Επιστροφή στον ΟΗΕ;

Η φετινή Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ συμπίπτει με τις προσπάθειες τερματισμού των συγκρούσεων στην Ουκρανία και στη Γάζα, με τη συνολική εικόνα μέχρι στιγμής να μην επιτρέπει ελπίδες για αναβάθμιση, και πολύ περισσότερο μεταρρύθμιση, του διεθνούς οργανισμού.

Η μεγάλη εικόνα των διεθνών συσχετισμών φωτίζει την ίδρυση και στη συνέχεια ενίσχυση και μετάλλαξη οργανισμών που συνήθως οριοθετούν τις φιλοδοξίες τους σε περιφερειακές φιλοδοξίες.

«Εμπρός για ένα, δύο, τρία και περισσότερα Βιετνάμ!». Με αυτή τη φράση ο Τσε Γκεβάρα αποχαιρέτησε το 1966 τον Φιντέλ για να μεταλαμπαδεύσει ως νέος Μπολίβαρ τη φλόγα της επανάστασης στη Λατινική Αμερική.

Εμπρός για έναν, δύο και περισσότερους ΟΗΕ: αυτή η αίσθηση προσλαμβάνεται ως κυρίαρχη κάθε φορά που εστιάζουμε στον αναδυόμενο πολυπολικό και πολυκεντρικό κόσμο.

Η πρώτη σοβαρή προσπάθεια «ντουμπλαρίσματος» του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ έγινε την άνοιξη του 1975 με τη συνάντηση κορυφής των επτά πιο πλούσιων χωρών του κόσμου στο Ραμπουγέ με πρωτοβουλία του τότε προέδρου της Γαλλίας Ζισκάρ ντ’ Εστέν.

Μισό αιώνα μετά, η Ομάδα BRICS+ βλέπει να συνωστίζονται στην είσοδό της όχι μόνο χώρες με συγκλίνουσες απόψεις αλλά και προαιώνιοι αντίπαλοι που αισθάνονται την ανάγκη θέσπισης νέων, κοινά αποδεκτών κανόνων του παγκόσμιου παιχνιδιού.

Η παρακμή του ΟΗΕ αλλά και της θνησιγενούς Κοινωνίας των Εθνών που προηγήθηκε στον Μεσοπόλεμο θα καταγραφεί ως ένα αμερικανικό παράδοξο, ως μια στρατηγικών διαστάσεων αντίφαση.

Η ίδρυση ενός παγκόσμιου οργανισμού που θα εμποδίζει την επίλυση διεθνών συγκρούσεων με χρήση βίας ανήκει στον πρόεδρο των ΗΠΑ Ουίλσον ο οποίος δίχως υπερβολή έγραψε με τα χέρια του τη Συνθήκη των Βερσαλιών.

Η Γερουσία των ΗΠΑ απέρριψε τη Συνθήκη και μαζί της την ΚΤΕ.

Οσο οι ΗΠΑ ήλεγχαν την πλειοψηφία του ΟΗΕ η ετήσια Γενική Συνέλευση έδινε την ευκαιρία διαπραγματεύσεων στο προσκήνιο και στο παρασκήνιο. Ο πρέσβης των ΗΠΑ στον ΟΗΕ είναι μέλος της κυβέρνησης, προφανώς για να θυμίζει τη σημασία που έδινε η Ουάσινγκτον στον διεθνή οργανισμό όταν τον ήλεγχε.