Ο ισλαμισμός είναι καταφύγιο των ταπεινωμένων

Είναι δύσκολο να μιλήσεις για ένα γεγονός που μόλις έχει συμβεί. Εχεις όλη τη συναισθηματική φόρτιση από τρομοκρατικά χτυπήματα με τόσους νεκρούς. Είναι τραγικό και απάνθρωπο.

Αν πάρεις μια μικρή απόσταση ωστόσο και δεις όλο αυτό που συμβαίνει εκεί, αντιλαμβάνεσαι ότι δεν είναι είναι τωρινό, είναι πρόβλημα από τη στιγμή που οι Γάλλοι έφυγαν από τις αποικίες τους και άφησαν πίσω δικτάτορες, επειδή τους συνέφερε.

Δεν έδωσαν ποτέ τα μέσα σ’ αυτούς τους ανθρώπους να αναπτυχθούν. Είναι καταπιεσμένοι, είναι δεύτερης και τρίτης γενιάς που ήρθαν μετανάστες από τις αραβικές χώρες και ποτέ δεν αφομοιώθηκαν πραγματικά στη γαλλική κοινωνία.

Από τη στιγμή που έχει χαθεί από τους νέους οποιοδήποτε όραμα για κομμουνισμό, οικολογία και δεν υπάρχει καμία πολιτική προοπτική για αλλαγή, ξεφεύγουν δυστυχώς στην άλλη άκρη, σε αυτό το απόλυτο που τους προσφέρει ο Ισλαμισμός στην ακραία μορφή του.

Παράλληλα, στη Γαλλία ανεβαίνει το εθνικιστικό μέτωπο. Νέα παιδιά πάνε προς ένα άλλο άκρο. Είναι συνήθως άνεργοι ή χαμηλά αμειβόμενοι, που δεν μπορούν να ανήκουν στην κοινωνία της κατανάλωσης. Εξεγείρονται δυστυχώς προς την Ακρα Δεξιά.

Εννοείται ότι θα γίνουν κι άλλες εκρήξεις πολύ έντονες. Είναι άνθρωποι από καταπιεσμένες χώρες που αισθάνονται ταπεινωμένοι από τη Δύση. Και ο ταπεινωμένος άνθρωπος δεν κάνει ελεγχόμενη εξέγερση.

*Σκηνοθέτης θεάτρου και κινηματογράφου, έζησε στο Παρίσι από τα 8 έως 22 ετών με τους γονείς του Γιώργο Σεβαστίκογλου και Αλκη Ζέη.

Επιμέλεια: Βένα Γεωργακοπούλου, Βασιλική Τζεβελέκου