Εχουν από πολλούς επισημανθεί η αλαζονεία με την οποία ο πρωθυπουργός από τη μια μεριά κομπάζει για τα «επιτεύγματα» της κυβέρνησής του και από την άλλη ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζει τους πολιτικούς του αντιπάλους. Και τα δύο αυτά χαρακτηριστικά της νοοτροπίας του είχε και η ομιλία του στην κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας της Γραμματείας Οργανωτικού της Ν.Δ. στις 16 Ιανουαρίου.
Μέσα, όμως, στην πλημμυρίδα των ειδήσεων για όσα τραγικά συμβαίνουν στον κόσμο και το πλήθος των σκανδάλων της κυβέρνησης της Ν.Δ., έμεινε ασχολίαστη μια άκρως αντιδημοκρατική και απαράδεκτη θέση του πρωθυπουργού που περιλαμβανόταν στην παραπάνω ομιλία του. Είπε ο πρωθυπουργός:
«Μιλώ, ωστόσο, για μια προσπάθεια που απαιτεί συνέχεια και συνέπεια μέχρι να αποδώσει όλους τους καρπούς της στην Ελλάδα του 2030. Με πρώτο σταθμό το δεύτερο εξάμηνο του 2027, όταν η χώρα μας αναλαμβάνει την προεδρία της Ευρωπαϊκής Ενωσης και ορόσημο το 2030, τη χρονιά που το κράτος μας θα γιορτάζει τα 200 χρόνια από την επίσημη συγκρότησή του…
»Να, λοιπόν, γιατί αυτή η κυβέρνηση πρέπει να είναι κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας…Ναι, ταυτίζουμε το συμφέρον μας με το συμφέρον του έθνους…
Θα το ξαναπώ: είμαστε μια καλή, είμαστε μια ικανή κυβέρνηση, που μπορεί να κάνει και λάθη. Κάθε άλλη επιλογή θα οδηγήσει τελικά σε λάθος κυβέρνηση».
Σύμφωνα με το Σύνταγμα Αρθρο 1 (Μορφή του πολιτεύματος). 1. «Tο πολίτευμα της Eλλάδας είναι Προεδρευόμενη Kοινοβουλευτική Δημοκρατία». Στις περισσότερες από τις χώρες στις οποίες υπάρχει το πολίτευμα αυτό η εναλλαγή των κομμάτων στη διακυβέρνησή τους είναι ο κανόνας. Αυτό συμβαίνει και στη χώρα μας.
Ολοι οι πρωθυπουργοί, που τα κόμματά τους κέρδισαν τις εκλογές μετά τη λήξη της πρώτης τετραετίας, ποτέ δεν διανοήθηκαν να διατυπώσουν μια θέση όπως η παραπάνω του πρωθυπουργού.
Πρώτος απ’ όλους ο ιδρυτής της Ν.Δ., προβλέποντας ότι το κόμμα του δεν θα κέρδιζε τρίτη τετραετία, παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία πριν από τη λήξη της δεύτερης τετραετίας προκειμένου να εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας και ο διάδοχός του εκλέχτηκε πρόεδρος της Ν.Δ.
Ο ιδρυτής του ΠΑΣΟΚ διεκδίκησε τρίτη τετραετία αλλά δεν την κέρδισε το 1990. Την κέρδισε το 1993, ωστόσο δεν ήταν συνεχόμενη.
Ο διάδοχός του στην προεδρία του ΠΑΣΟΚ και πρωθυπουργός κέρδισε δύο εκλογές και πριν από τη λήξη της δεύτερης τετραετίας, προβλέποντας ότι δεν επρόκειτο να κερδίσει τρίτη τετραετία, παραιτήθηκε από την προεδρία του ΠΑΣΟΚ και από την πρωθυπουργία δίνοντας τη «σκυτάλη» στον διάδοχό του.
Ο σημερινός πρωθυπουργός και πρόεδρος της Ν.Δ., μέσα από τη νοοτροπία που τον διακρίνει και βλέποντας ότι, σύμφωνα με όλες τις δημοσκοπήσεις, είναι αδύνατο η Ν.Δ. να αποσπάσει στις εκλογές–όποτε και αν γίνουν αυτές– ποσοστό που θα του επιτρέψει να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση, προσπαθεί, με τα όσα παρατέθηκαν πιο πάνω, να πείσει το εκλογικό σώμα ότι μόνο αυτός και το κόμμα του μπορούν να κυβερνήσουν σωστά τη χώρα.
Το επαναλαμβάνει με τη δήλωσή του «ταυτίζουμε το συμφέρον μας με το συμφέρον του έθνους», ουσιαστικά, όμως, εννοεί ότι το συμφέρον της χώρας είναι αυτό που συμφέρει τη Ν.Δ., δηλαδή τη διακυβέρνησή της ΜΟΝΟ από αυτήν, ως εάν το κράτος είναι ιδιοκτησία της.
Ο λαός, όμως, δεν συμφωνεί με τον πρωθυπουργό και το έχει αποδείξει όλα τα χρόνια της μεταπολίτευσης με την εναλλαγή στην εξουσία της Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ και, πιο πρόσφατα, με τη συγκυβέρνηση Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ στη διάρκεια των μνημονίων.
Το ποια θα είναι η ετυμηγορία του εκλογικού σώματος στις εκλογές θα εξαρτηθεί από το πότε θα προκηρυχθούν –πρόωρα ή στο τέλος της τετραετίας– και ποια κόμματα θα μπουν στη Βουλή. Ανάλογα με τους συσχετισμούς που θα προκύψουν, θα εξαρτηθεί η δυνατότητα σχηματισμού, όχι μονοκομματικής, αλλά κυβέρνησης συνασπισμού κομμάτων.
Πρώην αντιπρόεδρος της Βουλής, υπουργός και καθηγητής της ΑΣΟΕΕ
-320x213.jpg)
