Πολιτικές οι σιδηροτροχιές της κυβέρνησης

Φαίνεται πως η κυβέρνηση κινείται σε πολιτικές σιδηροτροχιές σαν αυτές που οδήγησαν στο έγκλημα των Τεμπών. Αλλιώς δεν εξηγείται γιατί οι άνευ προηγουμένου διαμαρτυρίες των πολιτών και η δημοσκοπική κατρακύλα της Ν.Δ. δεν λειτούργησαν ως αφορμή αφύπνισης και γενναίας πολιτικής αναγέννησης του ελληνικού σιδηρόδρομου.

Το πρώτο που θα περίμενε κανείς είναι η ανάκληση της απόφασης του 2024 να περικόψουν σχεδόν τα 2/3 των έργων στον σιδηρόδρομο, που είχε δρομολογήσει η Ν.Δ. ως κυβέρνηση το 2019-2023. Αντ’ αυτού, μετά τον αναιμικό ανασχηματισμό, ο πρωθυπουργός δήλωσε ότι θα αναβαθμίσουν το σιδηροδρομικό δίκτυο στη γραμμή Αθήνας – Θεσσαλονίκης ώς το 2027. Και ο αν. υπουργός Κ. Κυρανάκης συμπλήρωσε ότι στόχος τους είναι να σταματήσει ο σιδηρόδρομος να επιδοτείται από το κράτος και θα γίνουν προσλήψεις χωρίς τις «αγκυλώσεις» του ΑΣΕΠ. Το σκηνικό ολοκληρώθηκε με τη «δέσμευση» των Ιταλών της Hellenic Train για τη δρομολόγηση το 2027 20 καινούργιων τρένων στον άξονα Αθηνών – Θεσσαλονίκης. Βεβαίως αυτό προβλέπει η σύμβαση του 2022, που υποχρεώνει την ιταλική FSI σε μίσθωση 10 νέων υδρογονοκίνητων και 10 ηλεκτροκίνητων τρένων, όπως και σε δρομολόγηση 5 ηλεκτροκίνητων τρένων ETR 470 με την καταβολή του 40% της αξίας τους. Μας μένει η ελπίδα να μη αποδειχτούν και αυτά μούφα, όπως τα 5 Λευκά και Ασημένια Βέλη ETR 470 που αποσύρθηκαν λόγω βλαβών.

Οι πολιτικές δεκαετιών, που απαξίωσαν τον σιδηρόδρομο και εξυπηρέτησαν τα συμφέροντα των οδικών μεταφορών, των ΚΤΕΛ και των ορυκτών καυσίμων και μας έφεραν στο έγκλημα των Τεμπών, θα πρέπει να ανατραπούν με εκσυγχρονισμό και επέκταση του σιδηροδρομικού δικτύου. Διεκδικούμε δημοκρατία, δικαιοσύνη αλλά και σύγχρονο τρένο, ένα φτηνό, λαϊκό μέσο, απαραίτητο στην εποχή της κλιματικής κρίσης και της αισχροκέρδειας.

Θα αποτελούσε την καλύτερη τιμή στη μνήμη των 57 θυμάτων των Τεμπών να επαναλειτουργήσει με ασφάλεια όλο το περιφερειακό σιδηροδρομικό δίκτυο, να ξανασυνδεθεί η Θεσσαλονίκη με τη Θράκη και τη Δυτική Μακεδονία. Και βέβαια να ξανασυνδεθεί η Πάτρα και η Δυτική Πελοπόννησος με την Αθήνα.

Γιατί η Πάτρα να παραμένει ξεκομμένη από την Αθήνα και τα διευρωπαϊκά σιδηροδρομικά δίκτυα για πάνω από 15 χρόνια; Θα πρέπει να ολοκληρωθεί το τμήμα Ρίο – Πάτρα με επιφανειακή συνέχιση της νέας γραμμής προς το κέντρο της Πάτρας. Και εφόσον η υπογειοποίηση μήκους 9 χλμ. δεν είναι επιλέξιμη από την Ε.Ε., επειδή δεν δίνουν δισ. ευρώ για ένα έργο τύπου μετρό χωρίς μετρό, μια ήπια επιφανειακή λύση όπως αυτή που υπέδειξαν τα Πολυτεχνεία Ζυρίχης ΕΤΗ, Πατρών και ΕΜΠ και προβλέπει το ΓΠΣ Πάτρας είναι εφικτή. Ετσι θα μπορεί ο βόρειος κλάδος του Προαστιακού Σιδηρόδρομου (Πάτρα – Ρίο) να γίνει κανονικού εύρους και να επεκταθεί μέχρι Αίγιο μέσω της ΣΓΥΤ. Από τον κεντρικό σταθμό Αγ. Διονυσίου θα πρέπει να έχουν αφετηρία τα τρένα Πατρών – Πύργου – Αρχαίας Ολυμπίας με μετεπιβίβαση στα τρένα της μετρικής γραμμής της Δυτ. Πελοποννήσου.

Η αποκέντρωση, η περιφερειακή ανάπτυξη, η μείωση των τροχαίων περνάνε μέσα από τον εκσυγχρονισμό και την επέκταση του τρένου.

*Συντονιστής ΠΡΑΣΙΝΩΝ-Οικολογία, πρώην ευρωβουλευτής