Αποχαιρετούμε με βαθιά συγκίνηση στο τελευταίο του ταξίδι χιλιάδες αριστεροί/ές και πολλοί άλλοι σκεπτόμενοι άνθρωποι σε όλον τον κόσμο τον Ευτύχη Μπιτσάκη, που «έφυγε» την Τρίτη 19 Αυγούστου.
Εναν άνθρωπο δημιούργημα της Ιστορίας και των ιδιαίτερων κοινωνικοπολιτικών συνθηκών των χρόνων που έζησε, προφανώς, αλλά κι ένα χάρισμα, ένα ξεχωριστό δώρο της φύσης στο ανθρώπινο γένος. Από τις τόσες πολλές λέξεις και έννοιες που σφυρηλάτησε με τέχνη ο ίδιος, μπορεί ο καθένας μας/η καθεμία να επιλέξει εκείνες που μίλησαν μέσα του στην πορεία της ζωής του και που συντονίστηκαν με την εσωτερική του λύρα, καθώς ο Ευτύχης, και ως Κρητικός, ήταν, πέρα των άλλων, κι ένας δεξιοτέχνης «λυράρης» του λόγου, με ξεχωριστά χαρακτηριστικά την ευαισθησία, την ομορφιά και την αρμονία.
Αλλά παρ’ όλα όσα σπουδαία, πλούσια και πολύτιμα αφήνει πίσω του για όλους μας και για πολλές γενιές, σήμερα, αυτή τη στιγμή, μας αγγίζει περισσότερο η ειρηνική «φυγή» του ριζοσπάστη, επαναστάτη και πρωτοπόρου αγωνιστή, δηλαδή ενός σοβαρού τμήματος και της δικής μας ψυχής, του μυαλού μας, της ίδιας της ζωής μας. Είναι ανθρώπινο να πονάμε βαθιά μέσα μας όλοι όσοι τον γνωρίσαμε κι από κοντά. Παρ’ όλο που υποψιαζόμαστε πως ο αγαπημένος μας Ευτύχης δεν έφυγε, αλλά κατά πάσα πιθανότητα πάει να ξαναβρεί τους παλιούς του γνώριμους, συντρόφους, συνομιλητές και φίλους του, τον Αριστοτέλη, τον Πλάτωνα, τον Δημόκριτο, τον Νεύτωνα, τον Λένιν, τον Ενγκελς, τον Μαρξ, τον Γκράμσι, τον Μπλοχ, τον Αϊνστάιν, τον Μεζάρος και πολλούς άλλους.
Εχει άραγε αμφιβολία κανείς μας εδώ πως όλη αυτή η παλιοπαρέα κάτι θα σκαρφιστούν, κάτι θα σκαρώσουν και πάλι όλοι μαζί για μας εδώ κάτω, που πάντα είχαν πρώτη τους έννοια; Ο Ευτύχης αγαπούσε τη ζωή και την έζησε, σύμφωνα με τις ιδιαίτερες συνθήκες, όπως την ήθελε. Ζωή με αξιοπρέπεια, με νόημα, με περιεχόμενο. Ζωή με ευαισθησία, με λογισμό και μ’ όνειρο. Απλά, λιτά, διακριτικά. Κι όταν αρνήθηκε να υπογράψει δήλωση μετανοίας, μετά την πρόταση του βασιλικού επιτρόπου για εις θάνατον καταδίκη του, μια τέτοια ζωή υπερασπιζόταν για όλους τους ανθρώπους. Κι όχι ότι ήθελε να γίνει ήρωας. Οπως και χιλιάδες άλλοι κομμουνιστές και αριστεροί.
Μίλησε στον νου και στις ψυχές των ανθρώπων, ξεκαθάρισε τις έννοιες της ιστορικά και κοινωνικά προσδιοριζόμενης ανθρώπινης φύσης και ανθρώπινης ουσίας και μας πρότεινε να ζούμε τη ζωή χωρίς κενά, αγωνιζόμενοι σε έναν κόσμο που παρά τις τόσες επιστημονικές και τεχνολογικές κατακτήσεις του φαίνεται να βαδίζει όχι μόνο προς τα πίσω, αλλά κατευθείαν προς την καταστροφή.
Αγαπημένε μας καθηγητά, Σ’ ευχαριστούμε για ό,τι μας έδωσες. Κέρδισες την ευγνωμοσύνη μας (όλων των σκεπτόμενων ανθρώπων) που αφιέρωσες όλη σου τη δύναμη στην αναζήτηση της αλήθειας και που έδειξες το πιο σπάνιο θάρρος στο να δηλώνεις τις πεποιθήσεις σου σε όλη σου τη ζωή.
*Συγγραφέας του βιβλίου «Ευτύχης Μπιτσάκης – Βαθιά ματιά στον κόσμο και τους ανθρώπους» (κυκλοφορεί σύντομα από τις εκδόσεις Ισνάφι)
