Ο ιδεολογικο-πολιτικός συνεταιρισμός στην «Εφ.Συν.»

Η «Εφημερίδα των Συντακτών» («Εφ.Συν.» στη λεκτική σύντμηση) από τη θεσμοθέτησή της (Νοέμβριος 2012) μέχρι σήμερα φωτίζει ως φάρος όλες τις πτυχές του δημόσιου βίου του τόπου μας. Η μεταφορά που χρησιμοποιώ, δηλαδή «φάρος», δεν είναι ούτε λεκτική ούτε σε επίπεδο ανάγνωσης αναξιόπιστη. Εκφράζει τις αγωνίες, τις προσδοκίες και τις ελπίδες όλων των αναγνωστών της εφημερίδας επί τόσα χρόνια.

Αλλού όμως βρίσκεται το «σημείο αναφοράς». Η «Εφ.Συν.» δεν είναι εφημερίδα που ανήκει ως ιδιοκτησία σ’ έναν επιχειρηματία. Η «Εφ.Συν.» είναι δημοσιογραφικό δημιούργημα συνεταιριστικής βούλησης και απόφασης. Συναντηθήκαμε άνθρωποι από διαφορετικούς πολιτικούς και ιδεολογικούς προσανατολισμούς και αποφασίσαμε να «φτιάξουμε» μια φωνή αριστερού ορθολογισμού και διαφωτισμού στον τόπο μας.

Ολοι μας εργαστήκαμε με δημιουργικό πάθος για να φτάσει η εφημερίδα μας στα χέρια (και μυαλά) χιλιάδων και εκατοντάδων αναγνωστών. Οι αναγνώστες μας από τότε, δηλαδή από τον Νοέμβριο του 2012, κατάλαβαν ότι στα χέρια τους κρατάνε ένα φύλλο που σε συνεργασία με το μυαλό τους θα μπορούσαν να «φτιάξουν» τη νέα πολιτικο-κοινωνική πραγματικότητα.

Με την απόφαση της γενικής συνέλευσης των συνεταιριστών (βλ. φύλλο της «Εφ.Συν.» Τρίτη 23 Σεπτεμβρίου 2025) επικυρώνεται η μεταβίβαση του μετοχικού κεφαλαίου κατά 51% στις επιχειρήσεις Μελισσανίδη. Ο καθένας αντιλαμβάνεται πως ο νέος επιχειρηματίας δεν είναι συνεταιριστής, αλλά ιδιοκτήτης της υλικής και επιπλέον της ιδεολογικο-πολιτικής περιουσίας μας.

Βρισκόμαστε σε μια μεταβατική φάση αυτοπροσδιορισμού της εφημερίδας μας. Εκείνο που έχει σημασία να τονιστεί είναι το εξής: Η «Εφημερίδα των Συντακτών» επί δεκατρία τόσα χρόνια (2012-2025) διαμόρφωσε ή τουλάχιστον προσπάθησε να διαμορφώσει μια άλλου τύπου κοινή γνώμη απ’ αυτήν που ξέρουμε από τις δημοσκοπήσεις. Οι αναγνώστες της ήταν ανεξάρτητα άτομα χωρίς παρωπίδες. Αλλά προ πάντων χωρίς ετεροκαθορισμούς.

Το δημοσιογραφικό τελικά εγχείρημα που λέγεται «ανεξάρτητη δημόσια σφαίρα» υποστασιοποιείται στην περίπτωση της «Εφημερίδας των Συντακτών». Δεν μιλάω για τις γνωστές διασυνδέσεις δημοσιογράφων με την ιδιοκτησία (τη γνωστή δημοσιογραφική παθογένεια). Μιλάω για τα πρόσωπα που δούλεψαν επί δεκαετίες στους κοινωνικούς αγώνες και εκφράζουν το πνεύμα της κοινωνικής απελευθέρωσης.

Αρχικώς, όπως είχα σχεδιάσει να γράψω αυτό το κείμενό μου, ήθελα να κάνω μια «ελεγεία» (εννοείται αφηγηματική) για το ιδεολογικο-πολιτικό εγχείρημα της «Εφημερίδας των Συντακτών». Τελικά άλλαξα ρότα και θα ήθελα να τονίσω ότι η νέα ιδιοκτησία στην «Εφ.Συν.» να μην προδώσει την ανεκτίμητη δημοσιογραφική αλλά προ πάντων ιδεολογικο-πολιτική παράδοσή της. Η συνεταιριστική «Εφ.Συν.» ανήκει στην καρδιά μας. Η «Εφ.Συν.» του Μελισσανίδη ανήκει στην πολιτική ελπίδα του τόπου μας.

*Πολιτικός φιλόσοφος