Τελικά το μεγαλύτερο σκάνδαλο των νεότερων χρόνων στη χώρα μας δεν είναι τα Τέμπη, παρά την εκατόμβη των θυμάτων και το ανεξίτηλο τραύμα που άφησε στους οικείους τους. Είναι το σκάνδαλο με τις επιδοτήσεις του ΟΠΕΚΕΠΕ. Διότι τα Τέμπη είναι αποτέλεσμα της διάλυσης του κράτους και της άγνοιας των κομματικών που παριστάνουν τους γνώστες του σιδηροδρόμου, ενώ αντίθετα το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ είναι το αποτέλεσμα οργάνωσης, εγκληματικής οργάνωσης, που ξεκινούσε από την κορυφή της πολιτικής πυραμίδας της χώρας και εκμαύλιζε τους πολίτες με αντάλλαγμα την κομματική προτίμησή τους. Αντί να αξιοποιήσει τις επιδοτήσεις ως κίνητρο για την ανάπτυξη του πρωτογενούς τομέα, τις αξιοποίησε για τον εκμαυλισμό του λαού. Ετσι συνέβη και το πρωτοφανές στα εκλογικά χρονικά της χώρας: η Κρήτη να βαφεί γαλάζια με ποσοστό 38,4% το 2023, ενώ σε νομούς της υπερέβη και το 40%. Πώς; Μα εκεί συνέχισαν να δηλώνουν, ακόμα και το 2024, 932.660 στρέμματα βοσκοτόπια έναντι μόλις 177.330 στρεμμάτων στη Θεσσαλία και 177.960 στρεμμάτων στη Δυτική Ελλάδα, ενώ στις βιολογικές καλλιέργειες (μελίσσια, κ.ά.) τα πράγματα ήταν ακόμα χειρότερα. Σε πανελλήνιο μάλιστα επίπεδο, ενώ η Ν.Δ. το 2015 έλαβε το 32% της ψήφου των αγροτών, το 2023 έλαβε το 48%, αύξησε δηλαδή το ποσοστό της κατά 50%! Αυτό δεν αποτελεί χρηματισμό ψηφοφόρων; Γι’ αυτό, όπου συναντάτε φανατικούς υπερασπιστές κομμάτων με οπαδική νοοτροπία, κομμάτων που κυβερνούν, κυβέρνησαν και ελπίζουν να ξανακυβερνήσουν, θα πρέπει να είστε πολύ επιφυλακτικοί απέναντί τους. Διότι όπως έλεγε ο Σάμιουελ Τζόνσον «ο πατριωτισμός είναι το τελευταίο καταφύγιο κάθε απατεώνα».
Ομως ας μην έχουμε αυταπάτες. Δεν είναι δυνατό σε μια χώρα ένας τομέας που αγγίζει μεγάλο ποσοστό του κοινωνικού συνόλου να απαξιώνεται σε τέτοιο βαθμό ηθικής παρακμής και οι υπόλοιποι τομείς να ευημερούν. Η ηθική διάβρωση και η διαφθορά διαπερνούν ολόκληρη τη χώρα με διαφορετικές κάθε φορά εκδηλώσεις. Οταν ο κάθε βουλευτής, ακόμα και συνδικαλιστές, μπορεί να στέλνει νέους να αναλάβουν εργασία στον ΟΣΕ με μπλοκάκι και έρχεται σήμερα το υπουργείο με το νομοσχέδιο που προωθεί για τον σιδηρόδρομο να νομιμοποιήσει ουσιαστικά τις αδιαφανείς προσλήψεις και να τις μετατρέψει σε αορίστου χρόνου εισάγοντας πρακτικές δοκιμασίες των υποψηφίων, και η ΤΡΑΙΝΟΣΕ (Hellenic Train) προκήρυσσε θέσεις εργασίας με χιλιάδες υποψηφίους να προστρέχουν χωρίς να ανακοινώνει ποτέ την αξιολόγησή τους, τότε ποιος μπορεί να συνεχίζει να αμφισβητεί την έκταση της διαφθοράς στη χώρα μας; Για του λόγου το αληθές, έγραφε συγκεκριμένα η «Καθημερινή» στις 29 Απριλίου 2025: «Στο μεταξύ, ανοίγει ο δρόμος ώστε μέσω της αξιολόγησης εργαζόμενοι στον ΟΣΕ με μπλοκάκι να προσληφθούν με συμβάσεις αορίστου χρόνου».
