Στο προσκήνιο η άλλη Αμερική

«Σε κάθε στιγμή, όποια κι αν είναι η σκοτεινιά, η δικαιοσύνη, η αλήθεια και η ελευθερία θα αναπηδήσουν και θα κάνουν τη λαμπρή τους είσοδο στον ορίζοντα», έγραφε ο Βικτόρ Ουγκό, το 1866, στους επαναστατημένους Κρήτες.

Θυμήθηκα τα λόγια αυτά προ ημερών, όταν η πόλη της Νέας Υόρκης εξέλεξε δήμαρχο έναν μουσουλμάνο το θρήσκευμα, πολίτη του κόσμου, τον 34χρονο Ζοχράν Μαμντάνι, γεννημένο στην Ουγκάντα, όχι στις ΗΠΑ. Δεν μάσησε τα λόγια του για να εκλεγεί, νικώντας καθαρά έναν πρώην δήμαρχο, τον Μάριο Κουόμο, υποστηριζόμενο ευθέως από τον ίδιο τον Τραμπ. Ναι, είμαι μετανάστης και δημοκράτης σοσιαλιστής, δήλωσε, δεν θα ζητήσω συγγνώμη γι’ αυτό.

Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, στη Ν. Υόρκη έπεσε ο κλήρος να αποτελέσει με πρόσκληση του Ρούσβελτ την έδρα του ΟΗΕ, την οποία θα ήθελε να αποσύρει ο σημερινός Αμερικανός πρόεδρος, αρνούμενος τον περασμένο Σεπτέμβριο βίζα για τη Γ.Σ. του παγκόσμιου οργανισμού στον πρόεδρο της Παλαιστίνης Μαχμούντ Αμπάς. Επιπλέον, μιλώντας από το βήμα Γενικής Συνέλευσης, ο Τραμπ χαρακτήρισε τον ΟΗΕ «άχρηστο», έχοντας ήδη αποσύρει τη χώρα του από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), χωρίς τον οποίο οι φτωχότερες χώρες δεν θα είχαν εμβόλια στη διάρκεια της πρόσφατης πανδημίας του Covid-19.

«Our time is now», ένα από τα συνθήματα του Μαμντάνι, που σημαίνει «τώρα είναι η δική μας ώρα», με έντονη τη χροιά της μη αναβλητικότητας, που μου θύμισε παρόμοιο σύνθημα του αντιπυρηνικού κινήματος «the future begins today», στα ελληνικά «το μέλλον αρχίζει σήμερα». Παρόμοιο αίσθημα εγρήγορσης χρειάζεται η ευρύτερη Αριστερά της Ευρώπης ώστε να συναντηθεί με τις πολύμορφες δυνάμεις της προόδου στην Αμερική, απέναντι στον κοινό εχθρό που είναι ο τραμπισμός και ο ακραίος ολιγαρχικός νεοφιλελευθερισμός.

Στον ευρωατλαντισμό που θέλει την Ε.Ε. υποτελή στις ΗΠΑ, η απάντηση δεν μπορεί να είναι άλλη από μια ευρωατλαντική συμμαχία ειρήνης και προόδου, για την αντιμετώπιση και της κλιματικής κρίσης, την οποία αρνείται ο Τραμπ, διότι ο ίδιος ανήκει στο παρελθόν, υπερασπιζόμενος συμφέροντα των πετρελαιάδων του Τέξας.

Πάντοτε η Αριστερά της Ευρώπης αναζητούσε συμμάχους στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, είτε για την κατάργηση της δουλείας και του αντίστοιχου εμπορίου είτε για τα κοινωνικά δικαιώματα. Στη μνήμη των απεργών εργατών του Σικάγου και των υφαντριών της Ν. Υόρκης καθιερώθηκαν αντίστοιχα η Πρωτομαγιά και η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας (8 Μαρτίου), ενώ οι Αμερικανοί πολέμαρχοι στο μακρινό Βιετνάμ ηττήθηκαν πρώτα μέσα στις ΗΠΑ, πριν τα μαζέψουν το 1975 από τη χώρα του Χο Τσι Μινχ.

*Υπεύθυνος του Γραφείου Ειρήνης του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.