Πριν από μερικούς μήνες ο Τραμπ δήλωσε ότι η σύγκρουση στην Ουκρανία δεν είναι ο δικός του πόλεμος. Προχθές ο καγκελάριος Μερτς απέκλεισε τη συμμετοχή της Γερμανίας στη «Συμμαχία του Ορμούζ» καθώς τα πλήγματα κατά του Ιράν δεν είναι «ο δικός μας πόλεμος», όπως υπογράμμισε.
Και οι δύο ηγέτες έχουν δίκιο, καθώς και στις δύο πολεμικές συγκρούσεις οι ΗΠΑ όχι μόνον δεν επιχείρησαν να διασφαλίσουν τη συναίνεση των Ευρωπαίων συμμάχων τους, αλλά απαιτούσαν την αυτόματη στοίχισή τους σε προειλημμένες αποφάσεις.
Επιπλέον τόσο στην Ουκρανία όσο και στο Ιράν οι ΗΠΑ άλλαξαν γραμμή πλεύσης στο μέσον της διαδρομής δημιουργώντας σύγχυση ακόμη και στους Ευρωπαίους τους πρόθυμους να στηρίξουν ως δικό τους πόλεμο τις επιλογές του Λευκού Οίκου.
Τον Φεβρουάριο του 2014 οι ΥΠΕΞ της Γαλλίας, της Γερμανίας και της Πολωνίας πέτυχαν συμφωνία κυβέρνησης και αντιπολίτευσης στο Κίεβο για να συγκροτηθεί υπηρεσιακή κυβέρνηση που θα οδηγούσε την Ουκρανία σε πρόωρες εκλογές. Η τότε υφ. ΥΠΕΞ των ΗΠΑ, Βικτόρια Νούλαντ, ενορχήστρωσε την ανατροπή του φιλορώσου προέδρου Γιανουκόβιτς εν επιγνώσει ότι ωθεί τα πράγματα στα άκρα.
Μία δεκαετία αργότερα ο Τραμπ επιλέγει την απεμπλοκή από την Ουκρανία και εξευτελίζει δημόσια τον εκλεκτό της Νούλαντ, τον Ζελένσκι.
Στην αρχή της δεύτερης θητείας του Ομπάμα το 2013 αρχίζουν στο Ομάν μυστικές συνομιλίες ΗΠΑ-Ιράν με ζητούμενο τον διεθνή έλεγχο των πυρηνικών δραστηριοτήτων της Τεχεράνης. Τον Ιούλιο του 2015 τα πέντε μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, συν τη Γερμανία, υπογράφουν συμφωνία με το Ιράν.
Ο Νετανιάχου περιοδεύει στις ΗΠΑ σε μια προσπάθεια ματαίωσης της επικύρωσης της συμφωνίας, με τον Ομπάμα να αρνείται να τον προσκαλέσει στον Λευκό Οίκο. Την άνοιξη του 2018 ο Τραμπ αποσύρει τις ΗΠΑ από τη συμφωνία.
Το 1970 ο υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας παραπονιέται για τις παρενέργειες των αυξομειώσεων των ισοτιμιών του δολαρίου και εισπράττει από την Ουάσινγκτον την απάντηση «Το δολάριο είναι το νόμισμά μας και το πρόβλημά σας»!
Σήμερα ο Τραμπ δεν θα έδινε το περιθώριο φραστικής αποτύπωσης της δυσαρέσκειας που είχε ο τότε υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας το 1970, ο μετέπειτα πρόεδρος Ζισκάρ ντ’ Εστέν.
-320x213.png)
