Η πρώτη περιοδεία εκτός συνόρων μετά την επιστροφή του Τραμπ στον Λευκό Οίκο θα έχει πρώτο σταθμό τη Σαουδική Αραβία και θα ακολουθήσουν το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Στον ίδιο χρονικό ορίζοντα με την περιοδεία στην Αραβική Χερσόνησο υπολογίζεται να έχει πραγματοποιηθεί και η επίσκεψη Ερντογάν στον Λευκό Οίκο.
Είναι κάτι παραπάνω από προφανές ότι οι παραπάνω συναντήσεις σχετίζονται άμεσα με την πολιτική της «μέγιστης πίεσης» που έχουν υιοθετήσει οι ΗΠΑ απέναντι στο Ιράν με τις απειλές του Τραμπ για καταστροφικούς βομβαρδισμούς στην περίπτωση άρνησης της Τεχεράνης να διαπραγματευθεί μια νέα συμφωνία για το πυρηνικό της πρόγραμμα.
Η Σαουδική Αραβία και τα Εμιράτα, που για δεκαετίες θεωρούσαν την Ισλαμική Δημοκρατία στρατηγική απειλή για την ασφάλειά τους, βρίσκονται σε μια δυναμική εξομάλυνσης των σχέσεών τους με την Τεχεράνη.
Από τη μεριά του το Κατάρ έχει αναβαθμίσει τον παραδοσιακό του διαμεσολαβητικό ρόλο στο σύνολο των μεσανατολικών διενέξεων και συγκρούσεων και επιπλέον είναι ο μοναδικός σύμμαχος της Τουρκίας στην ευρύτερη Μέση Ανατολή. Ιράν και Σαουδική Αραβία αποκατέστησαν διπλωματικές σχέσεις το καλοκαίρι του 2023 με τη μεσολάβηση της Κίνας και στη συνέχεια εκλήθησαν να αποτελέσουν μέλη της διευρυμένης Ομάδας BRICS.
Σε ό,τι αφορά την Τουρκία, παρά τις ανταγωνιστικές περιφερειακές βλέψεις με το Ιράν οι δύο χώρες έχουν κάνει ουσιαστική προσέγγιση και μαζί με τη Ρωσία σχημάτισαν το Τρίγωνο της Αστάνα.
Η εποχή κατά την οποία η Σαουδική Αραβία αισθανόταν το Ιράν, με ή και χωρίς πυρηνικά όπλα, ως στρατηγική απειλή για τα συμφέροντά της έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί.
Η κατάσταση πραγμάτων στη Μέση Ανατολή σήμερα απέχει έτη φωτός από την εικόνα που υπήρχε στην πρώτη θητεία του Τραμπ. Τότε η άτυπη συμμαχία Ισραήλ-Σαουδικής Αραβίας είχε σημείο αναφοράς την αντιπαλότητα του Ριάντ με την Τεχεράνη και συσπείρωνε το σύνολο των κρατών της Αραβικής Χερσονήσου, πλην του Κατάρ, με τον εμφύλιο πόλεμο στην Υεμένη να είναι ένας πόλεμος δι’ αντιπροσώπων των δύο μεγάλων περιφερειακών αντιπάλων.
Σήμερα η Σαουδική Αραβία δεν μπορεί να συνάψει στρατηγική συμμαχία με το Ισραήλ χωρίς υψηλό εσωτερικό και περιφερειακό κόστος. Στην κλιμάκωση της αντιπαράθεσης των ΗΠΑ με το Ιράν δεν πρόκειται να υπάρξει στήριξη προς την Ουάσινγκτον από τις χώρες της Αραβικής Χερσονήσου.
