Το Μεσολόγγι, με τον ηρωισμό και τη θυσία των Ελεύθερων Πολιορκημένων του 1825-1826, αποτελεί παγκόσμιο σύμβολο ελευθερίας και αντίστασης απέναντι στην καταπίεση και τη βαρβαρότητα. Το 2026 συμπληρώνονται 200 χρόνια από την Εξοδο. Είναι μια ιστορική στιγμή που αντηχεί μέχρι σήμερα, καλώντας τους ζωντανούς να πράξουν το καθήκον τους απέναντι στην αδικία, αλλά και την ίδια την Ιστορία.
Στις μέρες μας, η Γάζα βρίσκεται υπό έναν ασφυκτικό στρατιωτικό αποκλεισμό. Υφίσταται μαζικές επιθέσεις κατά αμάχων και διαρκή καταπάτηση βασικών δικαιωμάτων. Είναι περικυκλωμένη, λιμοκτονεί, βομβαρδίζεται, καταστρέφεται. Οι εικόνες της καταστροφής, της πείνας και της αντίστασης θυμίζουν με τραγικό τρόπο εκείνες του πολιορκημένου Μεσολογγίου. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι η Γάζα είναι το νέο Μεσολόγγι, όπως εύστοχα τιτλοφορείται το άρθρο του Δ. Παπανικολόπουλου (εφ. «Η Εποχή», 31-5-2025). Και δεν είναι υπερβολή: πρόκειται για έναν σύγχρονο αποκλεισμό, βουτηγμένο στο αίμα και τη στάχτη. «Οπως και τότε, έτσι και τώρα δεν μπορούμε να μείνουμε απαθείς στο δράμα των ‘‘Ελεύθερων Πολιορκημένων’’. […] Οπως και τότε, έτσι και τώρα σε κάθε χώρα η υποστήριξη στο Ισραήλ ή στην Παλαιστίνη μαρτυρά τη δέσμευση υπέρ των κρατούντων ή υπέρ των καταπιεσμένων». Οπως και τότε, έτσι και τώρα, δεν ταιριάζει η σιωπή ούτε η ουδετερότητα.
Σε αυτό το πλαίσιο και με αφορμή τη δύναμη του συμβολισμού που φέρει το όνομα και η ιστορική ταυτότητα του Μεσολογγίου, θεωρώ σημαντικό να υπάρξει από μέρους των μαζικών φορέων της πόλης μια συμβολική πράξη αλληλεγγύης. Τόσο ο Δήμος της Ιεράς Πόλης Μεσολογγίου όσο και το Εργατικό Κέντρο της πόλης, καθώς και άλλοι μαζικοί φορείς, χρειάζεται να σταθούν στο ύψος της ιστορικής ευθύνης που φέρουν. Οφείλουν να πάρουν θέση απέναντι στη συνεχιζόμενη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού και να προχωρήσουν σε συμβολικές, αλλά και ουσιαστικές πράξεις αλληλεγγύης.
Συγκεκριμένα, προτείνω την αδελφοποίηση του Δήμου Μεσολογγίου με τον αντίστοιχο δήμο της πόλης Γάζα, καθώς και την αδελφοποίηση του Εργατικού Κέντρου Μεσολογγίου με ένα αντίστοιχο συνδικάτο της περιοχής. Στη συνέχεια, να γίνουν εκδηλώσεις στο Μεσολόγγι και να κληθούν εκπρόσωποι των Παλαιστινίων. Επίσης, να κληθούν Παλαιστίνιοι να παρευρεθούν, το 2026, στον εορτασμό για τα 200 χρόνια από την Εξοδο.
Μια τέτοια πράξη δεν είναι απλώς μια κίνηση καλής θέλησης. Είναι πολιτική δήλωση, είναι έμπρακτη συμπαράσταση σε έναν δοκιμαζόμενο λαό. Είναι υπεράσπιση των θεμελιωδών αξιών του ανθρωπισμού, της δικαιοσύνης και της ελευθερίας. Μια τέτοια πράξη θα έστελνε ισχυρό μήνυμα αλληλεγγύης, αντίστασης και υπεράσπισης των δικαιωμάτων των λαών. Θα υπογράμμιζε τον διαχρονικό ρόλο του εργατικού κινήματος και της τοπικής αυτοδιοίκησης ως δυνάμεων διεθνούς αλληλεγγύης και ηθικής ευθύνης. Θα ήταν επίσης μια ενσάρκωση του πανανθρώπινου μηνύματος του Μεσολογγίου: η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.
Δεν νοείται πόλη-σύμβολο της αντίστασης, η οποία το 2026 θα τιμήσει τους εξοδίτες του 1826, να μην παίρνει έμπρακτη θέση σε μια τόσο κραυγαλέα αδικία. Δεν νοείται συνδικάτο που υπερασπίζεται τα δικαιώματα των εργαζομένων να μην παίρνει θέση απέναντι στην εξαθλίωση και τον θάνατο χιλιάδων συναδέλφων-συναδελφισσών και παιδιών στη Γάζα. Αν είναι έτσι, τότε ποιο το νόημα του εορτασμού;
Το Μεσολόγγι οφείλει να μιλήσει και να πράξει…
-320x213.jpg)
