Ολόκληρη η ανθρωπότητα παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα τον απρόκλητο πόλεμο Αμερικής και Ισραήλ εναντίον του Ιράν. Στις διαπραγματεύσεις που ήταν σε εξέλιξη μεταξύ των διπλωματικών αντιπροσωπειών του Ιράν και των ΗΠΑ, με τη διαμεσολάβηση του υπουργού Εξωτερικών του Ομάν, υπήρχε «παράθυρο ευκαιρίας». Την τελευταία φορά είχαν συναντηθεί στη Γενεύη την 26η Φεβρουαρίου. Την 28η Φεβρουαρίου σε δηλώσεις του είχε τονίσει ότι η συμφωνία για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν ήταν εφικτή και ότι η Τεχεράνη είχε συμφωνήσει σε μηδενικό απόθεμα εμπλουτισμένου ουρανίου. Την ίδια μέρα, λίγες ώρες αργότερα, οι αμερικανικές βόμβες άρχισαν να πέφτουν στο έδαφος του Ιράν.
Σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, συνιστά έναν επιθετικό και συνεπώς παράνομο πόλεμο, που «ενεργοποιεί» το δικαίωμα της νόμιμης άμυνας για τους Ιρανούς, όπως αποτυπώνεται στο άρθρο 51 του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ. Περαιτέρω, η επίθεση ΗΠΑ-Ισραήλ παραβιάζει την αρχή του απαραβίαστου των συνόρων, των σχέσεων καλής γειτονίας και της μη παρέμβασης στις εσωτερικές υποθέσεις των κρατών. Καθίσταται προφανές ότι οι διαπραγματεύσεις, όπως και με τον πόλεμο των 12 ημερών εναντίον του Ιράν το προηγούμενο καλοκαίρι, κατέρρευσαν. Ο κοινός στόχος τους είναι η αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν, εξαχρειώνοντας τον πολιτικό πολιτισμό της φιλελεύθερης Δύσης, που θέτει ως ύψιστη αρχή την ειρηνική επίλυση των διαφορών.
Στην αρχή πίστευαν ότι το «σκήπτρο» της νίκης για τον Ντ. Τραμπ και τον πιο πιστό του σύμμαχο, Μπ. Νετανιάχου, θα τους αποδιδόταν σύντομα. Τα πρώτα εικοσιτετράωρα ο Αμερικανός πρόεδρος, «μεθυσμένος» από την «επιτυχημένη» επιχείρηση στη Βενεζουέλα, όταν απήγαγε τον Ν. Μαδούρο, ζητούσε την άνευ όρων παράδοση της Περσίας. Πίστευε ότι η χώρα θα καταρρεύσει. Ομως οι Ιρανοί αντιστέκονται σθεναρά, κλιμακώνοντας τις επιθέσεις τους σε στρατιωτικές βάσεις και σε υποδομές στρατηγικής σημασίας των ΗΠΑ στις χώρες του Κόλπου, προκαλώντας τον τρόμο και την οργή των μοναρχιών. Mε το πυραυλικό τους οπλοστάσιο -άγνωστο για τους εισβολείς- και με τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones), τα οποία είναι εγχώριας παραγωγής, εντείνουν σταδιακά τις αεροπορικές επιδρομές και κατάγουν συντριπτικά πλήγματα εναντίον του Ισραήλ.
Η αδιέξοδη στρατηγική που εφαρμόζει ο Τραμπ στα Στενά του Ορμούζ, τα οποία έχουν αποκλείσει οι Ιρανοί, τον έχει οδηγήσει σε κάτι που ήταν σχεδόν σίγουρο για τους υποψιασμένους. Ηταν απόλυτα προβλέψιμο ότι θα ζητούσε να μπουν και άλλες ευρωπαϊκές -και όχι μόνο- δυνάμεις σε αυτόν τον πόλεμο, που ήδη έχει καταλήξει σε φιάσκο. Νόμιζε ότι με τον τσαμπουκά και τη στρατιωτική υπεροπλία της Αμερικής θα τον τελείωνε σε 2-3 εβδομάδες.
Τώρα που διαψεύστηκαν αυτές οι προβλέψεις του προσπαθεί να βρει συνεργούς, κάτι που ευτυχώς, έως τώρα, δεν συμβαίνει. Ο Τραμπ, με τη συνδρομή των χωρών του ΝΑΤΟ, ζητά τη σύσταση ναυτικού συνασπισμού, για να σπάσουν τον αποκλεισμό στα Στενά. Σε αυτήν την περίπτωση, εάν οι χώρες της Ευρώπης και της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας υποκύψουν σε αυτές τις πιέσεις, πιθανόν να οδηγηθούμε σε μια απρόβλεπτη κλιμάκωση. Αναπότρεπτα θα εμπλακούμε σε αυτόν τον ανήθικο πόλεμο και θα θρηνήσουμε για τα δικά μας παιδιά, που θα οδηγηθούν στο σφαγείο της Μέσης Ανατολής!
Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ, με τις στοχευμένες επιχειρήσεις εξόντωσης του ανώτατου θρησκευτικού ηγέτη του Ιράν, αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, όπως επίσης και του επικεφαλής του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας, Αλί Λαριτζανί, αποσκοπούν στην κατάρρευση του θεοκρατικού καθεστώτος. Ο στόχος τους είναι να αναλάβει τα ηνία της εξουσίας ένας φιλοδυτικός, απόλυτα πειθήνιος ηγέτης, όπως ο Ρεζά Παχλαβί, ο γιος του έκπτωτου αυτοκράτορα του Ιράν. Μέσω της πολιτικής αποσταθεροποίησης θα επέλθει το χάος και τότε η χώρα θα μεταλλαχθεί σε ένα «αποτυχημένο κράτος», όπως η Συρία, η Λιβύη, το Ιράκ και άλλες χώρες. Αλλη μια επιδίωξη αποτελεί η προοπτική διαμελισμού της χώρας, όπως υπαινίχθηκε ο Τραμπ σε ερώτηση δημοσιογράφου. Με τη σύσταση νέων κρατικών οντοτήτων θα τεθούν υπό αμερικανικό έλεγχο τα ενεργειακά αποθέματα του Ιράν και της Βενεζουέλας, που ισοδυναμούν με το 31% των παγκόσμιων κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου.
Καθίσταται προφανές ότι αυτός ο πόλεμος είναι υπαρξιακός για το Ιράν, που αρνείται να παραδοθεί στους Αμερικανούς. Στην κοινωνία του είναι εδραιωμένη μια λαϊκή ρήση: «Μπορεί να τρώμε τις σάρκες μας αλλά δεν θα πετάξουμε τα κόκαλά μας στον εχθρό». Η Περσία θα αποτελέσει το νέο Βιετνάμ για τους Αμερικανούς.
Ο Νετανιάχου, εν μέσω σφοδρών αεροπορικών βομβαρδισμών, κάλεσε τον λαό να βγει στους δρόμους για να ανατρέψει την ιρανική ηγεσία, ενώ υποσχέθηκε ότι θα υπάρξουν «εκπλήξεις». Μήπως στην «κινούμενη άμμο» μιας ατέρμονης σύρραξης όπου έχουν παγιδευτεί η Αμερική και το Ισραήλ, θα επιδιώξουν πυρηνικά πλήγματα για να αποτελειώσουν το θεοκρατικό καθεστώς και η ανθρωπότητα θα οδηγηθεί σε ένα πυρηνικό ολοκαύτωμα;
* Γενικός γραμματέας ΣΦΕΑ
