Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Αλέξης Τσίπρας κατά την Ωρα του Πρωθυπουργού (30 Οκτωβρίου 2015): «Λέτε συνεχώς “τι πήρατε”. Πόσο κοστολογείτε μια ανθρώπινη ζωή; Ενα παιδάκι πέντε χρόνων που πνίγεται; Εμείς πρέπει να πάρουμε λεφτά για να το σώσουμε; Η Ελλάδα βρίσκεται σε κρίση αλλά ο ελληνικός λαός είναι πλούσιος σε αξίες και ανθρωπιά. Δεν διεκδικούμε ούτε ένα ευρώ για να κάνουμε το καθήκον μας. Το πραγματικό πρόσωπο της Ευρώπης είναι αυτό που δείχνει η Μυτιλήνη».

Συμφωνούμε όλοι;

Ο ίδιος, όπ.π.: «Τα κύματα του Αιγαίου δεν ξεβράζουν μόνο νεκρά παιδιά, ξεβράζουν στις ακτές μας τον ίδιο τον ευρωπαϊκό πολιτισμό».

Συμφωνούμε όλοι;

Ο ίδιος, όπ.π.: «Απαράδεκτες λεκτικές αναφορές που δίνουν το δικαίωμα σε κάποια χώρα να κλείνει τα σύνορά της. Κατάργηση της πολιτικής των κλειστών τειχών».

Συμφωνούμε όλοι;

Ο ίδιος, όπ.π.: «Καμία πολιτική δύναμη δεν ήταν ποτέ αντίθετη στην ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας, αρκεί να ακολουθήσει τους κανόνες που ορίζει η ενταξιακή διαδικασία».

Συμφωνούμε όλοι;

Θανάσης Καρτερός, «Η Αυγή της Κυριακής», 1 Νοεμβρίου 2015: «Περισσότερη τιμή πρέπει βέβαια σε εκείνους που κάνουν το θυμό τους προσφορά. Σε εκείνους που παλεύουν με τα κύματα για να διασώσουν πρόσφυγες. Σε εκείνους που προσπαθούν να επιβεβαιώσουν ότι δεν είμαστε φιλόξενος λαός μόνο για τους παρόχους συναλλάγματος, αλλά και για τους μετόχους μιας ατελείωτης τραγωδίας. Σε όλους τέλος πάντων όσοι χωρίς δεύτερη σκέψη βάζουν τη ζωή των άλλων σε ίση τουλάχιστον μοίρα με τη δική τους».

Συμφωνούμε όλοι;

Το κίνημα αλληλεγγύης στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου αλλά και σε άλλα μέρη της Ελλάδας οφείλεται, κατά τον υπογράφοντα, και στο γεγονός ότι η Αριστερά στο τιμόνι της διακυβέρνησης δίνει το έναυσμα για συγκεκριμένες κοινωνικές δράσεις, δίνει, με άλλα λόγια, τον τόνο στην κοινωνική συμφωνία.

Συμφωνούμε όλοι;

Η πολιτική απέναντι στο προσφυγικό, κατά τη γνώμη μου, δεν πρέπει να περιορίζεται ούτε στη δημιουργία «προσωρινών» θέσεων στα κέντρα υποδοχής (κυρίως στα νησιά), ούτε στη διασφάλιση ακολούθως «προσωρινών» θέσεων διαμονής σε χώρους φιλοξενίας (κυρίως στην ενδοχώρα) για τους αναμένοντες τη μετεγκατάστασή τους πρόσφυγες.

Μετά; Για όσους τυχόν επιλέξουν τη (διαρκή;) παραμονή στη χώρα μας;

Εδώ πρέπει να διακηρυχθεί η πολιτική της ενσωμάτωσης.

Ενσωμάτωση, ως έννοια, δεν σημαίνει μονόπλευρη ή αυτόνομη διαδικασία αφομοίωσης των προσφύγων – μεταναστών – αλλοδαπών και δεν σημαίνει μόνον την αναγνώριση πλήρους δικαιώματος για την απόκτηση, υπό προϋποθέσεις, της ελληνικής ιθαγένειας.

Οι εν ευρεία έννοια αλλοδαποί δεν πρέπει να αναγνωρίζονται ως ειδική δικαιική κατηγορία πολιτών.

Ενσωμάτωση σημαίνει ισότιμη συμμετοχή των αλλοδαπών στο πολιτικό, δικαιικό, κοινωνικό και οικονομικό σύστημα της Ελλάδας.

Ενσωμάτωση σημαίνει την ικανότητα της κοινωνίας αποδοχής να επιλύει τα προβλήματα των μέτοικων (μεταναστών) με κοινωνικό δίκαιο τρόπο.

Συμφωνούμε όλοι;

Κωνσταντίνος Τσουκαλάς, «Η Εφημερίδα των Συντακτών», 5 Οκτωβρίου 2015:  «Σήμερα, πάλι, η νέα Ευρώπη φαίνεται να συναρτάται από τη δυνατότητα να επινοηθούν νέες μορφές θεσμικής και πολιτισμικής ώσμωσης ανάμεσα σε γηγενείς και επήλυδες. Η πορεία του ευρωπαϊκού εγχειρήματος περνά ίσως μέσα από τη μακροσκοπική μετουσίωση όλων των εθνικών κρατών σε συμπαγείς πολυπολιτισμικές κοινωνίες. Οχι μόνο δε επειδή κάτι τέτοιο υπαγορεύεται από τις πανευρωπαϊκές αξίες με τις οποίες όλοι γαλουχηθήκαμε. Επιπλέον, αυτό είναι ίσως ο μόνος πρακτικός τρόπος για να επιζήσουμε και να αναπαραχθούμε. Οι “βάρβαροι” μπορεί να αποδειχθούν οι σωτήρες μας. Και δεν χρειάζεται να τους περιμένουμε. Βρίσκονται ήδη εδώ».

Συμφωνούμε όλοι;

Ε, λοιπόν, δεν συμφωνούν όλοι.

Γιατί πολιτικοί, κοινωνικοί (Μέσα Ενημέρωσης) και πρωτίστως οικονομικοί (ολιγαρχική εξουσία) κύκλοι επιχειρούν να δημιουργήσουν στην ελληνική κοινωνία ξενοφοβικές ροπές και τάσεις.

Η απάντηση της κυβερνητικής πολιτικής απέναντι σε μια διευρυνόμενη χειραγώγηση της κοινωνίας από αντιλήψεις εχθρικές προς τους πρόσφυγες και τους μετανάστες πρέπει να είναι η αλληλεγγύη και οι δυνατότητες ισότιμης συμμετοχής σε όλους τους εργασιακούς και τους κοινωνικούς χώρους.

*καθηγητής της Πολιτικής Κοινωνιολογίας, πρώην αντιπρύτανης του Πανεπιστημίου Αιγαίου