Πώς θα αντιδράσει η κυβέρνηση απέναντι στον ορυμαγδό των σκανδάλων που την κατατρέχουν; Στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, που ήλθε να προστεθεί στην τραγωδία των Τεμπών; Οπως λέει ο Ούλριχ Μπεκ, «οι εικόνες του εχθρού έχουν απόλυτη προτεραιότητα στις συγκρούσεις […] Εν όψει της απειλής του εχθρού όλες οι αντιθέσεις και οι αντιφάσεις διαλύονται». Θα πρέπει να αναμένουμε όξυνση στα ελληνοτουρκικά και τοξική ρητορική για το μεταναστευτικό, που ήδη έχουν δρομολογηθεί. Ακούσαμε τον πρωθυπουργό να εξαγγέλλει περιπολία μονάδων του πολεμικού ναυτικού στα διεθνή ύδατα στα όρια των χωρικών υδάτων της Λιβύης προς ανάσχεση των μεταναστευτικών ροών προς την Κρήτη. Μάλιστα σε αντικατάσταση του κ. Βορίδη, προερχόμενου από τον ακροδεξιό ΛΑΟΣ με θητεία ακόμα και στην ΕΠΕΝ, τοποθέτησε στο υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου τον κ. Πλεύρη, προερχόμενο επίσης από τον ακροδεξιό ΛΑΟΣ, τον οποίο μάλιστα το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο Ελλάδος εγκαλούσε ως θιασώτη του αντισημιτισμού που προσέβαλλε τη μνήμη του Ολοκαυτώματος, ο οποίος είχε κατηγορηθεί και για απάνθρωπες δηλώσεις για τους πρόσφυγες. Ο κατάλληλος άνθρωπος δηλαδή.
Οσον αφορά τα ελληνοτουρκικά, μετά το νέο Βατερλό της εξωτερικής μας πολιτικής, όταν και η ανατολική Λιβύη του πολέμαρχου Χαλίφα Χαφτάρ διέρρηξε τις σχέσεις με την Αθήνα με συνέπεια ολόκληρη η Λιβύη να προσβλέπει στην Αγκυρα, τέθηκε ξαφνικά πάλι μετ’ επιτάσεως το θέμα του τουρκολιβυκού μνημονίου, ασχέτως της νομιμότητάς του. Παρ’ όλο που στη συμφωνία της Λιβύης με την Τουρκική Εταιρεία Πετρελαίου (ΤΡΑΟ) για έρευνες σε τέσσερα οικόπεδα της λιβυκής ΑΟΖ έγινε σεβαστή η μέση γραμμή με τη χώρα μας, σύμφωνα με τον νόμο Μανιάτη του 2011. Ας μην ξεχνάμε ότι παρά τα «ήρεμα νερά» στο Αιγαίο, το θέμα των θαλασσίων πάρκων και του Θαλάσσιου Χωροταξικού Σχεδιασμού τέθηκαν πρώτα από εμάς για να ακολουθήσει η Τουρκία με τους δικούς της μαξιμαλισμούς. Οσον αφορά το πρόγραμμα SAFE της Ε.Ε. για τον αμυντικό εξοπλισμό της με δάνεια 150 δισ., αντί η κυβέρνηση να απολογείται για την ανυπαρξία της αμυντικής βιομηχανίας μας, καίτοι χώρα σε μόνιμη απειλή, στράφηκε κατά της συμμετοχής της Τουρκίας στο πρόγραμμα διότι η Αγκυρα έπραξε αυτό που έπρεπε να είχαμε πράξει εμείς… Η όξυνση των ελληνοτουρκικών πάντα υποβάθμιζε τη σημασία των εσωτερικών κρίσεων. Αυτές οι κρίσεις όμως, Τέμπη και ΟΠΕΚΕΠΕ, υπερβαίνουν κάθε όριο ανοχής.
