ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Γιώργος Καπόπουλος
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Υπάρχει περιθώριο για ρόλο της Τουρκίας στην ευρωπαϊκή άμυνα;

Ο πόλεμος στην Ουκρανία τελειώνει επί της ουσίας με νίκη της Ρωσίας, η οποία πλην των εδαφικών της κερδών, κατοχυρώνει ένα άτυπο βέτο στις επιλογές των χωρών της πρώην ΕΣΣΔ που άπτονται ζητημάτων ασφαλείας. Εππλέον, μένει να δούμε αν η φιλορωσική στροφή σε Ουγγαρία – Σλοβακία θα επεκταθεί στη Ρουμανία, ενθαρρύνοντας παρόμοιες στη Σερβία και τη Βουλγαρία τάσεις, ενώ βρίσκονται σε εξέλιξη διαπραγματεύσεις για το μέλλον των ρωσικών βάσεων στη Συρία.

Αν στα παραπάνω προσθέσουμε την αδιαμφισβήτητη κυριαρχία της Μόσχας στη Μαύρη Θάλασσα, τότε αυτά που μπορούν να αποτυπωθούν στη γεωπολιτική «φωτογραφία της στιγμής» είναι αμείλικτα.

Σε κάθε πτυχή των γεωπολιτικών περιφερειακών φιλοδοξιών της Τουρκίας υπάρχει μετωπική σύγκρουση ζωτικών συμφερόντων με τη Ρωσία. Κατά συνέπεια, το ερώτημα αν υπάρχει ρόλος για την Τουρκία στην άμυνα της Ευρώπης θα πρέπει να αντικατασταθεί από τη διαπίστωση ότι δεν νοείται αξιόπιστη ευρωπαϊκή άμυνα χωρίς την αποφασιστική συμβολή του ανατολικού μας γείτονα.

Το τέλος του πολέμου στην Ουκρανία είναι ταυτόχρονα και το τέλος του «μετώπου δυσαρεστημένων» που συνέπηξαν απέναντι στη Δύση η Μόσχα και η Αγκυρα, ένας ελιγμός που υιοθέτησαν οι δύο πλευρές μετά το 1918 απέναντι στους νικητές του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Το 1815 η Ρωσία, αποφασιστικός παράγοντας που συνέβαλε στην ήττα του Ναπολέοντα Βοναπάρτη, αναδείχθηκε εγγυήτρια του στάτους κβο που διαμορφώθηκε στο Συνέδριο της Βιέννης το 1814-15.

Βρετανία και Γαλλία, όταν διαπίστωσαν ότι στο Βερολίνο δεν υπήρχε προοπτική να συμμετάσχει η Πρωσία σε συμμαχία κατά της Ρωσίας συμμάχησαν με την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Οι τρεις σύμμαχοι αποβιβάστηκαν στην Κριμαία το 1853, στην πρώτη εκστρατεία διόρθωσης των συσχετισμών της Γηραιάς Ηπείρου με την αποφασιστική συμβολή του σουλτάνου.

Με άλλα λόγια, η Τουρκία θα διαδραματίσει βαρύνοντα ρόλο δίπλα στην Πολωνία σε ένα ευρωπαϊκό σύστημα ασφαλείας χειραφετημένο από τις ΗΠΑ.

Τα παραπάνω οδηγούν σε ένα άλλο ερώτημα, κατά πόσον δηλαδή η Τουρκία θα έχει τη στήριξη της Ευρώπης στην υπερφιλόδοξη πολιτική της στη Μέση Ανατολή και στην Ανατολική Μεσόγειο. Γαλλία, Βρετανία και Ιταλία έχουν τις δικές τους φιλοδοξίες στην ίδια περιοχή, ενώ η Γερμανία είναι σταθερά πρόθυμη να μην αντιπαρατεθεί με την Αγκυρα στη Μέση Ανατολή, υπό την προϋπόθεση ότι ο Ερντογάν θα σεβαστεί τις δεσμεύσεις του για έλεγχο των μεταναστευτικών-προσφυγικών ροών.