Η νίκη του Βrexit στο δημοψήφισμα του 2016 φάνηκε προς στιγμήν ότι θα είχε αρνητικές επιπτώσεις στην προεκλογική εκστρατεία του Τραμπ με ζωντανό παράδειγμα τον εγκλωβισμό της Βρετανίας στον αντιευρωπαϊκό λαϊκισμό.
Εκ των υστέρων η στρατηγική αξιοποίησης του φόβου που προκαλεί η αβεβαιότητα για το πού μπορεί να οδηγήσει η άνοδος στην εξουσία ετερόκλητων μετώπων δυσαρεστημένων, οδήγησε στο αντίθετο αποτέλεσμα δηλαδή στην ενίσχυση της αμφισβήτησης της πολιτικής ορθότητας και κανονικότητας.
Σήμερα η Γαλλία, η Γερμανία και η Βρετανία προειδοποιούν για πιθανή εισβολή της Ρωσίας και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, επισκευάζουν καταφύγια και, τέλος, μας καλούν να συνηθίσουμε στην ιδέα ότι θα βλέπουμε φέρετρα καλυμμένα με εθνικές σημαίες.
Οταν μια χώρα βρίσκεται στις παραμονές εμπλοκής σε πόλεμο νομιμοποιείται ή, για να είμαστε ακριβείς, έχει διευρυμένη δυνατότητα να ασκεί σκληρή κατασταλτική πολιτική στα εντός συνόρων μέτωπα κοινωνικής και πολιτικής αναταραχής.
Η Ε.Ε. βρίσκεται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης από την έναρξη της κρίσης της ευρωζώνης την άνοιξη του 2010 μέχρι και σήμερα, καθώς το Βερολίνο απορρίπτει χωρίς περιστροφές την αμοιβαιοποίηση του κινδύνου μέσω κοινού δανεισμού καθώς και τη μεταφορά πόρων από τον πλεονασματικό Βορρά στον ελλειμματικό Νότο.
Με τα σημερινά δεδομένα η Γερμανία θα προσπαθήσει να αποφύγει τη χαλάρωση της περιοριστικής δημοσιονομικής πολιτικής με εκτεταμένες περικοπές των κοινωνικών δαπανών αλλά και με περαιτέρω απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων.
Εξυπακούεται ότι τα παραπάνω μόνο καθυστέρηση μπορούν να προκαλέσουν στην αναζήτηση τερματισμού του πολέμου στην Ουκρανία, καθώς κάθε μέρα που περνά ο φόβος για κατάρρευση του μετώπου θα μεγαλώνει.
Οι ψηφοφόροι της Λεπέν, της Εναλλακτικής για τη Γερμανία και του Φάρατζ δεν θα επιστρέψουν στην πολιτική ορθότητα στη σκιά του φόβου για ρωσική εισβολή. Ηδη στις πιο πρόσφατες δημοσκοπήσεις το μήνυμα είναι ότι η κινδυνολογία των Μακρόν, Μερτς και Στάρμερ δεν επηρεάζει τη σταθερά αυξητική δυναμική του ακροδεξιού λαϊκισμού.
Το σκηνικό μιας δημόσιας σύγκρουσης με άγνωστες επιπτώσεις για το μέλλον της διατλαντικής σχέσης φαίνεται να έχει ήδη στηθεί.
