Οι εξελίξεις στο Ισραήλ επιβεβαιώνουν τη ρήση του Μπρεχτ ότι «η ειρήνη τους και ο πόλεμός τους μοιάζουν όπως ο άνεμος και η θύελλα». Και η τεράστια έκφραση αλληλεγγύης προς τους Παλαιστίνιους σε όλο τον πλανήτη, η απαίτηση εκατομμυρίων πολιτών μέσα στο Ισραήλ να μη σκοτωθούν άλλοι όμηροι και η αναγνώριση παλαιστινιακού κράτους από σειρά χωρών δεν μπορούν να κρύψουν τη δυστοπική πραγματικότητα.
Μπορεί ο Νετανιάχου να έχει αναγκαστεί σε μια συμφωνία χωρίς «να τελειώσει τη δουλειά», αλλά η Ιστορία επιβεβαιώνει διαχρονικά τη ρήση του πρώτου Ισραηλινού πρωθυπουργού, Μπεν Γκουριόν: «Αν ήμουν Αραβας ηγέτης, δεν θα υπέγραφα ποτέ συμφωνία με το Ισραήλ. Είναι φυσιολογικό, πήραμε τη χώρα τους. Είναι αλήθεια ότι ο Θεός μας το υποσχέθηκε, αλλά πώς θα μπορούσε αυτό να τους ενδιαφέρει; Ο Θεός μας δεν είναι δικός τους. (…) ήρθαμε και τους κλέψαμε τη χώρα. Γιατί να το δεχτούν αυτό;».
Με ή χωρίς τον Νετανιάχου ως ηγέτη στο «προκεχωρημένο φυλάκιο της Δύσης», η προώθηση της ισραηλινής κυριαρχίας και του εποικισμού θα συνεχιστεί. Οι ισλαμικές χώρες που τώρα «εγγυώνται» την εφαρμογή των συμφωνηθέντων το έχουν ξανακάνει το 2002, προσφέροντας στο Ισραήλ πλήρη αναγνώριση, με μόνο όρο την επιστροφή του στα σύνορα του 1967. Το ανέτρεψαν με τις Συμφωνίες του Αβραάμ και σύντομα θα ξανακινηθούν με βάση τα συμφέροντά τους.
Η Χαμάς είχε επιχειρήσει με την πρωτοφανή σε βιαιότητα επίθεση στις 7.10.2023, με σφαγές και απαγωγές αμάχων, να απαντήσει στη μεθοδευμένη ισραηλινή πολιτική να κάψει όλα τα σενάρια ειρηνικής επίλυσης του Παλαιστινιακού. Είχαμε πει τότε ότι «μια κόλαση περιμένει τους κατοίκους της Γάζας ως απάντηση» και «μια τεράστια ανθρωπιστική καταστροφή. Αλλά και να εξαφανιστεί η οργάνωση αυτή, με το μίσος που έχει συσσωρευτεί στους Παλαιστίνιους, κάποια άλλη οργάνωση θα πάρει τη θέση της, ακόμη πιο βίαιη και καταστροφική». Ηδη μια νέα γενιά «μαρτύρων» γεννιέται μέσα από τα αποκαΐδια, σαν την Ισλαμική Τζιχάντ και τις Ταξιαρχίες Μουτζαχεντίν.
Με τις ευχές κάποιων για «νίκη στα όπλα της παλαιστινιακής επανάστασης», ο μακροχρόνιος φαύλος κύκλος της βίας δεν πρόκειται να σπάσει. Η σίγαση των όπλων θα πρέπει να σημάνει και απομάκρυνση από τις αδιέξοδες λογικές της βίας και της αλληλοεξόντωσης. Για να υπάρξει οριστική και βιώσιμη λύση του Παλαιστινιακού Ζητήματος, σύμφωνη με το Διεθνές Δίκαιο και τα ανθρώπινα δικαιώματα, θα πρέπει να στηριχτούν οι ψύχραιμες φωνές στο Ισραήλ και στις φυλακές του, όπως ίσως ο Μπαργούτι. Παλαιστίνιοι και Ισραηλινοί έχουν εξίσου δικαίωμα στην ασφάλεια και σε μια ομαλή ζωή. Και αυτό μπορεί να εξασφαλιστεί μόνον όταν οι Παλαιστίνιοι αποκτήσουν ένα ανεξάρτητο κράτος με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ, στα σύνορα του 1967, σύμφωνα με τις αποφάσεις του ΟΗΕ.
*τ. ευρωβουλευτής, ΠΡΑΣΙΝΟΙ – Οικολογία
-320x213.jpg)
