«Φόβο δεν νιώθω για τυχόν νέες τρομοκρατικές επιθέσεις. Αυτό θα ήταν νίκη των τρομοκρατών. Αλλα νιώθω φόβο για το μέλλον της Ευρώπης, ειδικά όταν σκέφτομαι με ποιο τρόπο αντιμετώπισαν οι ηγέτες της το ελληνικό πρόβλημα. Φοβάμαι ότι η Ευρώπη δεν θα σταθεί στο ύψος των καλύτερων παραδόσεών της: της ελευθερίας, της δημοκρατίας, της ανοιχτής πλουραλιστικής κοινωνίας. Οτι θα σκληρύνουν οι φωνές ρατσισμού.
»Αλλωστε το πρόβλημα που αντιμετωπίζει εδώ και πολύ καιρό η Γαλλία με τους τρομοκράτες, που είναι κυρίως μουσουλμάνοι Γάλλοι πολίτες, οφείλεται κατά πολύ στον τρόπο που τους φέρθηκε, τους περιθωριοποίησε σε γκέτο με άθλιες συνθήκες.
Δεν ισχυρίζομαι, φυσικά, ότι όλοι οι νέοι Γάλλοι μουσουλμάνοι μπορούν να καταλήξουν σε ακραίες πράξεις βίας, και ειδικά να επηρεαστούν από φονταμενταλιστικές θρησκευτικές ιδέες. Η πλειονότητα των νέων μουσουλμάνων προσπαθεί να ζήσει ειρηνικά.
»Αλλά φαίνεται ότι ξαναζούμε μια εποχή, που η θρησκεία αποκτά πάλι δύναμη. Και ας μην ξεχνάμε ότι οι θρησκείες, όλες οι θρησκείες, ήταν και είναι πάντα το μεγάλο δράμα της ανθρωπότητας. Και ότι τα πρώτα θύματα του “Ισλαμικού κράτους” στις περιοχές που κατέλαβε είναι οι ίδιοι οι μουσουλμάνοι».
