρίβεια έχει εξανεμίσει τα λιγοστά εισοδήματα του πολίτη. Στην Παιδεία αντί για μόρφωση παραδίδονται στα παιδιά μαθήματα επιβίωσης από πτώση σοβάδων και εκρήξεις καυστήρων, καθώς και αντίστοιχα μαθήματα αυτοάμυνας για να αντιμετωπιστεί ο «θεσμός» πλέον του σχολικού μπούλινγκ.

Στην Υγεία γιατροί (οι κάποτε θεωρούμενοι από τον λαό ως πραγματικοί άριστοι) σέρνονται σιδηροδέσμιοι στα κρατητήρια. Στην τέχνη και τον πολιτισμό, τσιμέντα στην Ακρόπολη, κοσμικές κυρίες στη διαχείριση των μουσείων και αποθέωση λαϊκών αοιδών οι οποίοι διασκεδάζουν με τη «βαθυστόχαστη» τέχνη τους πρέσβειρες και ντιντήδες βορείων και νοτίων προαστίων. Στη Δημόσια Ασφάλεια, μαφιόζοι ανενόχλητοι σκοτώνονται δημοσίως μεταξύ τους ενώ αστυνομικοί συμμετέχουν σε συμμορίες ή -για να «ζήσουν οι καημένοι»- στον ελεύθερο χρόνο τους παρέχουν προστασία σε σκυλάδικα και μπαρ.

Στον τομέα της αγροτικής και κτηνοτροφικής πολιτικής χάος και καταστροφή. Ευλογιά και αφθώδης πυρετός αποδεκατίζουν το ζωικό κεφάλαιο. Οι αγροτικές γαίες ερημώνουν ενόσω υπουργοί και βουλευτές μοιράζονται με «ημετέρους» τις επιδοτήσεις της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Στον τομέα της προστασίας του περιβάλλοντος, τα δάση μας, η μόνη μας ελπίδα για να αντιμετωπίσουμε την κλιματική αλλαγή, κάθε χρόνο καίγονται απροστάτευτα. Επί των ημερών της αριστείας (2019-2025) έχουν καεί 4.500.000! στρέμματα με δάση και καλλιέργειες. Η μεγαλύτερη καταστροφή στο πράσινο από καταβολής ελληνικού κράτους.

Στις δε μεταφορές; Εδώ έχουμε το απόλυτο χάος. Η αριστεία κατόρθωσε να κάνει το ασφαλέστερο -υποτίθεται- μέσο μεταφοράς, τον σιδηρόδρομο, την επιτομή της έννοιας «Σοκ και Δέος». Στην ενημέρωση, «άριστοι» δημοσιογράφοι μάς βγάζουν καθημερινά τη γλώσσα τους, από τη μία για να κοροϊδεύουν τον παντελώς στερούμενο κριτικής σκέψης πολίτη, από την άλλη για να επιδαψιλεύουν μετά σιέλου τιμές και κολακείες στους χρηματοδότες τους. Στη Δικαιοσύνη, ας το αφήσουμε καλύτερα μέρες που είναι. Μόνο 27 στους 100 πολίτες αυτής της χώρας την εμπιστεύονται. Και ο λόγος που το κάνουν φρονώ πως δεν είναι ότι έχουν διαπιστώσει κάτι τέτοιο, αλλά επειδή είναι ψηφοφόροι του κυβερνώντος κόμματος. Στη δε κοινοβουλευτική λειτουργία, αντί διαλόγου και πολιτικής συζήτησης, οι κυβερνητικοί βουλευτές, αντί να δέχονται την κριτική και να επιχειρηματολογούν επ’ αυτής, βρίζουν, απειλούν και φωνασκούν επιδεικνύοντας την ικανότητά τους να βιάζουν μέσω της αμετροέπειας και χυδαιολογίας τους τη νοημοσύνη και την αξιοπρέπεια των πολιτών.

Αυτή η σύνδεση όμως αριστείας και χάους μάς επιτρέπει να καταλάβουμε επιτέλους την πραγματική έννοια του ψεύτικου διλήμματος που μας θέτουν οι δοξολογούντες τον πρωθυπουργό. Το περίφημο «Μητσοτάκης ή Χάος»! Με βάση λοιπόν τα έργα και τις ημέρες της κυβερνητικής αριστείας, καταλαβαίνουμε ότι το «ή» δεν υποδεικνύει διάζευξη, αλλά έχει τη θέση επεξηγηματικού ή ταυτοτικού συνδέσμου. Οπότε το «ή» σημαίνει «γνωστός και ως». Οπως γράφεται και στα αστυνομικά δελτία: συνελήφθη ο Μήτσος Τάδε ή «Σουγιάς» ή «Ποντικομαμής».

*Νομικός, συγγραφέας