ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Γιώργος Καπόπουλος
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Τι φοβίζει περισσότερο τους συμμάχους των ΗΠΑ; Ο κίνδυνος μετωπικής σύγκρουσης με τον Τραμπ με μη αντιστρέψιμες παρενέργειες στη διατλαντική σχέση; ΄Η ο κίνδυνος πυραυλικών –και όχι μόνο– πληγμάτων από την Τεχεράνη στην περίπτωση συμμετοχής τους στο πλευρό των ΗΠΑ σε επιχείρηση ανοίγματος των Στενών του Ορμούζ;

Ποτέ άλλοτε από την ίδρυση του ΝΑΤΟ, το 1949, η διατλαντική σχέση δεν είχε δοκιμαστεί τόσο σκληρά, με κορυφαία περίπτωση την άρνηση της Βρετανίας να στηρίξει την επίθεση των ΗΠΑ στο Ιράν.

Η αυτοπαγίδευση Τραμπ δεν έχει προηγούμενο. Ηδη θεωρείται βέβαιο ότι η συνάντηση Τραμπ – Σι Τζινπίνγκ θα ματαιωθεί στην περίπτωση που διαμορφωθεί μια «συμμαχία απρόθυμων» να στηρίξουν τον ένοικο του Λευκού Οίκου σε ένα εγχείρημα υψηλού κινδύνου, επιχειρησιακού και πολιτικού, δηλαδή στην κατάληψη της νήσου Χαργκ.

Αν πιστέψουμε τον Τραμπ, έχουν καταστραφεί πλήρως οι πετρελαϊκές εγκαταστάσεις της Χαργκ αλλά αναρωτιέται αν θα τη βομβαρδίσει δεύτερη φορά «για πλάκα»! Σε ένα παρόμοιο σκηνικό είναι βέβαιο ότι δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί όχι μόνον η συνάντηση κορυφής με τον Σι Τζινπινγκ αλλά ούτε η Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ, στα μέσα Ιουλίου στην Αγκυρα.

Πριν από λίγες μέρες ο Τραμπ απολάμβανε πλήρη ελευθερία κινήσεων, καθώς οποιαδήποτε στιγμή θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι είναι ο νικητής του πολέμου. Σήμερα, ο 47ος πρόεδρος των ΗΠΑ χρειάζεται να πείσει εχθρούς και φίλους ότι αποκατέστησε πλήρως την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας στα στενά του Ορμούζ.

Στα παραπάνω μπορεί να υπάρξει αντίλογος με βασικό επιχείρημα ότι ο πόλεμος Ιράν – Ιράκ, την περίοδο 1980-88, δεν εξελίχθηκε σε ένα ανεξέλεγκτο ντόμινο περιφερειακής αποσταθεροποίησης –μια αυθαίρετη σύγκριση. Σαράντα έξι χρόνια αργότερα οι ΗΠΑ βλέπουν τη δυνατότητα διαχείρισης της πολεμικής σύγκρουσης με το Ιράν να διολισθαίνει σε ανεξέλεγκτη σύγκρουση.

Η άρνηση της πλειοψηφίας των χωρών – μελών του ΟΗΕ να καταδικάσουν τη Ρωσία για την εισβολή στην Ουκρανία ήταν μια ανώμαλη προσγείωση στη σκληρή πραγματικότητα. Σήμερα ο Τραμπ κινδυνεύει να διαπιστώσει ότι οι απρόθυμοι για φυγή προς τα εμπρός είναι κλειδωμένη πλειοψηφία.