«Το να έχεις ρίζες είναι ίσως η πιο σημαντική και η πιο παραγνωρισμένη ανάγκη της ανθρώπινης ψυχής»
(Σιμόν Βέιλ)
H γλώσσα των μεγάλων δυνάμεων είναι η γλώσσα της καθυπόταξης της λογικής, της συμμόρφωσης των μαζών με το δίκαιο του ισχυρού και με τη συνταύτιση παράνοιας – «πραγματικότητας».
Ακούστε: «Μονάδα Διατήρησης Ιδιοκτησιακών Δικαιωμάτων» υπό την εποπτεία της «Διεθνούς Μεταβατικής Αρχής»: αυτό είναι που σχεδιάζουν ΗΠΑ – Αγγλία για τη Γάζα αφού ο Τραμπ φαίνεται ότι από καιρό έβγαλε μπροστά τον Μπλερ (https://www.iefimerida.gr/kosmos/toni-mpler-gia-gaza-tramp-oikogeneia-koysner-protasi).
«Συμπαίκτης» σε αυτό το σχέδιο φέρεται να είναι και η Σαουδική Αραβία που θα βοηθήσει στην ανοικοδόμηση και τη νομιμοποίηση του σχεδίου.
Ο εκτοπισμός λοιπόν ονομάζεται «εθελοντική μετανάστευση» και αυτή η «Μονάδα» εξασφαλίζει δήθεν στους άμοιρους ζωντανούς-νεκρούς ότι όποιος φύγει εθελοντικά, δεν θα χάσει δικαιώματα επιστροφής ή ιδιοκτησίας…!
Τι θα βρεις άραγε πίσω όταν φύγεις από το σπιτικό σου με βία; Ποια ιδιοκτησία και ποια περιουσία θα σκέφτεσαι όταν σε πετάξουν σε ξένη γη για να ζήσεις τα παιδιά σου στο πουθενά και χωρίς εφόδια για τα βασικά;
Η ανώτατη μορφή σύγχρονης αποικιοποίησης νομίζαμε ότι συντελέστηκε στην ψηφιακή επικράτεια όπου συνειδήσεις και υποκείμενα χάνουν ταυτότητα και θέση στον κόσμο.
Να όμως που η γεωγραφία μετράει ξανά (βλ. «Η εκδίκηση της γεωγραφίας» του Kaplan, εκδ. Μελάνι).
Να που οι Deleuze και Guatarri είχαν δίκιο όταν στους δύο τόμους του «Καπιταλισμός και Σχιζοφρένεια» (εκδ. Πλέθρον) έβλεπαν βάθος -προ μισού αιώνα περίπου- τις έννοιες της «εδαφικοποίησης και απεδαφικοποίησης» του κεφαλαίου και των ροών του.
Η πολεμική νομαδική μηχανή εκτοπίζει ανθρώπινες ψυχές και μια κάποια υπερεθνική απρόσωπη «Μονάδα» θα τιτλοποιήσει τον νόστο τους, τις ρίζες και τον ξεσπιτωμό τους.
Αυτό είναι το project: η Riviera, ως real estate σχέδιο, ίσως χωρέσει στο μέλλον και κάποιους που ζούσαν εκεί (για πολλές γενιές) όταν «θελήσουν» να επιστρέψουν.
Αλήθεια: Πώς επιστρέφεις στο φτωχικό σου στη Γάζα (αν εξοριστείς στην Αφρική ή κάπου στη Μέση Ανατολή, στην Ασία, στην Ευρώπη), ειδικά αν αυτό το φτωχικό σου γίνει luxury villa σε ουρανοξύστη;
Μήπως σε στέλνουν, άμοιρε κάτοικε της καταραμένης λωρίδας γης, στο «να πιάσεις την καλή» σε καμιά ανεπτυγμένη χώρα και να γυρίσεις να βρεις τη μερίδα του οικοπέδου και του ακινήτου σου πίσω στα εδάφη σου;
Λέτε ο καπιταλισμός και οι μεγάλες δυνάμεις αυτού του κόσμου να μεριμνούν τόσο αποτελεσματικά για τους μετανάστες που διώχνουν εν τω μεταξύ (με την ανοχή τους) από τη γη και τα σπίτια τους;
