ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Joyce M. Davis*, Μετάφραση-απόδοση στα ελληνικά: Θωμάς Σίδερης
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Λίγα μέρη στον κόσμο τιμούν το μαρτύριο όσο το Ιράν. Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξα κατά την επίσκεψή μου στη χώρα το 2002, λίγο μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου στις Ηνωμένες Πολιτείες. Στο βιβλίο μου «Martyrs: Innocence, Vengeance and Despair in the Middle East» («Μάρτυρες: Αθωότητα, Εκδίκηση και Απόγνωση στη Μέση Ανατολή»), ξεκινώ το κεφάλαιο για το Ιράν με μια επίσκεψη στο Μουσείο Μαρτύρων της Τεχεράνης, όπου περπατώ πάνω σε ένα κατακόκκινο χαλί που συμβολίζει το αίμα των Ιρανών που έπεσαν στη μάχη. Καθώς οι Αμερικανοί βρίσκονται τώρα αντιμέτωποι με το ενδεχόμενο ενός πολέμου με το Ιράν που θα μπορούσε να διαρκέσει χρόνια, είναι σημαντικό να αναλογιστούμε πόσο αιματηρός μπορεί να αποδειχτεί – και για τις δύο πλευρές.

Κεντρικό στοιχείο του σιιτικού Ισλάμ αποτελεί η αφήγηση του μαρτυρίου του Χουσεΐν, εγγονού του προφήτη Μωάμεθ, στην Καρμπάλα. Αντιμέτωπος με τις συντριπτικές δυνάμεις του αντίπαλου στρατού, οι σιίτες πιστεύουν ότι ο Χουσεΐν μαρτύρησε υπερασπιζόμενος το Ισλάμ και το νόμιμο δικαίωμά του να διαδεχτεί τον Μωάμεθ. Η ιστορία της θυσίας και του θανάτου του ενώνει τους σιίτες μουσουλμάνους όχι μόνο στο Ιράν, αλλά σε ολόκληρο τον κόσμο, μέσα από τον σεβασμό προς τον Χουσεΐν και προς όσους θεωρούνται μάρτυρες της πίστης τους.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι εκατομμύρια άνθρωποι αποδίδουν πλέον τον ίδιο χαρακτηρισμό στον Αγιατολάχ Αλί Χοσεϊνί Χαμενεΐ, ο οποίος σκοτώθηκε όταν αμερικανικές και ισραηλινές δυνάμεις βομβάρδισαν την κατοικία του στην Τεχεράνη.

Πολλοί Ιρανοί της διασποράς πανηγύρισαν, όμως πολλοί άλλοι βγήκαν στους δρόμους και συγκεντρώθηκαν έξω από αμερικανικές πρεσβείες διαμαρτυρόμενοι για τις επιθέσεις.

Οι Αρχές υποψιάζονται ότι η μαζική ένοπλη επίθεση στο Οστιν του Τέξας ενδέχεται να ήταν τρομοκρατική ενέργεια ως αντίποινα για τη δολοφονία του Χαμενεΐ. Ο δράστης φορούσε φούτερ με τη φράση «Ιδιοκτησία του Αλλάχ».

Καθώς περισσότεροι Ιρανοί ανακηρύσσονται μάρτυρες σε έναν πόλεμο που ενδέχεται να αποδειχτεί παρατεταμένος με τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ, είναι πιθανόν ο κόσμος να δει περισσότερες επιθέσεις αυτού του είδους, με στόχο ειδικά Αμερικανούς.

Αρκεί να θυμηθούμε την πρόσφατη ιστορία των πολέμων των Ηνωμένων Πολιτειών στη Μέση Ανατολή.

Οι Αμερικανοί παρέμειναν στο Αφγανιστάν για δύο δεκαετίες, από τις 7 Οκτωβρίου 2001 -μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου- έως τη χαοτική αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων τον Αύγουστο του 2021. Ηταν ο μακροβιότερος πόλεμος στην αμερικανική ιστορία. Ο πόλεμος στο Ιράκ, υπό την ηγεσία των ΗΠΑ, διήρκεσε περισσότερο από οκτώ χρόνια, ξεκινώντας με την εισβολή της 20ής Μαρτίου 2003 και ολοκληρώνοντας με την τελική αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων τον Δεκέμβριο του 2011.

Τώρα οι Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονται σε πόλεμο με το Ιράν, σε μια προσπάθεια -όπως δηλώνει ο πρόεδρος Τραμπ- να ανατραπεί η ιρανική κυβέρνηση. Σε αντίθεση όμως με την εισβολή στο Ιράκ, δεν υπάρχει διεθνής συμμαχία έτοιμη να μοιραστεί το βάρος των απωλειών και της καταστροφής. Ο Καρλ Σνάιντερ, απόστρατος αξιωματικός των Ειδικών Δυνάμεων του Στρατού και βετεράνος μάχης, συγκαταλέγεται μεταξύ πολλών στρατιωτικών ειδικών που προειδοποιούν ότι ο μόνος τρόπος για να ανατραπεί μια κυβέρνηση είναι με χερσαίες δυνάμεις.

Ο Σνάιντερ υπηρέτησε ως αξιωματικός σχεδιασμού στη Δύναμη Υψηλής Ετοιμότητας του ΝΑΤΟ και έχει αναπτυχθεί σε δύσκολες αποστολές σε όλο τον κόσμο.

Ο ίδιος και άλλοι ειδικοί προσπαθούν να κατανοήσουν ποια ήταν η δικαιολογία για την απόφαση του προέδρου Τραμπ να βομβαρδίσει το Ιράν ενώ βρίσκονταν σε εξέλιξη ειρηνευτικές συνομιλίες. Πολλοί διερωτώνται: Πού ήταν η άμεση απειλή; Πού βρίσκεται το Κογκρέσο; Και πού είναι η έγκριση του αμερικανικού λαού, τα παιδιά του οποίου θα χάσουν τη ζωή τους σε αυτόν τον πόλεμο;

Αν ο πρόεδρος Τραμπ σκοπεύει να στείλει χιλιάδες από τους γιους και τις κόρες μας στο Ιράν για να ανατρέψουν το ισλαμικό καθεστώς του, το θέαμα δεν θα είναι ευχάριστο. Τα στρατεύματά μας θα βρεθούν αντιμέτωπα με την πλήρη και σκληρή δύναμη του ιρανικού πολιτισμού του μαρτυρίου. Φανταστείτε έναν 13χρονο να δένει μια χειροβομβίδα στο σώμα του και να ρίχνεται κάτω από ένα ιρακινό άρμα μάχης. Αυτό πράγματι συνέβη το 1980, κατά τη διάρκεια της ιρακινής εισβολής στο Ιράν, και η ιστορία του Μοχαμάντ Χοσεΐν Φαχμιντέχ αποτελούσε μία από τις κεντρικές εκθέσεις στο Μουσείο Μαρτύρων της Τεχεράνης.

* Η Joyce M. Davis είναι διακεκριμένη Αμερικανίδα δημοσιογράφος (βραβείο Πούλιτζερ), αναλύτρια διεθνών θεμάτων και συγγραφέας. Είναι Opinion Editor στα PennLive και The Patriot-News, ενώ έχει συνεργαστεί ως σχολιάστρια με το CNN για ζητήματα διεθνών και εθνικών υποθέσεων.