Επί τροχάδην

Πάντα λέγεται ότι για να διαβάσετε γρήγορα ένα βιβλίο πρέπει να το διαβάσετε διαγώνια, με λοξό βλέμμα, ζιγκ-ζαγκ ανάμεσα στις λέξεις. Τίποτα δεν θα μπορούσε να είναι πιο λάθος, είναι μια αλάνθαστη τεχνική για να προξενήσετε στον εαυτό σας μια ημικρανία, αλλά όχι για να καταλάβετε ένα κείμενο. Για να διαβάσετε γρήγορα ένα βιβλίο, ένα άρθρο εφημερίδας ή οποιοδήποτε γραπτό κείμενο πρέπει να το διαβάσετε σαν σταυρόλεξο, δηλαδή να διαβάσετε την πρώτη γραμμή οριζόντια, ξεκινώντας από το τελευταίο γράμμα αυτής της πρώτης γραμμής που διαβάζεται και κάθετα, και μ’ αυτόν τον τρόπο όλες τις σελίδες μέχρι την τελευταία.

Μια άλλη συμβουλή ταχύτατης ανάγνωσης είναι να παραλείψετε τα φωνήεντα. Είναι αυτά τα λίγα, δεν έχουν ανακαλύψει άλλα, είναι πάντα τα ίδια, τα γνωρίζουμε, αν είναι το ένα ή το άλλο, και αν δεν είναι ούτε αυτό θα είναι το άλλο, στη χειρότερη περίπτωση δεν μπορείτε να κάνετε λάθος, οπότε παραλείψτε τα φωνήεντα και διαβάστε μόνο τα σύμφωνα. Ενα άλλο τέχνασμα για να διαβάσετε γρήγορα ένα βιβλίο, αν είναι μυθοπλασία, να διαβάσετε πρώτα το τέλος.

Γνωρίζοντας αμέσως πώς τελειώνει σας βοηθά να παραλείψετε όλα τα άχρηστα μέρη που προϋπάρχουν. Αν, για παράδειγμα, στο τελευταίο κεφάλαιο, ανακαλύψετε ότι ένας πρωταγωνιστής τελικά πεθαίνει, σας είναι άχρηστο να διαβάσετε τα μέρη που τον αφορούν, εννοώ ότι κάθε φορά που συναντάτε αυτόν τον χαρακτήρα στο βιβλίο μπορείτε να πηδήξετε σελίδες μπροστά, ώς το τέλος που πεθαίνει, ποιος νοιάζεται λοιπόν.

Από τα πολλά αστυνομικά μυθιστορήματα αρκεί να διαβάσετε τη λύση. Προσέξτε τα βιβλία τεχνασμάτων όπου ο πρωταγωνιστής πεθαίνει αλλά στη συνέχεια ανασταίνεται, όπως στην Καινή Διαθήκη. Εχοντας διαβάσει ένα βιβλίο με αυτόν τον τρόπο και έχοντας εφαρμόσει όλα τα κόλπα στην πράξη, απλά πρέπει να καλέσετε έναν φίλο σας που το έχει διαβάσει ολόκληρο και να τον αφήσετε να σας μιλήσει γι’ αυτό, στα γρήγορα όμως, αλλιώς τι γρήγορο διάβασμα θα είναι.

(Από Robinson, La Repubblica 13/4/2025)