χρήματα δ᾽ οὐχ ἁρπακτά· θεόσδοτα πολλὸν ἀμείνω. στ. 320

-Σοφοκλής: Θάρσει. Λέγων τ’ αληθές ου σφάλει ποτέ. Να έχεις θάρρος. Λέγοντας την αλήθεια δε θα σφάλλεις ποτέ.

-Μένανδρος: Τίμα το γήρας, ου γαρ έρχεται μόνον.

-Μαίριλιν Μονρόε: Οι σύζυγοι, συνήθως, είναι καλοί εραστές όταν απατούν τις γυναίκες τους.

Ησίοδος, Έργα και Ημέραι,  στ. 320 – 341.

320. Όσα σου δίνουν οι θεοί να έχεις. Να μην κλέβεις.

Με βία ή με ψέματα ποτέ να μην πλουτίζεις. Τα λογικά εξαπατά η κάθε αδικία και φέρνει την ξεδιαντροπιά στη θέση του δικαίου. Αυτόν που τόσο αδικεί  φίλους και συνανθρώπους, τον τιμωρούνε οι θεοί, και χάνει όλα όσα με άδικο απόκτησε. Την τιμωρία δέχεται ο ασεβής ο άνδρας που τον ικέτη αψηφά και τη φιλοξενία ή δόλια κι ανάρμοστα μοιχεύει,  δε διστάζει σε ξένη κλίνη να βρεθεί, ακόμα και σε κείνη της γυναικός του αδελφού.

 330. Αυτός ο απερίσκεπτος που ορφανά υβρίζει και αψηφά τα γηρατειά με λόγους ασεβείας, αυτός τον Δία προκαλεί με όλα όσα πράττει. Πέρση τίποτα απ` αυτά μην κάνεις στη ζωή σου γιατί ο μέγιστος θεός σκληρά θα σε πληρώσει. Θυσίες πρόσφερε κι εσύ, όσες μπορείς να κάνεις για τους αθάνατους θεούς που όλα τα γνωρίζουν. Με σεβασμό και ταπεινά, μ` αγνότητα και καθαρά, πρόσφερε τις θυσίες, να οσμιστούνε οι θεοί την ιερή την τσίκνα. Να μην ξεχάσεις τις σπονδές και να θυμιάζεις πάντα με ιερά θυμιάματα όλους τους αθανάτους. Αν όλα αυτά κάνεις εσύ η νύχτα σου θα είναι υπέροχη και άνετη με των θεών τη χάρη.

340. Θα έχεις καθαρή ψυχή και ελαφρά καρδία γιατί οι ύψιστοι θεοί θα νοιάζονται για σένα. Έτσι θα πάψεις να χρωστάς κι άλλοι θα σου οφείλουν.

Περίληψη: Ο Ησίοδος με συνεχείς συμβουλές απευθύνεται στον αδελφό του Πέρση και του τονίζει τα ολέθρια παραπτώματα που χωρίς έλεος τιμωρούν οι θεοί: Ψέματα, παράνομο πλουτισμό, μοιχεία, ασέβεια σε ορφανά παιδιά και ηλικιωμένους,  παραμέληση θυσιών, σπονδών και θυμιαμάτων στα ιερά και στους βωμούς των θεών. Του τονίζει ότι αν είναι δίκαιος και άδολος θα έχει έναν ήσυχο ύπνο, θα πάψει να χρωστά και άλλοι θα του οφείλουν.

Σημειώσεις και Ησιόδειο λεξικό

Στίχος 324: ἀναιδείη κατοπάζῃ.

ἀναίδεια και αναιδείη,  <ἀναιδής. Ξεδιαντροπιά, αυθάδεια, αναισχυντία, θρασύτητα.

κατ-οπάζω, ακολουθώ κάτι από κοντά, καταδιώκω.

στ. 326. παῦρος, -ον. <παύω. Λίγος, μικρός, λέγεται για χρόνο, σύντομος. Λέγεται και για αριθμούς. Παυρότερος, λιγότερος, παῦρα, λίγες φορές, σπάνια.

328. κασί-γνητος, ὁ.  <κάσις, γίγνομαι. Αδερφός, Με  γενική σημασία, ξάδελφος.

329. ἄ-λοχος, -ου, ἡ <α αθροιστικό και λέχος. Σύζυγος, σύντροφος, συμβία.

330. ἀ-φραδής, αδραδές . <φράζομαι. Αναίσθητος, απερίσκεπτος.

ἀφραδία,  αφραδίη, ἡ, αφροσύνη, απερισκεψία.

338. ἱλάσκομαι. Μέλλων ἱλάσομαι.  Εξιλεώνω, καταπραΰνω, κατευνάζω, 

Φράση: θεὸν ἱλάσκεσθαι, κερδίζω την εύνοιά του θεού.

1*. Αρχιτέκτων. Ιστορικός Αρχιτεκτονικός. Ιστορικός Τέχνης.

2*. Στους αγαπημένους Ιωάννα – Μαρίνα, Ειρήνη, Κωνσταντίνο, Νίκο, Μπάμπη.