Η πολιτική Τραμπ, όπως ανακοινώθηκε κατά την ορκωμοσία για τη δεύτερη θητεία του και ήδη εφαρμόζεται, προοιωνίζεται νέα δεινά για την ανθρωπότητα. Πρόκειται για πολιτική άκρως επιθετική τόσο στο εσωτερικό όσο και εκτός συνόρων των ΗΠΑ.
Μπορεί από μια άποψη οι μάχες που θέλει να δώσει ο ολιγάρχης Τραμπ να είναι μάχες οπισθοφυλακών σε έναν κόσμο κινούμενο αναπότρεπτα προς τον πολυπολισμό, όμως στο ορατό μέλλον οι ΗΠΑ θα διατηρήσουν την πρωτοκαθεδρία τους στο παγκόσμιο σύστημα. Πρώτη στο στόχαστρό του η πολυμέρεια και η παγκόσμια συνεργασία, που ήδη αρνείται με αποχώρηση της χώρας του από την παγκόσμια Συμφωνία του Παρισιού για το Κλίμα και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, ενώ φαίνεται να επιλέγει την αγνόηση ή παραβίαση του Χάρτη του ΟΗΕ, απειλώντας να προσαρτήσει τη Γριλανδία και να ανακτήσει τη Διώρυγα του Παναμά. Οι επιλογές αυτές, μαζί με την προσπάθεια των Τραμπ – Μασκ για τη δημιουργία «Μαύρης Διεθνούς», ισοδυναμούν με κήρυξη πολέμου εναντίον όλου του κόσμου.
Μεγάλοι κίνδυνοι και για την υπόθεση της ευρωπαϊκής ενοποίησης, που ήδη αντιμετωπίζει σοβαρότατα προβλήματα. Απαιτείται λοιπόν εγρήγορση και κινητοποίηση και στο μέτωπο αυτό με τις δυνάμεις της Αριστεράς και της προόδου συνεργαζόμενες και στην πρώτη γραμμή με τους ακόλουθους στόχους:
1. Διεκδίκηση της στρατηγικής αυτονομίας της Ε.Ε. με προτεραιότητα μια δίκαιη ειρήνη στην Ουκρανία, που θα αποτρέψει την ένταξη της χώρας αυτής στο ΝΑΤΟ, με εγγυήσεις ασφάλειας εντός της Ε.Ε.
2. Υπεράσπιση του ευρωπαϊκού μοντέλου δημοκρατίας και ανθρώπινων δικαιωμάτων και προσήλωση στον στόχο της «πράσινης» μετάβασης.
3. Η Αριστερά της Ευρώπης, όπως και οι άλλες προοδευτικές δυνάμεις της ηπείρου μας, οφείλουν να στραφούν προς την άλλη πλευρά του Ατλαντικού για την οικοδόμηση πολύμορφων δεσμών ειρήνης, δημοκρατίας και αλληλεγγύης με τις αντίστοιχες δυνάμεις στις ΗΠΑ, μεγάλο μέρος των οποίων στεγάζεται στο Δημοκρατικό Κόμμα όπως έδειξε στο παρελθόν το φαινόμενο Σάντερς και άλλα παρόμοια.
Οσο για την εξαγγελία Τραμπ για «χρυσό αιώνα» της Αμερικής εκτιμώ ότι θα έχει αντίστοιχη τύχη με αυτή του Τζορτζ Μπους του Νεότερου περί «νέου αμερικανικού αιώνα», που θάφτηκε κάτω από τα ερείπια των πολέμων στο Ιράκ και το Αφγανιστάν.
Από τον πρωθυπουργό Μητσοτάκη δεν πρέπει να αναμένονται πολλά. Ηδη υπέστειλε εν μέρει τη σημαία των ανθρώπινων δικαιωμάτων προσχωρώντας στην αντίληψη Τραμπ περί των δύο φύλων. Να θυμηθεί όμως ως προστάτης των εξωτερικών συνόρων της Ε.Ε. στον Εβρο και το Αιγαίο ότι το ίδιο είναι και τα σύνορα της Γριλανδίας που ανήκει στη Δανία.
*Μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.
