ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Γιώργος Καπόπουλος
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Η αρχή έγινε στην πρώτη θητεία του Τραμπ την άνοιξη του 2018 όταν η Δύση κατηγόρησε το καθεστώς Ασαντ για χρήση χημικών όπλων. Ο Τραμπ θέλησε τότε να κάνει επίδειξη πυγμής χωρίς να διακινδυνεύσει περιφερειακή ανάφλεξη με απρόβλεπτες συνέπειες, έτσι ειδοποίησε τον Πούτιν ότι θα βομβαρδίσει στόχους στη Συρία. Στη συνέχεια το Κρεμλίνο ειδοποίησε τη Δαμασκό και την Τεχεράνη. Ετσι η επίδειξη πυγμής του Τραμπ ήταν αναίμακτη.

Σήμερα ο Τραμπ έχει δώσει προθεσμία στον Πούτιν να αποδεχθεί κατάπαυση του πυρός στην Ουκρανία μέχρι το τέλος της εβδομάδας ή σε αντίθετη περίπτωση τον απειλεί με σκληρές κυρώσεις. Πρόκειται για απειλή με αντίκρισμα ή για προετοιμασία της κοινής γνώμης για ανατροπές που θα μεταμορφώσουν συνολικά την εικόνα της Ουκρανίας; Μήπως δηλαδή η σκληρή γλώσσα Τραμπ προς τον Πούτιν είναι προπέτασμα καπνού ώστε να μην εστιαστεί η προσοχή της διεθνούς κοινής γνώμης στην -σε καθημερινή πλέον βάση- απαξίωση του Ζελένσκι; Πρόσφατο δημοσίευμα του Politico χαρακτηρίζει ως θανάσιμη απειλή για το μέλλον της Ουκρανίας το καθεστώς Ζελένσκι και το αναδεικνύει ως ένα από τα πιο διεφθαρμένα στον κόσμο.

Η σκληρή γλώσσα Τραμπ προς τον Πούτιν θα μπορούσε στην περίπτωση αυτή να είναι ένα προπέτασμα καπνού για να αποκρύψει μια προετοιμασία κυβερνητικής αλλαγής στο Κίεβο. Ο Τραμπ μάς εξέθεσε πρόσφατα στη διάρκεια του πολέμου των 12 ημερών μεταξύ Ισραήλ και Ιράν την τακτική της «κλιμάκωσης στον προσομοιωτή». Πυραυλικές επιθέσεις του Ιράν σε αντίποινα της συμμετοχής των ΗΠΑ στους βομβαρδισμούς κατά των ιρανικών πυρηνικών εγκαταστάσεων. Αν παρακολουθήσει κανείς την καταγραφή των γεγονότων εκείνων των ημερών, εύκολα αντιλαμβάνεται ότι η επίθεση αντιποίνων του Ιράν σε αμερικανικές βάσεις στο Κατάρ θυμίζουν τις προσυνεννοημένες επιθέσεις των ΗΠΑ στη Συρία την άνοιξη του 2018.

Είναι γνωστό ότι ένας από τους σημαντικότερους στόχους της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία ήταν η αλλαγή κυβέρνησης στο Κίεβο. Η Μόσχα θεωρεί ότι όλες οι εκλογές μετά το 2014 στην Ουκρανία στερούνται νομιμότητας καθώς η πολιτική ζωή ελέγχεται από αυτούς που ενορχήστρωσαν την ανατροπή του Γιανουκόβιτς στις αρχές του 2014.

Είναι λογικό όχι μόνο οι ΗΠΑ αλλά και η Ρωσία να αναζητούν ποιο νέο κυβερνητικό σχήμα θα μπορούσε να διαπραγματευτεί με τη Μόσχα και να εγγυηθεί τη σταθερότητα στην ούτως ή άλλως οδυνηρή και δύσκολη διαχείριση της ήττας της Ουκρανίας στον πόλεμο.